ေနာင္တခ်ိန္ လြယ္ကူစြာ ေလ့လာႏိုင္ၾကပါေစရန္ တရားပံုမ်ား၏ comment တြင္ တရားစာမ်ားပါ ထဲ့ေပးထားပါသည္။

သူေတာ္ေကာင္းတရားမ်ား လြယ္ကူစြာ ေလ့လာႏိုင္ရန္ ဤအ၀ိုင္းေလးမ်ား အတြင္းမွာ တရားစာမ်ား တရားပံုမ်ားကို သြပ္သြင္းထားပါတယ္ သင္တို႔ စိတ္တိုင္းၾက ကူးယူျဖတ္ေတာက္ လြတ္လပ္စြာ အသံုးျပဳႏိုင္ပါတယ္။

Showing newest posts with label ခုဒၵကနိကာယ္. Show older posts
Showing newest posts with label ခုဒၵကနိကာယ္. Show older posts

Tuesday, April 6, 2010

မ႑ဴကေဒဝပုတၱဝိမာန

မ႑ဴကေဒဝပုတၱဝိမာနဝတၴဳ


ေရကန္၌ ဖါးသတၱဝါျဖစ္စဥ္ တေန႔သ၌ ဘုရားတရားေတာ္ကို နာယူခိုက္ ႏြားေက်ာင္းသား၏ လက္ခ်က္ျဖင့္ အသက္ဆံုး၍ နတ္ျပည္၌ တန္ခိုးအာႏုေဘာ္ အေက်ာ္အေစာ အေရာင္အဝါ ျပည့္စံုစြာ ျဖစ္လာရေသာ နတ္သား။

တန္ခိုးအားျဖင့္ လည္းေကာင္း, အျခံအရံ အေက်ာ္အေစာအားျဖင့္ လည္းေကာင္း ထြန္းလင္း ေတာက္ပလ်က္ အလြန္ႏွစ္သက္ဖြယ္ရွိေသာ အေရာင္အဆင္းျဖင့္ အရပ္မ်က္ႏွာ အားလံုးတို႔ကို ထြန္းလင္းေတာက္ပေစလ်က္ ငါ၏ ေျခေတာ္တို႔ကို ရွိခိုးေသာသူကား အဘယ္သူပါနည္း ဟု ျမတ္စြာဘုရားကေမးေတာ္မူ၏။ 857

အကြၽႏု္ပ္သည္ ေရွးဘဝက ေရ၌ ေပါက္ဖြား၍ ေရ၌ က်က္စားေသာ ဖားသတၱဝါ ျဖစ္ခဲ့ဖူးပါ၏၊ အရွင္ဘုရား၏ တရားေတာ္ကို နာေနစဥ္ ႏြားေက်ာင္းသားသည္ အကြၽႏု္ပ္ကို ေသေစခဲ့ပါ၏။ 858

တစ္ခဏမွ် စိတ္ၾကည္ညိဳျခင္း၏ အေၾကာင္းေၾကာင့္ျဖစ္ေသာ အကြၽႏု္ပ္၏ ျပည့္စံုျခင္းကို လည္းေကာင္း, အျခံအရံမ်ားျခင္းကို လည္းေလာင္း ႐ႈေတာ္မူပါေလာ့၊ အကြၽႏု္ပ္၏ အာႏုေဘာ္ကိုလည္း ႐ႈေတာ္မူပါေလာ့၊ အကြၽႏု္ပ္၏ ကိုယ္ေရအဆင္းကို လည္းေကာင္း, အေရာင္အဝါကို လည္းေကာင္း ႐ႈေတာ္မူပါေလာ့။ 859

ေဂါတမႏြယ္ဖြား ျမတ္စြာဘုရား တရားေတာ္ကို ရွည္ၾကာစြာေသာ ကာလပတ္လံုး နာကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ကား စိုးရိမ္ပူပန္ျခင္း မရွိရာျဖစ္ေသာ မတုန္လႈပ္ေသာ နိဗၺာန္ အရပ္သို႔ မခြၽတ္ ေရာက္ၾကရကုန္သည္သာတည္း ဟု ေျဖၾကား၏။ 860

၁ - မ႑ဴကေဒဝပုတၱဝိမာနဝတၴဳ၊ မဟာရထ၀ဂ္၊ ၂ - ပုရိသဝိမာန၊ ခုဒၵကနိကာယ္။





ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ဆက္ဖတ္သင့္တယ္ေနာ္- Read More...

Sunday, March 21, 2010

ငါသည္ သပိတ္အလွဴကို ေပးလွဴခဲ့၏...

ပတၱဒါယကေတၴရအပဒါန္

ကိုယ္ႏႈတ္ႏွလံုးကို လြန္စြာ ဆံုးမေတာ္မူသျဖင့္ ေျဖာင့္မတ္သည္ ျဖစ္၍ တာဒိဂုဏ္ႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ သိဒၶတၴျမတ္စြာဘုရားအား ငါသည္ သပိတ္အလွဴကို ေပးလွဴခဲ့၏။20

ဤဘဒၵကမၻာမွ ကိုးဆယ့္ေလး ကမၻာထက္၌ သပိတ္လွဴဒါန္းခဲ့ရေသာ အခါမွစ၍ အပါယ္ေလးပါး လားရသည္ကို မသိစဖူးေပ။ ဤသို႔ ျဖစ္ရျခင္းသည္ သပိတ္ကို လွဴရျခင္း၏ အက်ဳိးေပတည္း။ 21

ေလးပါးေသာ ပဋိသမၻိဒါတို႔ကို လည္းေကာင္း၊ ရွစ္ပါးေသာ ဤဝိေမာကၡတို႔ကို လည္းေကာင္း၊ ေျခာက္ပါးေသာ အဘိညာဥ္တို႔ကို လည္းေကာင္း မ်က္ေမွာက္ ျပဳအပ္ပါကုန္ၿပီ။ ျမတ္စြာဘုရား၏ အဆံုး အမေတာ္ကို လိုက္နာက်င့္သံုးၿပီးပါၿပီ။ 22

ဤသို႔လွ်င္ အသွ်င္ပတၱဒါယကမေထရ္သည္ ဤဂါထာတို႔ကို မိန္႔ဆိုေတာ္မူ၏။ ။

၆ - ပတၱဒါယကေတၴရအပဒါန္၊ တု၀ရဒါယက၀ဂ္၊ ေထရာပဒါန္ပါဠိေတာ္။


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ဆက္ဖတ္သင့္တယ္ေနာ္- Read More...

ငါသည္ တိဝရာျပည္ျမတ္၌ ပန္းပဲသမား ျဖစ္ခဲ့၏...

ဝါသိဒါယကေတၴရအပဒါန္

ေရွးအခါက ငါသည္ တိဝရာျပည္ျမတ္၌ ပန္းပဲသမား ျဖစ္ခဲ့၏၊ ငါသည္ ရန္သူတို႔သည္ မေအာင္အပ္ေသာ ျမတ္စြာဘုရားအား ပဲခြပ္တစ္ခုကို ေပးလွဴခဲ့၏။ 36

ဤဘဒၵကမၻာမွ ကိုးဆယ့္ေလး ကမၻာထက္၌ ပဲခြပ္ကို ေပးလွဴခဲ့ရေသာ အခါမွစ၍ အပါယ္ေလးပါး လားရသည္ကို မသိစဖူးေပ။ ဤသို႔ ျဖစ္ရျခင္းသည္ ပဲခြပ္လွဴရျခင္း၏ အက်ဳိးေပတည္း။ 37

ေလးပါးေသာ ပဋိသမၻိဒါတို႔ကို လည္းေကာင္း၊ ရွစ္ပါးေသာ ဤဝိေမာကၡတို႔ကို လည္းေကာင္း၊ ေျခာက္ပါးေသာ အဘိညာဥ္တို႔ကို လည္းေကာင္း မ်က္ေမွာက္ ျပဳအပ္ပါကုန္ၿပီ။ ျမတ္စြာဘုရား၏ အဆံုးအမေတာ္ကို လိုက္နာက်င့္သံုးၿပီးပါၿပီ။ 38

ဤသို႔လွ်င္ အသွ်င္ဝါသိဒါယကမေထရ္သည္ ဤဂါထာတို႔ကို မိန္႔ဆိုေတာ္မူ၏။ ။

၁ဝ - ဝါသိဒါယကေတၴရအပဒါန္၊ ဥဒကာသန၀ဂ္၊ ေထရာပဒါန္ပါဠိေတာ္။


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ဆက္ဖတ္သင့္တယ္ေနာ္- Read More...

Monday, March 1, 2010

ဒုကၡျဖစ္ေၾကာင္း သမုဒယသစၥာကို လည္းေကာင္း...

အ႒ိပုဥၨသုတ္

ဤေဒသနာကို ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေဟာေတာ္မူ၏။

ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထုိက္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏ဟု အကြၽႏု္ပ္ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္စုေဆာင္းထားသူလည္း ရွိခဲ့မူ စုေဆာင္းထားတုိင္းလည္း မပ်က္စီးခဲ့မူ တစ္ကမၻာပတ္လံုး ေျပးသြား က်င္လည္ေသာ ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္၏ ႀကီးစြာေသာ အ႐ုိးေပါင္း အ႐ုိးပံု အ႐ုိးစုသည္ ဤေဝပုလႅေတာင္ႀကီးမွ်ပင္ ရွိသည္ ျဖစ္ရာ၏။ ဤအနက္သေဘာကို ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏။

ထုိသုတ္၌ ဤအနက္ သေဘာကို ...
တစ္ကမၻာပတ္လံုး က်င္လည္ ေျပးသြားရေသာ ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္၏ အ႐ုိးစုသည္ ေတာင္မွ်ေလာက္ အစုအပံုရွိသည္ ျဖစ္ရာ၏ဟု ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏။

ထုိေတာင္ကိုမူကား ...
မဂဓတုိင္းတို႔၏ ဂိရိဗၺဇမည္ေသာ ရာဇၿဂိဳဟ္ ၿမိဳ႕ဝယ္ ဂိဇၩကုဋ္ေတာင္၏
ေျမာက္ဘက္၌ တည္ေသာ ႀကီးေသာ ေဝပုလႅေတာင္ဟု ဆိုအပ္၏။

ဒုကၡသစၥာကို လည္းေကာင္း ဒုကၡျဖစ္ေၾကာင္း သမုဒယသစၥာကို လည္းေကာင္း၊ ဒုကၡကို လြန္ေျမာက္ရာ 'နိေရာဓ' သစၥာကို လည္းေကာင္း၊ ဒုကၡ၏ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းရာ နိဗၺာန္သို႔ ေရာက္ေၾကာင္း ျဖစ္ေသာ ျမတ္ေသာ အဂၤါရွစ္ပါးရွိေသာ မဂၢသစၥာ ဟု ဆိုအပ္ေသာ အရိယသစၥာတို႔ကို လည္းေကာင္း၊ အၾကင္အခါ၌ ေကာင္းေသာ ပညာျဖင့္ ျမင္၏။ ထုိအခါ ထုိပုဂၢိဳလ္ သည္ ကာမဘံု၌ ခုနစ္ႀကိမ္ အလြန္ေျပးသြား၍ သံေယာဇဥ္ အားလံုးတို႔၏ ကုန္ျခင္းေၾကာင့္ ဒုကၡ၏ အဆံုးကို ျပဳေလေတာ့၏'' ဟု ဤဂါထာျဖင့္ ဆိုအပ္၏။

ဤအနက္သေဘာကိုလည္း
ျမတ္စြာဘုရား ေဟာအပ္၏ဟု အကြၽႏု္ပ္ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္။

၄ - အ႒ိပုဥၨသုတ္၊ တတိယ၀ဂ္၊ ဣတိ၀ုတ္ပါဠိေတာ္။



ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ဆက္ဖတ္သင့္တယ္ေနာ္- Read More...

Sunday, January 24, 2010

၀က္မ်က္ႏွာ

သူကရမုခေပတ


ကိုယ္ျဖင့္ ေစာင့္စည္း၍
ႏႈတ္ျဖင့္ မေစာင့္စည္းခဲ့ေသာေၾကာင့္
ကြယ္လြန္ေသာအခါ ေရႊအဆင္းႏွင့္တူေသာ ကိုယ္
ဝက္မ်က္ႏွာျဖင့္တူေသာ မ်က္ႏွာျဖင့္ ျပိတၱာျဖစ္ရသူ

သင္၏ ကိုယ္သည္ အလံုးစံု ေရႊအဆင္းရွိသည္ျဖစ္၍ အရပ္မ်က္ႏွာ အားလံုးတို႔၌ ထြန္းလင္းေတာက္ပ၏၊ သင္၏ မ်က္ႏွာသည္ကား ဝက္မ်က္ႏွာႏွင့္ တူ၏၊ သင္သည္ ေရွးဘဝက အဘယ္ကံကို ျပဳခဲ့ဖူးသနည္းဟု အသွ်င္နာရဒက ေမး၏။

အသွ်င္နာရဒ ေရွးဘဝက အကြၽႏု္ပ္သည္ ကိုယ္ျဖင့္ ေစာင့္စည္းသူ ျဖစ္ခဲ့ပါ၏၊ ႏႈတ္ျဖင့္မူကား မေစာင့္စည္းခဲ့ပါ၊ ထို႔ေၾကာင့္ အကြၽႏု္ပ္၏ အဆင္းသည္ အရွင္ဘုရား ျမင္ရသည့္အတိုင္း ကိုယ္မွာ ေရႊအဆင္း မ်က္ႏွာကား ဝက္မ်က္ႏွာႏွင့္တူေသာ အဆင္းသဏၭာန္ ရွိပါ၏။

အသွ်င္နာရဒ ထို႔ေၾကာင့္ အကြၽႏု္ပ္သည္ အရွင့္အား ေျပာဆိုလိုပါ၏၊ ဤအျဖစ္သနစ္ကို အရွင္ဘုရား ကိုယ္တိုင္ ျမင္ရပါၿပီ၊ ႏႈတ္ျဖင့္ မေကာင္းမႈကို မျပဳပါလင့္၊ ဝက္မ်က္ႏွာႏွင့္တူသူ မျဖစ္ပါေစလင့္ဟု ၿပိတၱာက ေျဖဆို၏။

၂ - သူကရမုခေပတဝတၴဳ၊ ဥရဂ၀ဂ္၊ ေပတ၀တၳဳပါဠိေတာ္။
ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ဆက္ဖတ္သင့္တယ္ေနာ္- Read More...

Monday, January 11, 2010

ျမတ္စြာဘုရားတို႔၏ အဆံုးအမေတာ္...

ပိေ႑ာလသုတ္


အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္-
အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာဝတၴိျပည္ အနာထပိဏ္ သူေဌး၏ အရံျဖစ္ေသာ ေဇတဝန္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ အရညကင္ဓုတင္ ပိ႑ပါတ္ဓုတင္ ပံသုကူဓုတင္ တိစီဝရိတ္ဓုတင္ေဆာင္ကာ အလိုနည္းသူ ေရာင့္ရဲ လြယ္သူ ဆိတ္ၿငိမ္ရာသို႔ ကပ္သူ မေရာေႏွာသူ ထက္သန္ ေသာ ဝီရိယရွိသူ ဓုတင္တရားကို ေဟာေျပာ တတ္သူ လြန္ကဲေသာ အရဟတၱဖိုလ္သမာဓိ စိတ္ကို မျပတ္ အားထုတ္သူ အသွ်င္ပိေ႑ာလဘာရဒြါဇသည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ မနီးမေဝး၌ ကိုယ္ကို ေျဖာင့္မတ္စြာ ထားလ်က္ ထက္ဝယ္ဖြဲ႕ေခြ ထိုင္ေန၏။

ျမတ္စြာဘုရားသည္ အရညကင္ဓုတင္ ပိ႑ပါတ္ဓုတင္ ပံသုကူဓုတင္ တိစီဝရိတ္ဓုတင္ေဆာင္ကာ အလိုနည္းသူ ေရာင့္ရဲလြယ္သူ ဆိတ္ၿငိမ္ရာသို႔ ကပ္သူ မေရာေႏွာသူ ထက္သန္ေသာ ဝီရိယရွိသူ ဓုတင္တရားကို ေဟာေျပာတတ္သူ လြန္ကဲေသာ အရဟတၱဖိုလ္ သမာဓိစိတ္ကို မျပတ္ အားထုတ္သူ အသွ်င္ ပိေ႑ာလဘာရဒြါဇကို မနီးမေဝး၌ ကိုယ္ကို ေျဖာင့္မတ္စြာ ထားလ်က္ ထက္ဝယ္ဖြဲ႕ေခြ ထိုင္ေနသည္ကို ျမင္ေတာ္မူ၏။

ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤအေၾကာင္းအရာကို သိေတာ္မူ၍...
ထိုသိေသာအခ်ိန္၌-





''တစ္စံုတစ္ေယာက္ကိုမွ် ႏႈတ္ျဖင့္ မစြပ္စြဲျခင္း လည္းေကာင္း၊ ကိုယ္ျဖင့္ မညႇဥ္းဆဲျခင္း လည္းေကာင္း၊ ပါတိေမာကၡသီလ၌ ေစာင့္စည္းျခင္း လည္းေကာင္း၊ ေဘာဇဥ္၌ အတိုင္းအရွည္ကို သိျခင္း လည္းေကာင္း၊ ဆိတ္ၿငိမ္ေသာ ေက်ာင္း အိပ္ရာ ေနရာ၌ ေနျခင္း လည္းေကာင္း၊ လြန္ကဲေသာ စိတ္၌ အားထုတ္ျခင္း လည္းေကာင္း ဤကား ျမတ္စြာဘုရားတို႔၏ အဆံုးအမေတာ္တည္း'' ဟု ဤဥဒါန္းကို
က်ဴးရင့္ေတာ္မူ၏။

၆ - ပိေ႑ာလသုတ္၊ ေမဃိယ၀ဂ္၊ ဥဒါန္းပါဠိေတာ္၊ ခုဒၵကနိကာယ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ဆက္ဖတ္သင့္တယ္ေနာ္- Read More...

Monday, December 21, 2009

ေသမင္းမျမင္ႏိုင္ေသာ ေလာက...


ေမာဃရာဇမာဏဝပုစၧ


ေသမင္းမျမင္ႏိုင္ေသာ ေလာက...

ေမာဃရာဇသည္ ဤသို႔ ေမးေလွ်ာက္၏...

အကြၽႏု္ပ္သည္သာကီႏြယ္ဖြား ျမတ္စြာဘုရားကို ႏွစ္ႀကိမ္တုိင္ ေမးေလွ်ာက္ခဲ့ပါၿပီ၊ စကၡဳငါးပါး ရွိေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အကြၽႏု္ပ္အား ေျဖၾကားေတာ္ မမူခဲ့ပါ၊ ဝိသုဒၶိနတ္ ရဟန္းျမတ္ ျဖစ္ေတာ္မူေသာ အသွ်င္ဘုရားသည္ သံုးႀကိမ္ တုိင္ ေမးမွသာလွ်င္ ေျဖၾကားေတာ္မူ၏ဟု အကြၽႏု္ပ္ ၾကားရဖူးပါသည္။ 1123 - 1

ဤေလာကသည္လည္းေကာင္း၊ အျခားေလာကသည္လည္းေကာင္း၊ နတ္ႏွင့္တကြ ေသာ ျဗဟၼာေလာကသည္ လည္းေကာင္း၊ ေဂါတမအႏြယ္ ျဖစ္ေတာ္မူေသာ အျခံ အရံ အေက်ာ္အေစာ ရွိေတာ္မူေသာ အသွ်င္ဘုရား၏ အယူကို မသိပါ။ 1124 - 2

ဤသို႔ အလြန္ျမတ္သည္ကို သိျမင္ေတာ္မူေလ့ရွိေသာ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ျပႆနာ ေမးလိုသျဖင့္ အကြၽႏု္ပ္ လာေရာက္ပါ၏၊ ေလာကကို အဘယ္သို႔ ႐ႈသူကို ေသမင္းသည္ မျမင္ႏိုင္ပါသနည္း။ 1125 - 3

ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤသို႔ မိန္႔ေတာ္မူ၏...
ေမာဃရာဇ အခါ ခပ္သိမ္း ေအာက္ေမ့မႈ 'သတိ' ရွိလ်က္ မိမိကိုယ္ဟု စြဲလမ္းယူမႈ 'အတၱာႏုဒိ႒ိ' ကို ႏုတ္ပယ္၍ ေလာကကို ဆိတ္သုဥ္းေသာအားျဖင့္ ႐ႈေလာ့၊ ဤသို႔ ႐ႈသည္ရွိေသာ္ ေသမင္းကို လြန္ေျမာက္ ႏိုင္ရာ၏၊ ဤသို႔ ေလာကကို ႐ႈေသာသူကို ေသမင္းသည္ မျမင္ႏိုင္။ 1126 - 4

၁၅ - ေမာဃရာဇမာဏဝပုစၧ၊ ပါရာယနဝဂ္၊ သုတၱနိပါတ္ပါဠိေတာ္၊ ခုဒၵကနိကာယ္။


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ဆက္ဖတ္သင့္တယ္ေနာ္- Read More...

Friday, December 18, 2009

ေၾသာ္ ခ်မ္းသာေပစြ ခ်မ္းသာေပစြ...

ဘဒၵိယသုတ္


ေၾသာ္ ခ်မ္းသာေပစြ ခ်မ္းသာေပစြ...


အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္-
အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အႏုပိယၿမိဳ႕ သရက္ေတာ၌ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ ကာဠီေဂါဓာ သာကီဝင္မင္းသမီး၏ သားျဖစ္ေသာ အသွ်င္ဘဒၵိယသည္ ေတာ၌ ေနသည္ျဖစ္ေစ၊ သစ္ပင္ရင္း၌ ေနသည္ျဖစ္ေစ၊ ဆိတ္ၿငိမ္ရာ အရပ္၌ ေနသည္ျဖစ္ေစ ''ေၾသာ္ ခ်မ္းသာေပစြ၊ ေၾသာ္ ခ်မ္းသာေပစြ'' ဟု မျပတ္ ဥဒါန္းက်ဴးရင့္၏။

ကာဠီေဂါဓာ သာကီဝင္မင္းသမီး၏သား အသွ်င္ဘဒၵိယသည္ ေတာ၌ေနသည္ျဖစ္ေစ၊ သစ္ပင္ရင္း၌ ေနသည္ ျဖစ္ေစ၊ ဆိတ္ၿငိမ္ရာ အရပ္၌ ေနသည္ျဖစ္ေစ ''ေၾသာ္ ခ်မ္းသာေပစြ၊ ေၾသာ္ ခ်မ္းသာေပစြ'' ဟု မျပတ္ ဥဒါန္းက်ဴး ရင့္သည္ကို မ်ားစြာေသာ ရဟန္းတို႔ ၾကားၾက၍ ထိုရဟန္းတို႔အား ဤသို႔ အၾကံျဖစ္၏ ''ငါ့သွ်င္တို႔ မခြၽတ္ ဧကန္ ကာဠီေဂါဓာ၏သား အသွ်င္ဘဒၵိယသည္ မေမြ႕ေလ်ာ္ဘဲ ျမတ္ေသာ အက်င့္ကို က်င့္၏။ ထိုအသွ်င္ ဘဒၵိယသည္ လူ႔ဘဝက ခံစားခဲ့ဖူးေသာ မင္းစည္းစိမ္ကို အစဥ္ေအာက္ေမ့လ်က္ ေတာ၌ ေနသည္ျဖစ္ေစ၊ သစ္ပင္ရင္း၌ ေနသည္ျဖစ္ေစ၊ ဆိတ္ၿငိမ္ရာ အရပ္၌ေနသည္ျဖစ္ေစ ''ေၾသာ္ ခ်မ္းသာေပစြ၊ ေၾသာ္ ခ်မ္းသာေပစြ'' ဟု မျပတ္ ဥဒါန္းက်ဴးရင့္၏ဟု ဤအၾကံသည္ ျဖစ္၏။

ထို႔ေနာက္ မ်ားစြာေသာ ရဟန္းတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးလွ်င္ ျမတ္စြာဘုရားကို ရွိခိုးလ်က္ တစ္ခုေသာ အရပ္၌ ထိုင္ၾကကုန္ၿပီးေသာ္ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤစကားကို ေလွ်ာက္ကုန္၏ ''အသွ်င္ဘုရား ကာဠီေဂါဓာ၏ သား အသွ်င္ဘဒၵိယသည္ ေတာ၌ ေနသည္ ျဖစ္ေစ၊ သစ္ပင္ရင္း၌ ေနသည္ ျဖစ္ေစ၊ ဆိတ္ၿငိမ္ရာ အရပ္၌ ေနသည္ျဖစ္ေစ 'ေၾသာ္ ခ်မ္းသာေပစြ၊ ေၾသာ္ ခ်မ္းသာေပစြ' ဟု
မျပတ္ဥဒါန္းကို က်ဴးရင့္ပါ၏။ မခြၽတ္ဧကန္ ကာဠီေဂါဓာ၏သား အသွ်င္ ဘဒၵိယသည္ မေမြ႕ေလ်ာ္ဘဲ ျမတ္ေသာအက်င့္ကို က်င့္၏။ ထိုအသွ်င္ဘဒၵိယသည္ လူ႕ဘဝက ခံစားခဲ့ဖူးေသာ မင္းစည္းစိမ္ကို အစဥ္ေအာက္ေမ့လ်က္ ေတာ၌ ေနသည္ျဖစ္ေစ၊ သစ္ပင္ရင္း၌ ေနသည္ျဖစ္ေစ၊ ဆိတ္ၿငိမ္ရာ အရပ္၌ ေနသည္ျဖစ္ေစ ''ေၾသာ္ ခ်မ္းသာေပစြ၊ ေၾသာ္ ခ်မ္းသာေပစြ'' ဟု မျပတ္ ဥဒါန္းက်ဴးရင့္ပါ၏ ဟု ေလွ်ာက္ထား ကုန္၏။

ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရဟန္းတစ္ပါးကို ေခၚ၍ ''ရဟန္း လာေလာ့၊ ငါ၏ စကားျဖင့္ ဘဒၵိယရဟန္းကို 'ငါ့သွ်င္ ဘဒၵိယ သင့္ကို ျမတ္စြာဘုရား ေခၚေတာ္မူ၏' ဟု ေခၚေခ်ေလာ့'' ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

''အသွ်င္ဘုရား ေကာင္းပါၿပီ'' ဟု ထိုရဟန္းသည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ စကားေတာ္ကို ဝန္ခံ၍ ကာဠီေဂါဓာ၏သား အသွ်င္ဘဒၵိယထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ကာဠီေဂါဓာ၏သား အသွ်င္ဘဒၵိယကို ''ငါ့သွ်င္ဘဒၵိယ သင့္ကို ျမတ္စြာဘုရား ေခၚေတာ္မူ၏'' ဟု ဤသို႔ ေျပာၾကား၏။ ''ငါ့သွ်င္ ေကာင္းပါၿပီ''ဟု ကာဠီေဂါဓာ၏သား အသွ်င္ဘဒၵိယသည္ ထိုရဟန္း၏ စကားကို ဝန္ခံ၍ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးလွ်င္ ျမတ္စြာဘုရား ကို ရွိခိုးလ်က္ တစ္ခုေသာ အရပ္၌ ထိုင္၏။

တစ္ခုေသာ အရပ္၌ ထိုင္ေနေသာ ကာဠီေဂါဓာ၏သား အသွ်င္ဘဒၵိယကို ျမတ္စြာ ဘုရားသည္ ဘဒၵိယ သင္သည္ ေတာ၌ ေနသည္ျဖစ္ေစ၊ သစ္ပင္ရင္း၌ ေနသည္ျဖစ္ေစ၊ ဆိတ္ၿငိမ္ရာ အရပ္၌ ေနသည္ျဖစ္ေစ ''ေၾသာ္ ခ်မ္းသာေပစြ၊ ေၾသာ္ ခ်မ္းသာေပစြ'' ဟု မျပတ္ ဥဒါန္းက်ဴးရင့္၏ဟု ငါ ၾကားရျခင္းသည္ မွန္သေလာဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

အသွ်င္ဘုရား မွန္ပါ၏ဟု ေလွ်ာက္ထား၏။

ဘဒၵိယ သင္သည္ အဘယ္အေၾကာင္းကို သိျမင္ေသာေၾကာင့္ ေတာ၌ ေနသည္ျဖစ္ေစ၊ သစ္ပင္ရင္း၌ ေနသည္ ျဖစ္ေစ၊ ဆိတ္ၿငိမ္ရာအရပ္၌ ေနသည္ျဖစ္ေစ ''ေၾသာ္ ခ်မ္းသာေပစြ၊ ေၾသာ္ခ်မ္းသာေပစြ'' ဟု မျပတ္ ဥဒါန္းကို က်ဴးရင့္ သနည္းဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

အသွ်င္ဘုရား တပည့္ေတာ္သည္ ေရွးလူအျဖစ္ျဖင့္ မင္းျပဳစဥ္ နန္းေတာ္တြင္း နန္းေတာ္ျပင္၌ လည္း အေစာင့္အေရွာက္ကို ေကာင္းစြာ စီရင္အပ္ပါ၏။ ၿမိဳ႕တြင္း ၿမိဳ႕ျပင္၌လည္း အေစာင့္အေရွာက္ကို ေကာင္းစြာ စီရင္ အပ္ပါ၏။ ဇနပုဒ္အတြင္း ဇနပုဒ္ အျပင္၌လည္း အေစာင့္အေရွာက္ကို ေကာင္းစြာ စီရင္အပ္ပါ၏။ အသွ်င္ဘုရား ထိုတပည့္ေတာ္သည္ ဤသို႔ ေစာင့္ေရွာက္အပ္ လံုျခံဳေစအပ္သည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း ေၾကာက္ရြံ႕ ထိတ္လန္႔သည္ျဖစ္၍ ေနရပါ၏။ အသွ်င္ဘုရား တပည့္ေတာ္သည္ ယခုအခါ၌မူကား ေတာ၌ေနသည္ျဖစ္ေစ၊ သစ္ပင္ရင္း၌ ေနသည္ျဖစ္ေစ၊ ဆိတ္ၿငိမ္ရာ အရပ္၌ ေနသည္ျဖစ္ေစ မေၾကာက္မရြံ႕ မထိတ္ မလန္႔သည္ ျဖစ္၍ တစ္ေယာက္တည္း ေၾကာင့္ၾကမဲ့ ၾကက္သီးေမြးညင္း မထဘဲ သူတစ္ပါးႏွင့္စပ္ေသာ အသက္ေမြးျခင္း ရွိသည္ျဖစ္၍ သားသမင္စိတ္ထားျဖင့္ ေနရပါ၏။ အသွ်င္ဘုရား တပည့္ေတာ္သည္ ဤအေၾကာင္းကို သိျမင္သည္ျဖစ္၍ ေတာ၌ ေနသည္ျဖစ္ေစ သစ္ပင္ရင္း၌ ေနသည္ျဖစ္ေစ၊ ဆိတ္ၿငိမ္ရာ အရပ္၌ ေနသည္ျဖစ္ေစ ''ေၾသာ္ ခ်မ္းသာေပစြ၊ ေၾသာ္ ခ်မ္းသာေပစြ'' ဟု မျပတ္ ဤဥဒါန္းကို က်ဴးရင့္ပါ၏ ဟု ေလွ်ာက္ထားေလ၏။

ထို႔ေနာက္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤအေၾကာင္းအရာကို သိေတာ္မူ၍ ထိုသိေသာ အခ်ိန္၌-

''အၾကင္ပုဂၢိဳလ္၏ အတြင္းစိတ္၌ အမ်က္ 'ေဒါသ' တို႔သည္ မရွိကုန္။ ဤသို႔ ျပည့္စံုျခင္း ပ်က္စီးျခင္းကိုလည္း လြန္ေျမာက္၏။ ေဘးကင္း၍ ခ်မ္းသာေသာ ေၾကာင့္ၾကကြာေသာ ထိုပုဂၢိဳလ္ကို နတ္တို႔သည္ပင္ ျမင္ရန္ မစြမ္းႏိုင္ကုန္'' ဟု ဤဥဒါန္းကို က်ဴးရင့္ေတာ္ မူ၏။ 20 ၂၀

၁ဝ - ဘဒၵိယသုတ္၊ မုစလိႏၵဝဂ္၊ ဥဒါန္းပါဠိေတာ္၊ ခုဒၵကနိကာယ္။





ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ဆက္ဖတ္သင့္တယ္ေနာ္- Read More...

Tuesday, December 8, 2009

အမွ်ေဝသျဖင့္ ခ်မ္းသာသုခ ရရွိၾကသူ...




သာဏဝါသီေထရေပတဝတၴဳ

သာဏမေထရ္၏ မိဘေဆြမ်ိဳးမ်ားသည္ အကုသိုလ္ကို ျပဳခဲ့ၾကေသာေၾကာင့္ ေသလြန္ၾကေသာအခါ ျပိတၱာဘဝ၌ အဝတ္မပါ အစာမရ ဒုကၡၾကီးစြာ ေတြ႕ေနၾကရသည္ကို သာဏမေထရ္ ေတြ႕ျမင္၍ အလွဴ အတန္းျပဳကာ အမွ်ေဝသျဖင့္ ခ်မ္းသာသုခ ရရွိၾကေသာ ျပိတၱာမ်ား။

မေကာင္းမႈမွ ၿငိမ္းေအးေစၿပီးေသာ ပြါးမ်ားၿပီးေသာ ဣေႁႏၵရွိေသာ ကု႑ိၿမိဳ႕သား ေပါ႒ပါဒမည္ေသာ မေထရ္သည္ သာဏေတာင္၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူ၏။ ထုိသာဏဝါသီမေထရ္၏ အမိ အဖ အစ္ကိုတို႔သည္ မေကာင္းမႈကံကို ျပဳၾကကုန္ ေသာေၾကာင့္ မေကာင္းေသာ အလားရွိကာ ယမမင္းႏိုင္ငံ ၿပိတၱာဘံုလွ်င္ လားရာ ရွိကုန္သည္ျဖစ္၍ ဤလူ႔ျပည္မွ ၿပိတၱာဘံုသို႔ လားေရာက္ၾကရကုန္၏။ 408-9

ဒုဂၢတိဘံုသို႔ လားေရာက္ၾကရကုန္ေသာ ထုိသူတို႔သည္ အပ္ျဖင့္ ထုိးဆြသကဲ့သို႔ ငတ္မြတ္ျခင္းျဖင့္ အႏွိပ္စက္ခံရသူ၊ ပင္ပန္းေသာ ကိုယ္စိတ္ရွိသူ၊ အဝတ္မရွိသူ၊ ပိန္ခ်ဳံးသူ၊ ထိတ္လန္႔ ေၾကာက္ရြံ႕ၾကသူ၊ မ်ားစြာ ေၾကာက္ျခင္းရွိသူတို႔ ျဖစ္ၾကကုန္လ်က္ ၾကမ္းတမ္းေသာ မေကာင္းမႈ ရွိၾကကုန္ရကား မိမိကိုယ္ကို ထင္စြာ မျပဝံ့ၾကကုန္။ 410

ထုိသာဏဝါသီမေထရ္၏ အစ္ကိုသည္ အဝတ္မပါဘဲ ေျခတစ္ဖဝါး သြားသာရွိ ေသာ လမ္းက်ဥ္း၌ အေဆာတလ်င္ တစ္ေယာက္တည္း ေလးဘက္ေထာက္ သြားလ်က္ မေထရ္အား ကိုယ္ထင္ျပ၏။ 411
မေထရ္သည္ကား ႏွလံုးမသြင္းေသာေၾကာင့္ စကားမဆုိမူ၍ လြန္သြား၏၊ ထိုၿပိတၱာသည္လည္း ဤသို႔ မေထရ္အား သိေစ၏၊ အကြၽႏု္ပ္သည္ သင္၏ အစ္ကိုပါတည္း၊ ၿပိတၱာဘံုသို႔ ေရာက္ေနရပါ၏။ 412

အရွင္ဘုရား သင္၏ အမိသည္ လည္းေကာင္း၊ အဖသည္ လည္းေကာင္း မေကာင္းမႈကံကို ျပဳၾကကုန္ေသာေၾကာင့္ မေကာင္းေသာ အလားရွိကာ ယမမင္းႏိုင္ငံ ၿပိတၱာဘံုလွ်င္ လားရာရွိကုန္သည္ျဖစ္၍ ဤလူ႕ဘံုမွ ၿပိတၱာဘံုသို႔ ေရာက္ၾကရကုန္၏။ 413

ဒုဂၢတိဘံုသို႔ လားေရာက္ၾကရကုန္ေသာ ထုိအမိ အဖတို႔သည္ အပ္ျဖင့္ ထုိးဆြသကဲ့သို႔ ငတ္မြတ္ျခင္းျဖင့္ အႏွိပ္စက္ခံရသူ၊ ပင္ပန္းေသာ ကိုယ္စိတ္ရွိသူ၊ အဝတ္မရွိသူ၊ ပိန္ခ်ဳံးသူ၊ ထိတ္လန္႔ ေၾကာက္ရြံ႕ၾကသူ၊ မ်ားစြာ ေၾကာက္ျခင္း ရွိသူတို႔ ျဖစ္ၾကကုန္လ်က္ ၾကမ္းတမ္းေသာ မေကာင္းမႈ ရွိၾကကုန္ရကား မိမိကိုယ္ကို ထင္စြာ မျပဝံ့ၾကကုန္။ 414

အရွင္ဘုရား သနားျခင္း ရွိေတာ္မူေသာ အရွင္ဘုရားသည္ သနားေစာင့္ေရွာက္ ခ်ီးေျမႇာက္ေတာ္မူပါေလာ့၊ အကြၽႏု္ပ္တို႔အတြက္ ေပးလွဴ၍ ကုသုိလ္အဖို႔ကို ရည္ၫႊန္း ေပးေဝပါေလာ့၊ အရွင္ဘုရား ေပးလွဴအပ္ေသာ အလွဴဒါနျဖင့္ ၾကမ္းတမ္းေသာ မေကာင္းမႈရွိေသာ မိဖတို႔သည္ မွ်တၾကပါကုန္လတၱံ႕ဟု အစ္ကို ၿပိတၱာက ေျပာ၏။ 415

သာဏဝါသီမေထရ္သည္ လည္းေကာင္း၊ အျခားရဟန္း တစ္ဆယ့္ႏွစ္ပါးတို႔သည္ လည္းေကာင္း ဆြမ္းခံလွည့္လည္ၾကကုန္၍ ဆြမ္းကိစၥဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ တစ္ေပါင္းတည္း စုေဝးၾကကုန္၏။ 416

သာဏဝါသီမေထရ္သည္ အလံုးစံုေသာ ရဟန္းတို႔အား ''အရွင္တို႔ အရွင္တို႔သည္ ရသမွ်ေသာ ဆြမ္းကို အကြၽႏု္ပ္အား ေပးၾကပါကုန္ေလာ့၊ ေဆြမ်ဳိးတို႔ကို ခ်ီးေျမႇာက္ရန္ သံဃာအား ဆြမ္းလုပ္ေကြၽးျခင္းကို အကြၽႏု္ပ္ ျပဳလိုပါ၏'' ဟု ေျပာဆို၏။ 417

တစ္က်ိပ္ႏွစ္ပါးေသာ ရဟန္းတို႔သည္ သာဏဝါသီမေထရ္အား ရသမွ် ဆြမ္းကို လွဴဒါန္းေဆာင္ႏွင္းၾကကုန္၏၊ သာဏဝါသီမေထရ္သည္ သံဃာကို ပင့္ဖိတ္၏၊ သာဏဝါသီမေထရ္သည္ ေပးလွဴၿပီးလတ္ေသာ္ ''ငါ၏ ဤအလွဴသည္ ေဆြမ်ဳိးတို႔ အား ျဖစ္ပါေစ၊ ေဆြမ်ဳိးတို႔သည္ ခ်မ္းသာၾကပါေစ'' ဟု အမိအား လည္းေကာင္း၊ အဖအား လည္းေကာင္း၊ အစ္ကိုအား လည္းေကာင္း အလွဴ၏ အဖို႔ကို ရည္ၫႊန္း ေပးေဝ၏။ 418

ရည္ၫႊန္း ေပးေဝၿပီးသည္၏ အျခားမဲ့၌ ၿပိတၱာတို႔အား စင္ၾကယ္မြန္ျမတ္၍ အရသာႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ အထူးထူးေသာ အရသာရွိသည့္ ဟင္းတို႔ႏွင့္ ယွဥ္ေသာ ေဘာဇဥ္သည္ ျဖစ္ေပၚလာေတာ့၏။ 419

ထုိေနာက္ အစ္ကိုသည္ အဆင္းခြန္အားႏွင့္ ျပည့္စံုလ်က္ ခ်မ္းသာျခင္း ရွိသည္ျဖစ္၍ ကိုယ္ထင္ျပ၏၊ အရွင္ဘုရား ေဘာဇဥ္သည္ မ်ားျပားလွပါ၏၊ သို႔ေသာ္ ၾကည့္ေတာ္မူပါဦးေလာ့၊ အကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ အဝတ္မဆီး အခ်ည္းႏွီးသာ ျဖစ္ၾကပါကုန္ေသး၏၊ အရွင္ဘုရား အကြၽႏု္ပ္တို႔ အဝတ္ ရႏိုင္ေလာက္ေသာ အျခင္းအရာျဖင့္ လုံ႔လ ျပဳေတာ္မူပါဦးေလာ့ဟု အစ္ကို ၿပိတၱာက သာဏဝါသီမေထရ္ကို ေလွ်ာက္ျပန္၏။ 420

သာဏဝါသီမေထရ္သည္ အမႈိက္ပံုမွ အနားျပတ္ေသာ ပုဆိုး အပိုင္းအစတို႔ကို ရွာမွီး ေကာက္ယူ၍ ပုဆိုးၾကမ္း သကၤန္းျပဳလ်က္ စာတုဒၵိသာ သံဃာအား ေပးလွဴ၏။ 421

သာဏဝါသီမေထရ္သည္ သကၤန္း ေပးလွဴၿပီး၍ ''ငါ၏ ဤအလွဴသည္ ေဆြမ်ဳိးတို႔အား ျဖစ္ပါေစ၊ ေဆြမ်ဳိးတို႔သည္ ခ်မ္းသာၾကပါေစ'' ဟု အမိအား လည္းေကာင္း၊ အဖအား လည္းေကာင္း၊ အစ္ကိုအား လည္းေကာင္း အလွဴ၏ အဖို႔ကို ရည္ၫႊန္းေပးေဝ၏။ 422

ရည္ၫႊန္း ေပးေဝသည္၏ အျခားမဲ့၌ ၿပိတၱာတို႔အား အဝတ္တို႔သည္ ျဖစ္ကုန္၏၊ ထို႔ေနာက္ အစ္ကို ၿပိတၱာသည္ ေကာင္းေသာ အဝတ္ကို ဝတ္လ်က္ မေထရ္အား မိမိကိုယ္ကို ကိုယ္ထင္ျပ၏။ 423

နႏၵမင္း၏ တုိင္းႏိုင္ငံ၌ အၾကင္မွ်ေလာက္ အဝတ္ပုဆိုးတို႔သည္ ရွိပါကုန္၏၊ အရွင္ဘုရား အကြၽႏု္ပ္တို႔၏ အဝတ္ ပုဆိုးတို႔သည္ ထုိအဝတ္တို႔ထက္ မ်ားပါ ကုန္၏။ 424

ပိုးကမၺလာထည္တို႔သည္ လည္းေကာင္း၊ ေခါမထည္ ဝါခ်ည္ထည္တို႔သည္ လည္းေကာင္း အလ်ားအနံအားျဖင့္လည္း က်ယ္ျပန္႔ပါကုန္၏၊ အဖိုးမ်ားစြာလည္း ထုိက္ပါကုန္၏၊ ထုိအဝတ္တို႔သည္ လည္းေကာင္း ကင္၌သာ တြဲရရြဲက်ကုန္၏။

ထုိအကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ စိတ္ႏွစ္သက္ရာရာ အဝတ္ကို ဝတ္ဆင္ရပါကုန္၏၊ အရွင္ဘုရား အကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ အိမ္တို႔ကို ရႏိုင္ေလာက္ေသာ အျခင္းအရာျဖင့္ လုံ႔လ ျပဳေတာ္မူပါဦးေလာ့ဟု ေလွ်ာက္ျပန္၏။ 426

သာဏဝါသီမေထရ္သည္ သစ္ရြက္မိုးေက်ာင္းကို ေဆာက္လုပ္၍ စာတုဒၵိသာ သံဃာအား ေပးလွဴ၏၊ သာဏဝါသီမေထရ္သည္ ေပးလွဴၿပီး၍ ''ငါ၏ ဤအလွဴ သည္ ေဆြမ်ဳိးတို႔အား ျဖစ္ပါေစ၊ ေဆြမ်ဳိးတို႔သည္ ခ်မ္းသာၾကပါေစ'' ဟု အမိအား လည္းေကာင္း၊ အဖအား လည္းေကာင္း၊ အစ္ကိုအား လည္းေကာင္း အလွဴ၏အဖို႔ကို ရည္ၫႊန္းေပးေဝ၏။ 427

ရည္ၫႊန္း ေပးေဝၿပီးသည္၏ အျခားမဲ့၌ ထိုၿပိတၱာတို႔အား ပံုစံတူျဖစ္ေသာ စုလစ္မြန္းခြၽန္ အထြတ္တပ္ေသာ အိမ္တို႔သည္ ျဖစ္ေပၚကုန္၏။

ဤၿပိတၱာဘံု၌ ငါတို႔၏ အိမ္တို႔သည္ အၾကင္သို႔ေသာ သေဘာရွိ၏၊ ဤသို႔ေသာ သေဘာရွိေသာ အိမ္တို႔သည္ လူ႕ျပည္တို႔၌ မရွိပါကုန္၊ နတ္ျပည္တို႔၌ အိမ္တို႔သည္ အၾကင္သို႔ေသာ သေဘာရွိကုန္၏၊ ဤၿပိတၱာဘံု၌ ငါတို႔၏ အိမ္တို႔သည္ ထုိသို႔ေသာ သေဘာရွိပါကုန္၏။ 429

အကြၽႏု္ပ္တို႔၏ အိမ္တို႔သည္ အေရာင္ျဖင့္ ထြန္းပလ်က္ ထက္ဝန္းက်င္အရပ္ ေလးမ်က္ႏွာတို႔ကို တင့္တယ္ေစပါကုန္၏၊ အရွင္ဘုရား အကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ ေသာက္ေရကို ရႏိုင္ေလာက္ေသာ အျခင္းအရာအားျဖင့္ လုံ႔လ ျပဳေတာ္မူပါဦးေလာ့ဟု ေလွ်ာက္၏။ 430

သာဏဝါသီမေထရ္သည္ ဓမက႐ုိဏ္ေရစစ္ကို (ေရျဖင့္) ျပည့္ေစ၍ စာတုဒၵိသာ သံဃာအားေပးလွဴ၏၊ မေထရ္သည္ ေရေပးလွဴၿပီး၍ ''ငါ၏ ဤအလွဴသည္ ေဆြမ်ဳိးတို႔အား ျဖစ္ပါေစ၊ ေဆြမ်ဳိးတို႔သည္ ခ်မ္းသာၾကပါေစ'' ဟု အမိအား လည္းေကာင္း၊ အဖအား လည္းေကာင္း၊ အစ္ကိုအား လည္းေကာင္း အလွဴ၏ အဖို႔ကို ရည္ၫႊန္း ေပးေဝေတာ္မူ၏။ 431

ရည္ၫႊန္း ေပးေဝၿပီးသည္၏ အျခားမဲ့၌ ထုိၿပိတၱာတို႔အား ေသာက္ေရသည္ ျဖစ္၏၊ ေအးျမေသာ ေရရွိကုန္ေသာ၊ ေကာင္းေသာ ဆိပ္ကမ္း ရွိကုန္ေသာ၊ ေအးျမ၍ ေမႊးပ်ံ႕ႀကိဳင္လႈိင္ေသာ ရနံ႔ ရွိကုန္ေသာ၊ ေကာင္းစြာ ဖန္ဆင္းအပ္ကုန္ေသာ နက္ေသာ ေလးေထာင့္ေရကန္တို႔သည္ ပဒုမၼာၾကာ, ဥပၸလၾကာတို႔ျဖင့္ ဖံုးလႊမ္းကုန္သည္ျဖစ္၍ ေရ၏ အထက္၌ ၾကာဝတ္ဆံတို႔ျဖင့္ ဖံုးလႊမ္းလ်က္ ျပည့္ကုန္၏။ 432-433

ထုိၿပိတၱာတို႔သည္ ထုိေရကန္၌ ခ်ဳိးေသာက္ၿပီးေနာက္ သာဏဝါသီမေထရ္အား ကိုယ္ထင္ျပကုန္၏၊ အရွင္ဘုရား ေသာက္ေရသည္ မ်ားျပားလွပါၿပီ၊ အကြၽႏု္ပ္တို႔၏ ေျခတို႔သည္ နာက်င္ပါကုန္၏၊ ျပတ္ကြဲပါကုန္၏၊ ေက်ာက္စရစ္, သမန္းျမက္, ဆူးေျငာင့္ရွိေသာ အရပ္၌ လွည့္လည္ၾကရကုန္ေသာ အကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ ေျခခြင္လ်က္ သြားၾကရပါကုန္၏၊ အရွင္ဘုရား အကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ ယာဥ္ကို ရႏိုင္ေလာက္ေသာ အျခင္းအရာျဖင့္ လုံ႔လ ျပဳေတာ္မူပါဦးေလာ့ဟု ေလွ်ာက္ၾကကုန္၏။ 434-5

သာဏဝါသီမေထရ္သည္ တစ္လႊာ တစ္ထပ္သာရွိေသာ ဖိနပ္ကိုရ၍ စာတုဒၵိသာသံဃာအား ေပးလွဴ၏၊ မေထရ္သည္ ေပးလွဴၿပီး၍ ''ငါ၏ ဤအလွဴသည္ ေဆြမ်ဳိးတို႔အား ျဖစ္ပါေစ၊ ေဆြမ်ဳိးတို႔သည္ ခ်မ္းသာၾကပါေစ'' ဟု အမိအား လည္းေကာင္း၊ အဖအား လည္းေကာင္း၊ အစ္ကိုအား လည္းေကာင္း အလွဴ၏အဖို႔ကို ရည္ၫႊန္းေပးေဝ၏။ 436

ရည္ၫႊန္း ေပးေဝၿပီးသည္၏ အျခားမဲ့၌ မေထရ္၏ အေဆြအမ်ဳိး ၿပိတၱာတို႔သည္ ရထားျဖင့္ မေထရ္ထံသို႔ လာကုန္၏၊ အရွင္ဘုရား ထမင္းကို လွဴျခင္းျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ အဝတ္ပုဆိုးကို လွဴျခင္းျဖင့္ လည္းေကာင္း - 437

အိမ္ကို လွဴျခင္းျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ေသာက္ေရကို လွဴျခင္းျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ယာဥ္ (ဖိနပ္)ကို လွဴျခင္းျဖင့္ လည္းေကာင္း (ယာဥ္ကို ေပးလွဴျခင္း, ထမင္းစသည့္ ပစၥည္းေလးပါးကို ေပးလွဴျခင္း) ႏွစ္ပါးစံုျဖင့္ အရွင္ဘုရားသည္ အကြၽႏု္ပ္တို႔ကို သနား ခ်ီးေျမႇာက္အပ္ပါကုန္၏၊ အရွင္ဘုရား ေလာက၌ သနားျခင္း က႐ုဏာ ရွိေသာ ရဟန္းကို ရွိခိုးျခင္းငွါ လာေရာက္ၾကပါကုန္၏ဟု ေလွ်ာက္ကုန္၏။

၂ - သာဏဝါသီေထရေပတဝတၳဳ၊ စူဠဝဂ္၊ ေပတဝတၳဳပါဠိေတာ္။ ခုဒၵကနိကာယ္။




ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ဆက္ဖတ္သင့္တယ္ေနာ္- Read More...

Sunday, December 6, 2009

အေဖာ္မပါ တစ္ေယာက္တည္း ေနရပါမူ ေကာင္းေလစြ...

နာဂသုတ္


အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္-

အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေကာသမၺီျပည္ ေဃာသိတာ႐ံု ေက်ာင္း၌ ေနေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရဟန္းေယာက္်ား ရဟန္းမိန္းမ ဥပါသကာေယာက္်ား ဥပါသိကာ မိန္းမ မင္း မင္းအမတ္ တိတၴိ တိတၴိတပည့္တို႔ႏွင့္ ေရာႁပြမ္းလ်က္ ေနရသည္ျဖစ္၍ ဆင္းရဲ၏။ ခ်မ္းသာစြာ မေနရ။ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားအား ''ငါသည္ ယခုအခါ ရဟန္းေယာက္်ား ရဟန္းမိန္းမ ဥပါသကာေယာက္်ား ဥပါသိကာမိန္းမ မင္း မင္းအမတ္ တိတၴိ တိတၴိတပည့္တို႔ႏွင့္ ေရာႁပြမ္းလ်က္ ေနရသည္ျဖစ္၍ ဆင္းရဲ၏။ ခ်မ္းသာစြာ မေနရ၊ ငါသည္ ပရိသတ္ အေပါင္းမွ ထြက္၍ တစ္ေယာက္တည္း ဆိတ္ၿငိမ္ရာသို႔ ကပ္လ်က္ ေနရပါမူ ေကာင္းေလစြ'' ဟု အၾကံသည္ ျဖစ္၏။

ထို႔ေနာက္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ နံနက္အခ်ိန္ သကၤန္းကို ျပင္ဝတ္၍ သပိတ္ သကၤန္းကို ယူေဆာင္လ်က္ ေကာသမၺီ ျပည္သို႔ ဆြမ္းခံဝင္ေတာ္မူ၏။ ေကာသမၺီျပည္၌ ဆြမ္းခံ လွည့္လည္၍ ဆြမ္းစားၿပီးေနာက္ ဆြမ္းခံရြာမွ ဖဲႂကြလ်က္ ကိုယ္တိုင္ ေက်ာင္း အိပ္ရာ ေနရာကို သိမ္းဆည္း၍ သပိတ္ သကၤန္းကို ယူေဆာင္လ်က္ အလုပ္အေကြၽးကိုလည္း မေခၚ ရဟန္းသံဃာကိုလည္း မပန္ၾကားဘဲ အေဖာ္မပါ တစ္ပါးတည္း ပါလိေလယ်က ေတာအုပ္သို႔ ေဒသစာရီ ၾကြေတာ္မူ၏။ အစဥ္သျဖင့္ ေဒသစာရီ ၾကြေတာ္မူလတ္ေသာ္ ပါလိေလယ်က ေတာအုပ္သို႔ ဆိုက္ေရာက္ ေတာ္မူ၏။

ျမတ္စြာဘုရားသည္ ထိုပါလိေလယ်ကရြာ ရကၡိတေတာအုပ္ အင္ၾကင္းပင္ပ်ဳိ အနီး၌ ေနေတာ္မူ၏။ ဆင္ေျပာင္ႀကီး တစ္ေကာင္သည္လည္း ဆင္ေပါက္ ဆင္မ ဆင္ေရြ ႏို႔စို႔ဆင္ငယ္တို႔ႏွင့္ ေရာျပြမ္းသည္ ျဖစ္၍ အၫြန္႔ ျပတ္ၿပီးေသာ ျမက္တို႔ကိုလည္း စားရ၏။ ထိုဆင္ေျပာင္ႀကီး ခ်ဳိး၍ ခ်ဳိး၍ ခ်ေသာ သစ္ခက္ သစ္ကိုင္းကိုလည္း အျခား ဆင္တို႔ စားကုန္၏။ ထိုဆင္ေျပာင္ႀကီးသည္ ေနာက္က်ဳကုန္ေသာ ေရတို႔ကိုလည္း ေသာက္ရ၏။ ေရဆိပ္မွ တက္ေသာ ထိုဆင္ေျပာင္ႀကီး၏ ကိုယ္ကိုလည္း ဆင္မတို႔သည္ တိုးေဝွ႕လ်က္ သြားကုန္၏။ ေရာျပြမ္းသည္ ျဖစ္၍ ဆင္းရဲ၏။ ခ်မ္းသာ စြာ မေနရ။

ထိုအခါ ထိုဆင္ေျပာင္ႀကီးအား ''ငါသည္ ယခုအခါ၌ ဆင္ထီး ဆင္မ ဆင္ေပါက္ ဆင္ငယ္တို႔ႏွင့္ ေရာျပြမ္း၍ ေနရ၏။ အဖ်ားျပတ္ၿပီးေသာ ျမက္တို႔ကိုလည္း စားရ၏။ ငါ ခ်ဳိး၍ ခ်ဳိး၍ ခ်ေသာ အကိုင္းအခက္ကိုလည္း ဆင္ေပါက္ ဆင္ငယ္တို႔သည္ စားကုန္၏။ ေနာက္က်ဳေသာ ေရကိုလည္း ေသာက္ရ၏။ ေရဆိပ္မွတက္ေသာ ငါ၏ ကိုယ္ကိုလည္း ဆင္မတို႔သည္ တိုးေဝွ႕လ်က္ သြားကုန္၏။

ငါသည္ ေရာျပြမ္းသည္ျဖစ္၍ ဆင္းရဲ၏။ ခ်မ္းသာစြာ မေနရ၊ ငါသည္ ဆင္အုပ္ မွ ထြက္၍ တစ္ေကာင္တည္း ဆိတ္ၿငိမ္ရာသို႔ ကပ္လ်က္ ေနရပါမူ ေကာင္းေလစြ'' ဟု ဤအၾကံသည္ ျဖစ္၏။

ထို႔ေနာက္ ထိုဆင္ေျပာင္ႀကီးသည္ ဆင္အုပ္မွ ဖဲ၍ ပါလိေလယ်ကရြာ ရကၡိတေတာအုပ္ အင္ၾကင္းပင္ပ်ဳိ အနီး၌ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ေန၏။ ထိုအခါ ထိုဆင္ေျပာင္ႀကီးသည္ ျမတ္စြာဘုရား ေနေတာ္မူရာ အရပ္ကိုလည္း စိမ္းစိုေသာ ျမက္သစ္ပင္ မရွိေအာင္ ျပဳ၏။ ႏွာေမာင္း ျဖင့္လည္း ျမတ္စြာဘုရား၏ ေသာက္ေရ သံုးေဆာင္ေရကို တည္ထား၏။

ထို႔ေနာက္ ဆိတ္ၿငိမ္ရာသို႔ ကပ္လ်က္ တစ္ပါးတည္း ကိန္းေအာင္းေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားအား ''ငါသည္ ေရွးအခါက ရဟန္းေယာက္်ား ရဟန္းမိန္းမ ဥပါသကာေယာက္်ား ဥပါသိကာမိန္းမ မင္း အမတ္ တိတၴိ တိတၴိတပည့္တို႔ ႏွင့္ ေရာျပြမ္းလ်က္ ေနရသည္ျဖစ္၍ ဆင္းရဲ၏။ ခ်မ္းသာစြာ မေနရ၊ ''ထိုငါသည္ ယခုအခါ၌ ရဟန္းေယာက္်ား ရဟန္း မိန္းမ ဥပါသကာေယာက္်ား ဥပါသိကာမိန္းမ မင္းမင္းအမတ္ တိတၴိ တိတၴိတပည့္တို႔ႏွင့္ မေရာျပြမ္းဘဲ ေနေသာေၾကာင့္ ခ်မ္းသာစြာ ေနရ၏'' ဟု စိတ္အၾကံ ျဖစ္၏။

ထိုဆင္ေျပာင္ႀကီးအားလည္း ''ငါသည္ ေရွးအခါက ဆင္ေပါက္ ဆင္မ ဆင္ေရြ ႏို႔စို႔ဆင္ငယ္တို႔ႏွင့္ ေရာျပြမ္းလ်က္ ေနရသည္ ျဖစ္၍ အၫြန္႔ျပတ္ၿပီးေသာ ျမက္တို႔ကိုလည္း စားရ၏။ ငါ ခ်ဳိး၍ ခ်ဳိး၍ခ်ေသာ သစ္ခက္ သစ္ကိုင္းကိုလည္း ဆင္ငယ္တို႔သည္ စားကုန္၏။ ငါသည္ ေနာက္က်ဳေသာ ေရတို႔ကိုလည္း ေသာက္ရ၏။ ေရဆိပ္မွတက္ေသာ ငါ၏ ကိုယ္ကိုလည္း ဆင္မတို႔သည္ တိုးေဝွ႕လ်က္ သြားကုန္၏။ ေရာျပြမ္းသည္ျဖစ္၍ ဆင္းရဲ၏။ ခ်မ္းသာစြာ မေနရ။ ထိုငါသည္ ယခုအခါ ဆင္ထီး ဆင္မ ဆင္ေပါက္ဆင္ငယ္တို႔ႏွင့္ မေရာျပြမ္းဘဲ ေနရ၏။ အဖ်ားမျပတ္ေသာ ျမက္တို႔ကိုလည္း စားရ၏။ ငါ ခ်ဳိး၍ ခ်ဳိး၍ခ်ေသာ သစ္ခက္ သစ္ကိုင္းတို႔ကိုလည္း ဆင္ငယ္တို႔သည္ မစားကုန္။ ၾကည္လင္ေသာ ေရတို႔ကိုလည္း ေသာက္ရ၏။ ဆိပ္ကမ္းမွတက္ေသာ ငါ၏ ကိုယ္ကိုလည္း ဆင္မတို႔သည္ တိုးေဝွ႕လ်က္ မသြားကုန္။ မေရာျပြမ္းေသာေၾကာင့္ ခ်မ္းသာစြာ ေနရ၏''ဟု ဤသို႔ စိတ္အၾကံ ျဖစ္၏။

ထို႔ေနာက္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ မိမိ၏ ကာယဝိေဝကကို သိ၍ ထိုဆင္ေျပာင္ႀကီး၏ စိတ္အၾကံကိုလည္း မိမိစိတ္ျဖင့္ သိေတာ္မူ၍ ထိုသိေသာ အခ်ိန္၌- ''ဘုရားတည္း ဟူေသာ ဆင္ေျပာင္ႀကီးသည္ တစ္ပါးတည္း ေတာ၌ ေမြ႕ေလ်ာ္ကုန္ သကဲ့သို႔ ဤဆင္ေျပာင္ႀကီးသည္လည္း တစ္စီးတည္း ေတာ၌ ေမြ႕ေလ်ာ္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားတည္းဟူေသာ ဆင္ေျပာင္ႀကီး၏ ထိုတစ္ပါးတည္း ေမြ႕ေလ်ာ္ေသာ စိတ္သည္ လွည္းစြယ္ရန္းႏွင့္ တူေသာ အစြယ္ရွိေသာ ဆင္ေျပာင္ႀကီး၏ တစ္စီးတည္း ေမြ႕ေလ်ာ္ေသာ စိတ္ႏွင့္တူမွ်၏'' ဟု ဤဥဒါန္းကို က်ဴးရင့္ေတာ္မူ၏။ 35

၅ - နာဂသုတ္၊ ေမဃိယဝဂ္၊ ဥဒါန္းပါဠိေတာ္၊ ခုဒၵကနိကာယ္။


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ဆက္ဖတ္သင့္တယ္ေနာ္- Read More...

Friday, November 6, 2009

အမွန္မေျပာ ကုန္းတိုက္စကား ဆိုခဲ့ေသာေၾကာင့္

ကူဋဝိနိစၧယိကေပတဝတၳဳ

ေက်ာက္ကုန္းသားကို ျဖတ္ေတာက္ စားရသူ

တရား႐ံုးေတာ္၌ အမွန္မေျပာ ကုန္းတိုက္စကား ဆိုခဲ့ေသာေၾကာင့္ ေသလြန္ေသာ အခါ နတ္ဝတ္တန္ဆာ နတ္သမီး အေႁခြအရံတို႔ျဖင့္ အာႏုေဘာ္ၾကီးစြာ ခံစားရ ေသာ္လည္း ေၾကာက္ခမန္းလိလိ မိမိ ေက်ာက္ကုန္းသားကို ျဖတ္ေတာက္ စားေသာက္ေနရေသာ ျပိတၱာ

ေယာက္်ား သင္သည္ နတ္ပန္းကို ပန္ဆင္လ်က္ ဦးရစ္ေပါင္းကာ လက္ေကာက္စေသာ လက္ဝတ္တန္ဆာရွိသူ ျဖစ္ေပ၏၊ သင္၏ ကိုယ္ကို စႏၵကူးနံ႔သာျဖင့္ လိမ္းက်ံလ်က္ ၾကည္လင္ေသာ မ်က္ႏွာ အဆင္းရွိသူ တက္သစ္စေန၏ အဆင္းကဲ့သို႔ တင့္တယ္သူ ျဖစ္ဘိ၏။ 499

သင္၏ ပရိသတ္၌ အက်ဳံးဝင္ကုန္ေသာ သင္၏ ဤအေႁခြအရံ နတ္တို႔သည္ လည္းေကာင္း၊ သင္၏ တစ္ေသာင္းေသာ အေႁခြအရံ နတ္သမီးတို႔သည္ လည္းေကာင္း ခ႐ုသင္း, လက္ေကာက္, လက္ၾကပ္တန္ဆာကို ဝတ္ဆင္ၾက ကုန္၏၊ ေရႊနားသြယ္ပန္းကိုလည္း ထူးဆန္းစြာ ပန္ဆင္ ၾကကုန္၏။ 500

သင္သည္ ႀကီးေသာ အာႏုေဘာ္ရွိ၏၊ ၾကက္သီးေမြးညင္း ထေလာက္ေအာင္ အဆင္း သဏၭာန္ရွိပါေပ၏၊ (သို႔ပါေသာ္လည္း) မိမိ၏ ေက်ာက္ကုန္းသားတို႔ကို ကိုယ္တိုင္ျဖတ္၍ ခဲစားေနရဘိ၏။ 501

သင္သည္ ကိုယ္ျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ႏႈတ္ျဖင့္လည္းေကာင္း၊ စိတ္ျဖင့္ လည္းေကာင္း အဘယ္ မေကာင္းမႈကို ျပဳခဲ့သနည္း၊ အဘယ္ကံ၏ အက်ဳိးေၾကာင့္ မိမိ၏ ေက်ာက္ကုန္းသားတို႔ကို ကိုယ္တိုင္ျဖတ္၍ ခဲစားဘိသနည္းဟု အသွ်င္နာရဒက ေမး၏။ 502

အရွင္ဘုရား အကြၽႏု္ပ္သည္ သက္ရွိေလာက၌ မိမိ၏ အက်ဳိးမဲ့ျဖစ္ရန္ ကုန္းတိုက္စကား မုသားစကားျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ေကာက္က်စ္စဥ္းလဲျခင္း လွည့္ပတ္ျခင္းျဖင့္ လည္းေကာင္း ျပဳက်င့္ခဲ့မိပါ၏။ 503

ထိုတရားစီရင္ရာ အရပ္၌ အကြၽႏု္ပ္သည္ ပရိသတ္လယ္သို႔ ေရာက္၍ အမွန္ ဆိုရမည့္ အခါ ၾကံဳႀကိဳက္ ျဖစ္ေပၚလာသည္ရွိေသာ္ အက်ဳိးအေၾကာင္းကို စြန္႔ပစ္၍ အဓမၼသို႔ အစဥ္လိုက္ခဲ့မိပါ၏။ 504

အၾကင္သူသည္ ေက်ာက္ကုန္းသားကို ခဲစားသည္ႏွင့္တူစြာ ေခ်ာပစ္ကုန္းတိုက္ မုသား ေျပာဆိုတတ္၏၊ အကြၽႏု္ပ္သည္ ယေန႔ မိမိေက်ာက္ကုန္းသားကို ခဲစားရသကဲ့သို႔ ထို႔အတူ ေခ်ာပစ္ကုန္းတိုက္ မုသား ေျပာဆိုတတ္ေသာ ထိုသူသည္ မိမိေက်ာက္ကုန္းသားကို ခဲစားရ၏။ 505

အသွ်င္နာရဒ ဤအကြၽႏု္ပ္၏ ႐ုပ္အဆင္းကို အရွင္ဘုရား ကိုယ္တိုင္ ျမင္ရပါၿပီ၊ သနားေစာင့္ေရွာက္တတ္ကုန္ေသာ သူတစ္ပါးအက်ဳိးကို က်င့္ျခင္း၌ လိမၼာ ကုန္ေသာ ဘုရားစေသာ သူေတာ္ေကာင္းတို႔ ဆိုဆံုးမေသာ ''သင္သည္ ကုန္းတိုက္ေသာ စကားကို မေျပာဆိုလင့္၊ မုသား မေျပာဆိုလင့္၊ အကြၽႏု္ပ္ကဲ့သို႔ မိမိေက်ာက္ကုန္းသားကို စားရသည္ မျဖစ္ေစလင့္'' ဟူေသာ စကားမ်ဳိးကိုသာ အကြၽႏု္ပ္ ေျပာေဟာလိုပါ၏ဟု ၿပိတၱာက ေလွ်ာက္၏။ 506

၉ - ကူဋဝိနိစၧယိကေပတဝတၴဳ၊ စူဠဝဂ္၊ ေပတဝတၳဳပါဠိေတာ္။ ခုဒၵကနိကာယ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ဆက္ဖတ္သင့္တယ္ေနာ္- Read More...

Sunday, November 1, 2009

ဤသည္ပင္လွ်င္ ဆင္းရဲ၏ အဆံုးတည္း...

စတုတၴနိဗၺာနပဋိသံယုတၱသုတ္

အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္- အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာဝတၴိျပည္ အနာထပိဏ္ သူေဌး၏ အရံျဖစ္ေသာ ေဇတဝန္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရဟန္းတို႔ကို နိဗၺာန္ႏွင့္ စပ္ေသာ တရားစကားျဖင့္ အက်ဳိးစီးပြါးကို သိျမင္ေစလ်က္ တရားကို ေဆာက္တည္ေစကာ တရားက်င့္သံုးရန္ ထက္သန္ ရႊင္လန္းေစေတာ္မူ၏။

ထိုရဟန္းတို႔သည္ အ႐ိုအေသျပဳ၍ ႏွလံုးသြင္းလ်က္ အလံုးစံုေသာ စိတ္ျဖင့္ ေကာင္းစြာ ေဆာင္ၿပီးလွ်င္ နားစိုက္ကာ တရားကို နာၾကကုန္၏။ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤအေၾကာင္းအရာကို သိေတာ္မူ၍ ထိုသိေသာ အခ်ိန္၌-

''႐ုပ္အစရွိေသာ သခၤါရ၌ တဏွာ ဒိ႒ိတို႔ျဖင့္ မွီေသာသူအား တဏွာ ဒိ႒ိတို႔ျဖင့္ တုန္လႈပ္၏။ တဏွာဒိ႒ိတို႔ျဖင့္ မမွီေသာသူအား တုန္လႈပ္မႈ မရွိ၊ တုန္လႈပ္မႈ မရွိေသာ္ ၿငိမ္းေအး၏။ ၿငိမ္းေအးမႈ ရွိလတ္ေသာ္ ၫြတ္မႈတဏွာ မျဖစ္၊ ၫြတ္မႈ တဏွာ မရွိေသာ္ ပဋိသေႏၶအားျဖင့္ ဤဘဝသို႔ လာျခင္း, စုေတအားျဖင့္ ထိုဘဝသို႔ သြားျခင္း မျဖစ္၊ လာျခင္း သြားျခင္း မရွိေသာ္ စုေတျခင္း ပဋိသေႏၶေနျခင္း မျဖစ္၊ စုေတျခင္း ပဋိသေႏၶေနျခင္း မရွိေသာ္ မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ လည္းေကာင္း၊ တမလြန္ဘဝ၌ လည္းေကာင္း၊ ႏွစ္ပါးစံုဘဝ၌ လည္းေကာင္း မျဖစ္ေတာ့လတၱံ႕။ ဤသည္ပင္လွ်င္ ဆင္းရဲ၏ အဆံုးတည္း'' ဟု ဤ ဥဒါန္းကို က်ဴးရင့္ေတာ္မူ၏။ 74

၄ - စတုတၴနိဗၺာနပဋိသံယုတၱသုတ္၊ ပါဋလိဂါမိယဝဂ္၊ ဥဒါန္းပါဠိေတာ္၊

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ဆက္ဖတ္သင့္တယ္ေနာ္- Read More...

Thursday, October 29, 2009

ေသမင္း မျမင္ရာ နိဗၺာန္သို႔ ...

စူဠပႏၴကသုတ္...

အကြၽႏ္ုပ္သည္ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္-
အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာဝတၴိျပည္ အနာထပိဏ္ သူေဌး၏ အရံျဖစ္ေသာ ေဇတဝန္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူ၏။ ထုိအခါ အသွ်င္ စူဠပႏၳကသည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ မနီးမေဝး၌ သတိကို ေရွး႐ႈထင္ေစၿပီးလွ်င္ ကိုယ္ကို ေျဖာင့္မတ္စြာ ထား၍ ထက္ဝယ္ဖြဲ႔ေခြ ထုိင္ေန၏။

ျမတ္စြာဘုရားသည္ မနီးမေဝး၌ သတိကို ေရွး႐ႈထင္ေစၿပီးလွ်င္ကိုယ္ကို ေျဖာင့္မတ္စြာထား၍ ထက္ဝယ္ဖြဲ႔ေခြ ထုိင္ေနေသာ အသွ်င္စူဠပႏၳကကို ျမင္ေတာ္မူ၏။ ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤအေၾကာင္းအရာကို သိေတာ္မူ၍ ထုိသိေသာ အခ်ိန္၌-

''ေကာင္းစြာ ထားအပ္ေသာကိုယ္ ေကာင္းစြာ ထားအပ္ေသာ စိတ္ရွိသည္ျဖစ္၍ ရပ္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ထုိင္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ထုိမွတစ္ပါး ေလ်ာင္းေသာ္ လည္းေကာင္း ဤသို႔ သတိကို ေကာင္းစြာထားေသာ ရဟန္းသည္ ေရွ႕ေနာက္ျဖစ္ေသာ အက်ဳိးထူးကို ရရာ၏။ ေရွ႕ေနာက္ျဖစ္ေသာ အက်ဳိးထူးကို ရေသာေၾကာင့္ ေသမင္း မျမင္ရာ နိဗၺာန္သို႔ ေရာက္ႏိုင္ရာ၏'' ဟု ဤဥဒါန္းကို က်ဴးရင့္ေတာ္မူ၏။ 50

၁ဝ - စူဠပႏၳကသုတ္၊ ေသာဏဝဂ္၊ ဥဒါန္းပါဠိေတာ္၊ ခုဒၵကနိကာယ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ဆက္ဖတ္သင့္တယ္ေနာ္- Read More...

ငါတု႔ိသည္ ႐ုိေသမႈ အေလးျပဳမႈရေအာင္ လုပ္ၾကကုန္အံ့...


ပိ႑ပါတိကသုတ္

အကြၽႏ္ုပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္-
အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာဝတၳိျပည္ အနာထပိဏ္ သူေဌး၏ အရံျဖစ္ေသာ ေဇတဝန္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူ၏။ ထုိအခါ ဆြမ္းစားၿပီးေနာက္ ဆြမ္းခံရြာမွ ဖဲၾကကုန္၍ ေရခံတက္ပင္ေရာက္ရာ ကေရရိ- (ေရခံတက္ပင္) တန္ေဆာင္းဝန္း၌ စုေဝးထုိင္ေနၾကကုန္ေသာ မ်ားစြာေသာ ရဟန္းတ႔ိုအား ဤၾကားညႇပ္စကားသည္ ျဖစ္ေပၚလာ၏။


ငါ့သွ်င္တို႔ ဆြမ္းခံလွည့္လည္ေသာ
ပိ႑ပါတ္ဓုတင္ေဆာင္ ရဟန္းသည္ ရံဖန္ရံခါ
ႏွစ္သက္ဖြယ္ ႐ူပါ႐ံုတို႔ကို မ်က္စိ ျဖင့္ ျမင္ရ၏။
ႏွစ္သက္ဖြယ္ အသံတို႔ကုိ နားျဖင့္ ၾကားရ၏။
ႏွစ္သက္ဖြယ္ အနံ႔တို႔ကုိ ႏွာေခါင္းျဖင့္ နမ္းရ၏။
ႏွစ္သက္ဖြယ္ ရသာ႐ံုတို႔ကုိ လွ်ာျဖင့္လ်က္ရ၏။
ႏွစ္သက္ဖြယ္ ေဖာ႒ဗၺာ႐ံုတို႔ကုိ ကိုယ္ျဖင့္ ေတြ႕ထိရ၏။


ငါ့သွ်င္တို႔ ပိ႑ပါတ္ဓုတင္ေဆာင္ ရဟန္းသည္ ႐ုိေသမႈ အေလးျပဳမႈ ျမတ္ႏိုးမႈ ပူေဇာ္မႈ တုပ္ဝပ္မႈကို ခံယူကာ ဆြမ္းခံလွည့္လည္၏။ ငါ့သွ်င္တို႔ ယခု ငါတို႔ သည္လည္း ပိ႑ပါတ္ဓုတင္ ေဆာင္ၾကကုန္အံ့၊ ငါတို႔သည္လည္း ရံဖန္ရံခါ ႏွစ္သက္ဖြယ္ ႐ူပါ႐ံုတို႔ကို မ်က္စိျဖင့္ ျမင္ရကုန္ အံ့၊ ႏွစ္သက္ဖြယ္ အသံတို႔ကုိ နားျဖင့္ ၾကားရကုန္အံ့၊ ႏွစ္သက္ဖြယ္ အနံ႔တို႔ကုိ ႏွာေခါင္းျဖင့္ နမ္းရကုန္အံ့၊ ႏွစ္သက္ဖြယ္ ရသာ႐ံုတို႔ကုိ လွ်ာျဖင့္ လ်က္ရကုန္အံ့၊ ႏွစ္သက္ဖြယ္ ေဖာ႒ဗၺာ႐ံုတို႔ကုိကိုယ္ျဖင့္ ေတြ႕ထိရကုန္အံ့၊ ငါတို႔သည္လည္း ႐ုိေသမႈ အေလးျပဳမႈ ျမတ္ႏိုးမႈ ပူေဇာ္မႈ တုပ္ဝပ္မႈကို ခံယူၾကကာ ဆြမ္းခံလွည့္လည္ၾကကုန္အံ့ဟု ထုိရဟန္းတို႔၏ ဤၾကားညႇပ္ စကားသည္ မၿပီးျပတ္ေသး။

ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ညေနခ်မ္းအခါ တစ္ပါးတည္း ကိန္းေအာင္းေနရာမွ ထ၍ ေရခံတက္ပင္ ေရာက္ရာ ကေရရိတန္ေဆာင္းဝန္းသို႔ ခ်ဥ္းကပ္လ်က္ ခင္းထားေသာ ေနရာ၌ ထုိင္ေတာ္မူၿပီးလွ်င္ ရဟန္းတို႔ကို ''ရဟန္းတို႔ ယခုအခါ အဘယ္စကားျဖင့္ စုေဝးေနထုိင္ၾက ကုန္သနည္း။ သင္တို႔၏ မၿပီးျပတ္ေသးေသာ ၾကားညႇပ္စကားသည္ အဘယ္နည္း'' ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

အသွ်င္ဘုရား ဤအရပ္၌ ဆြမ္းစားၿပီးေနာက္ ဆြမ္းခံရြာမွ ဖဲၾကကုန္၍ ေရခံတက္ပင္ ေရာက္ရာ ကေရရိတန္ေဆာင္း ဝန္း၌ စုေဝး ထုိင္ေနၾကကုန္ေသာ တပည့္ေတာ္တို႔အား ဤၾကားညႇပ္ စကားသည္ ျဖစ္ပါ၏။ ငါ့သွ်င္တို႔ ဆြမ္းခံလွည့္လည္ ေသာ ပိ႑ပါတ္ဓုတင္ေဆာင္ ရဟန္းသည္ ရံဖန္ရံခါ ႏွစ္သက္ဖြယ္ ႐ူပါ႐ံုတို႔ကို မ်က္စိျဖင့္ ျမင္ရ၏။ ႏွစ္သက္ဖြယ္ အသံတို႔ကုိ နားျဖင့္ ၾကားရ၏။ ႏွစ္သက္ဖြယ္ အနံ႔တို႔ကုိ ႏွာေခါင္းျဖင့္ နမ္းရ၏။ ႏွစ္သက္ဖြယ္ ရသာ႐ံုတို႔ကုိ လွ်ာျဖင့္လ်က္ ရ၏။ ႏွစ္သက္ဖြယ္ ေဖာ႒ဗၺာ႐ံုတို႔ကုိ ကိုယ္ျဖင့္ ေတြ႕ထရိ ၏။ ငါ့သွ်င္တို႔ ပိ႑ပါတ္ဓုတင္ေဆာင္ ရဟန္းသည္ ႐ုိေသမႈ အေလးျပဳမႈ ျမတ္ႏိုးမႈ ပူေဇာ္မႈ တုပ္ဝပ္မႈကို ခံယူကာ ဆြမ္းခံလွည့္လည္၏။ ငါ့သွ်င္တို႔ ယခု ငါတို႔သည္လည္း ပိ႑ပါတ္ ဓုတင္ ေဆာင္ၾကကုန္အံ့၊ ငါတို႔သည္လည္း ရံဖန္ရံခါ ႏွစ္သက္ဖြယ္ ႐ူပါ႐ံုတို႔ကို မ်က္စိျဖင့္ ျမင္ရကုန္အံ့၊ ႏွစ္သက္ဖြယ္ အသံတို႔ကုိ နားျဖင့္ ၾကားရကုန္အံ့၊ ႏွစ္သက္ဖြယ္ အနံ႔တို႔ကုိ ႏွာေခါင္းျဖင့္ နမ္းရကုန္အံ့၊ ႏွစ္သက္ဖြယ္ ရသာ႐ံုတို႔ကုိ လွ်ာျဖင့္လ်က္ ရကုန္အံ့၊ ႏွစ္သက္ဖြယ္ ေဖာ႒ဗၺာ႐ံုတို႔ကုိ ကိုယ္ျဖင့္ ေတြ႕ထိရကုန္အံ့၊ ငါတု႔ိသည္လည္း ႐ုိေသမႈ အေလးျပဳမႈ ျမတ္ႏိုးမႈ ပူေဇာ္မႈ တုပ္ဝပ္မႈကို ခံယူၾကကာ ဆြမ္းခံ လွည့္လည္ၾကကုန္အံ့။

အသွ်င္ဘုရား ဤစကားသည္ တပည့္ေတာ္တို႔၏ မၿပီးျပတ္ေသးေသာ ၾကားညႇပ္ စကားပါတည္း။ ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ႂကြေရာက္လာပါ၏ဟု ေလွ်ာက္ကုန္၏။

ရဟန္းတို႔ ...
ယံုၾကည္မႈ သဒၶါတရားျဖင့္ လူ႕ေဘာင္မွ ထြက္၍ ရဟန္းေဘာင္၌ ရဟန္းျပဳ ၾကေသာ အမ်ဳိးေကာင္းသားတို႔အား ဤသို႔ သေဘာရွိေသာ စကားကို ေျပာဆိုျခင္းသည္ မေလ်ာက္ပတ္။

ရဟန္းတို႔ ...
စုေဝးေနထုိင္ၾကကုန္ေသာ သင္တို႔အား တရားႏွင့္စပ္ေသာ စကားကိုေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ျမတ္ေသာ ဆိတ္ဆိတ္ေနျခင္းကိုေသာ္ လည္းေကာင္း ဤႏွစ္ပါး ကိုသာ ျပဳသင့္၏ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤအေၾကာင္းအရာကို သိေတာ္မူ၍ ထုိ သိေသာအခ်ိန္၌- ''ရဟန္းသည္ မ်က္ေမွာက္ မ်က္ကြယ္၌ ခ်ီးမြမ္းေက်ာ္ေစာသံကို မွီသူ အကယ္၍ မျဖစ္ခဲ့မူ ပိ႑ပါတ္ဓုတင္ကို ေဆာင္ကာ မိမိကိုယ္ကို ေမြးျမဴေသာ သူတစ္ပါးတို႔ ေမြးျမဴမႈကို မခံမူ၍ တာဒိဂုဏ္ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ရဟန္းအား နတ္တို႔ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးကုန္၏'' ဟု ဤဥဒါန္းကို က်ဴးရင့္ေတာ္မူ၏။ 28

၈ - ပိ႑ပါတိကသုတ္၊ နႏၵဝဂ္၊ ဥဒါန္းပါဠိေတာ္၊ ခုဒၵကနိကာယ္။


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ဆက္ဖတ္သင့္တယ္ေနာ္- Read More...

သရက္သီးမွည့္ကို ေပးလွဴ၍...

အမၺဝနေပတဝတၳဳ - (အမၺဝန=သရက္ေတာ)


လူ႔ဘဝ၌ က်န္ရစ္သူသမီးက
သရက္သီးမွည့္ ေရခ်မ္းႏွင့္ ယာဂုကုိ ေပးလွဴ၍ အမွ်ေဝေသာေၾကာင့္
ေရကန္ သရက္ဥယ်ာဥ္တို႔ျဖင့္ ခ်မ္းသာခြင့္ရေသာ ၿပိတၱာ။


သင္၏ ဤေရကန္သည္ အလြန္ ႏွလံုးေမြ႕ေလ်ာ္ဖြယ္ရွိ၍ ညီၫြတ္ေသာ အျပင္လည္း ရွိေပ၏၊ ေကာင္းေသာ ဆိပ္ကမ္းလည္း ရွိ၏၊ မ်ားေသာ ေရလည္း ရွိ၏၊ ေကာင္းစြာ ပြင့္ေသာ ပန္းလည္း ရွိ၏၊ ပ်ားပိတုန္း အေပါင္းတို႔ျဖင့္ ႁပြမ္း၏၊ သင္သည္ ႏွစ္သက္ဖြယ္ေသာ ဤေရကန္ကို အဘယ္ အေၾကာင္းေၾကာင့္ ရအပ္သနည္း။ 796

နတ္သား သင္၏ ဤသရက္ဥယ်ာဥ္သည္ အလြန္ ႏွလံုးေမြ႕ေလ်ာ္ဖြယ္ ရွိ၏၊ ဥတု သံုးပါးလံုး ခ်မ္းသာကို ရြက္ေဆာင္လ်က္ အသီးတို႔ကို ေဆာင္၏၊ အခါခပ္သိမ္း ပြင့္၏၊ ပ်ားပိတုန္း အေပါင္းတို႔ျဖင့္ ႁပြမ္း၏၊ ဤဗိမာန္ကို သင္သည္ အဘယ္အေၾကာင္းေၾကာင့္ ရအပ္သနည္းဟု ကုန္သည္မ်ားကေမး၏။ 797

ကုန္သည္တို႔ အကြၽႏု္ပ္၏ သမီးသည္ အကြၽႏု္ပ္ကို ရည္၍ သရက္သီးမွည့္ကို လည္းေကာင္း၊ ေရကို လည္းေကာင္း၊ ယာဂုကို လည္းေကာင္း ေပးလွဴ၏၊ သမီး၏ ထုိေပးလွဴေသာ အလွဴေၾကာင့္ ဤသရက္ ဥယ်ာဥ္၌ သရက္သီးမွည့္ကို လည္းေကာင္း၊ ဤေရကန္၌ ေရကို လည္းေကာင္း ဤဗိမာန္ ပေဒသာပင္ စသည္တို႔၌ ႏွလံုးေမြ႕ေလ်ာ္ဖြယ္ရွိ၍ ခ်မ္းေအးေသာ အရိပ္ကို အကြၽႏု္ပ္ ရပါ၏ဟု ၿပိတၱာက ေျပာဆို၏။ 798

အလွဴေပးျခင္း၏ လည္းေကာင္း၊ ဣေႁႏၵကို ဆံုးမျခင္း၏ လည္းေကာင္း၊ သီလ ေစာင့္ထိန္းျခင္း၏ လည္းေကာင္း အက်ဳိးကို ကုသုိလ္ကံသည္ ဤသို႔ပင္ မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ ခံစားအပ္ေသာ အက်ဳိးရွိ၏ဟု ၾကည့္႐ႈၾကကုန္ေလာ့၊ အကြၽႏု္ပ္သည္ ေရွးက အရွင္သခင္တို႔ အိမ္၌ ကြၽန္မ ျဖစ္ၿပီး၍ ယခုအခါ အိမ္ကို အစိုးရေသာ ေခြၽးမ ျဖစ္ပါ၏ဟု ၿပိတၱာ၏ သမီးက ရြတ္ဆို၏။ 799

၁၂ - အမၺဝနေပတဝတၴဳ၊ မဟာဝဂ္၊ ေပတဝတၳဳပါဠိေတာ္။ ခုဒၵကနိကာယ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ဆက္ဖတ္သင့္တယ္ေနာ္- Read More...

Thursday, October 22, 2009

ကိစၥလည္းနည္း ရလည္းရလြယ္ေသာပစၥည္း...

သုလဘသုတ္ - (ရလြယ္သည္)

ဤေဒသနာကို ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေဟာေတာ္မူ၏၊ ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထိုက္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏ဟု အကြၽႏု္ပ္ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္-

ရဟန္းတို႔ ကိစၥလည္းနည္းကုန္ ရလည္းရလြယ္ကုန္ အျပစ္လည္းကင္းကုန္ေသာ ထိုအရာဝတၴဳတို႔သည္ ဤေလးမ်ဳိးတို႔ တည္း၊ အဘယ္ေလးမ်ဳိးတို႔နည္း-

ရဟန္းတို႔
သကၤန္းတို႔တြင္ ပံ့သကူ သကၤန္းသည္ ကိစၥလည္း နည္း၏၊ ရလည္းရလြယ္၏၊ ထိုပံ့သကူသကၤန္းသည္ အျပစ္လည္း မရွိ၊

ရဟန္းတို႔
ေဘာဇဥ္တို႔တြင္ သလံုးျမင္းေခါင္းျဖင့္ ရင္းႏွီး၍ ရအပ္ေသာ ဆြမ္းသည္ ကိစၥလည္း နည္း၏၊ ရလည္းရလြယ္၏၊ ထိုဆြမ္းသည္ အျပစ္လည္း မရွိ၊

ရဟန္းတို႔
ေက်ာင္းတို႔တြင္ သစ္ပင္ရင္းဟူေသာ ေက်ာင္းသည္ ကိစၥလည္း နည္း၏၊ ရလည္းရလြယ္၏၊ ထိုေက်ာင္းသည္ အျပစ္လည္း မရွိ၊

ရဟန္းတို႔
ေဆးတို႔တြင္ ႏြားက်င္ငယ္ျဖင့္ ထံုအပ္ေသာ ေဆးသည္ ကိစၥလည္း နည္း၏၊ ရလည္းရလြယ္၏၊ ထိုေဆးသည္ အျပစ္လည္းမရွိ၊

ရဟန္းတို႔ ကိစၥလည္းနည္း ရလည္းရလြယ္ အျပစ္လည္း မရွိကုန္ေသာ ထို အရာဝတၴဳတို႔သည္ ဤေလးမ်ဳိးတို႔တည္း၊

ရဟန္းတို႔ ရဟန္းသည္ ကိစၥနည္းသျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ရလြယ္သျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ အျပစ္မရွိသျဖင့္ လည္းေကာင္း အၾကင္ ေရာင့္ရဲ၏၊ ထိုရဟန္း၏ ဤေရာင့္ရဲျခင္းကို သီလ သံဝရစသည္တို႔တြင္ တစ္ပါး အပါအဝင္ျဖစ္၍ အရိယမဂ္၏ အေၾကာင္း အဂၤါဟု ငါဆို၏၊ ဤအနက္သေဘာကို ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏၊

ထိုသုတ္၌ ဤအနက္သေဘာကို-
''အျပစ္မရွိသျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ကိစၥနည္းသျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ရလြယ္သျဖင့္ လည္းေကာင္း ေရာင့္ရဲေသာ ရဟန္းအား ေက်ာင္း သကၤန္း အေဖ်ာ္ေဘာဇဥ္ကို အေၾကာင္းျပဳ၍ စိတ္ပင္ပန္းမႈ မျဖစ္၊ အရပ္မ်က္ႏွာကို မညႇဥ္းဆဲ။ အရိယမဂ္ အားေလ်ာ္ကုန္ေသာ အၾကင္တရားတို႔ကို ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္ မူအပ္ကုန္၏၊ ထိုတရားတို႔ကို မေမ့မေလ်ာ့ က်င့္ေသာ ေရာင့္ရဲလြယ္ေသာ ထိုရဟန္းသည္ သိမ္းက်ဳံးယူႏိုင္၏'' ဟု ဤဂါထာျဖင့္ ဆိုအပ္၏။ ဤအနက္ သေဘာကိုလည္း ျမတ္စြာဘုရား ေဟာအပ္၏ဟု အကြၽႏု္ပ္ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္။

၂ - သုလဘသုတ္၊ စတုကၠနိပါတ္၊ ဣတိဝုတ္ပါဠိေတာ္။ 111


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ဆက္ဖတ္သင့္တယ္ေနာ္- Read More...

Wednesday, October 21, 2009

သာမာဝတီ ဥပါသိကာမတို႔၏ လားရာဂတိကား အဘယ္ပါနည္း...

ဥေတနသုတ္

အကြၽႏ္ုပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္- အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေကာသမၺီျပည္ ေဃာသိတာ႐ံု ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူ၏။ ထုိအခါ ဥေတနမင္းသည္ ဥယ်ာဥ္သို႔ ထြက္သြားစဥ္ နန္းေတာ္ကို မီးေလာင္၏။ သာမာဝတီ အမွဴးရွိေသာ မိန္းမငါးရာတို႔သည္လည္း ေသၾကကုန္၏။

ထုိအခါ မ်ားစြာေသာ ရဟန္းတို႔သည္ နံနက္အခ်ိန္၌ သကၤန္းကို ျပင္ဝတ္၍ သပိတ္ သကၤန္းကို ယူေဆာင္လ်က္ ေကာသမၺီျပည္သို႔ ဆြမ္းခံဝင္ကုန္၏။ ေကာသမၺီျပည္၌ ဆြမ္းခံ လွည့္လည္ၿပီး၍ ဆြမ္းစားၿပီးေနာက္ ဆြမ္းခံရြာမွ ဖဲၾကကုန္လ်က္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးလွ်င္ ျမတ္စြာဘုရားကို ''အသွ်င္ဘုရား ယေန႔ ဥေတနမင္း ဥယ်ာဥ္သို႔ ထြက္သြားစဥ္ နန္းေတာ္ကို မီးေလာင္ပါ၏။ သာမာဝတီ အမွဴးရွိေသာ မိန္းမငါးရာတို႔သည္လည္း ေသၾကကုန္၏။ အသွ်င္ဘုရား ထုိဥပါသိ ကာမတို႔၏ လားရာဂတိကား အဘယ္ပါနည္း။ တမလြန္ဘဝကား အဘယ္ပါနည္း'' ဟု ေလွ်ာက္ကုန္၏။

ရဟန္းတို႔ ဤဥပါသိကာမအေပါင္းတို႔တြင္... ေသာတာပန္ ဥပါသိကာမတို႔သည္ ရွိကုန္၏။ သကဒါဂါမ္ဥပါသိကာမတို႔သည္ ရွိကုန္၏။ အနာဂါမ္ ဥပါသိကာမတို႔ သည္ ရွိကုန္၏။ ရဟန္းတို႔ အလံုးစံုေသာ ဥပါသိကာမတို႔သည္ အက်ဳိးမဲ့ မဟုတ္ကုန္မူ၍ ေသၾကရကုန္၏ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္
ဤအေၾကာင္းအရာကို သိေတာ္မူ၍ ထုိသိေသာ အခ်ိန္၌ -

''ေလာကသည္ ေမာဟျဖင့္ ဖြဲ႕ယွက္ ဖံုးလႊမ္းရကား အေၾကာင္းႏွင့္ ျပည့္စံုသကဲ့သို႔ ထင္ရ၏။ ဥပဓိတို႔ျဖင့္ အဖြဲ႕ခံရေသာ သူမိုက္သည္ အဝိဇၨာဟူေသာ အမိုက္တုိက္ျဖင့္ ျခံရံအပ္ရကား ျမဲသကဲ့သို႔ ထင္ရ၏။ အနိစၥစသည္တို႔၏ အစြမ္းျဖင့္ ႐ႈသူ မဂ္ပညာျဖင့္ ျမင္သူအား ရာဂစေသာ ေၾကာင့္ၾကမႈ မရွိႏိုင္ ေတာ့ေခ်'' ဟု ဤဥဒါန္းကို က်ဴးရင့္ေတာ္မူ၏။ 70

၁ဝ - ဥေတနသုတ္၊ စူဠဝဂ္၊ ဥဒါန္းပါဠိေတာ္၊ ခုဒၵကနိကာယ္။


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ဆက္ဖတ္သင့္တယ္ေနာ္- Read More...

မျမဲဟု အဖန္ဖန္႐ႈေသာဉာဏ္သည္...

မျမဲဟု အဖန္ဖန္႐ႈေသာဉာဏ္သည္ သံုးပါးေသာ ဥပါဒါန္တို႔မွ လြတ္၏။

၁... ဒိ႒ဳပါဒါန္၊
၂... သီလဗၺတုပါဒါန္၊
၃... အတၱဝါဒုပါဒါန္မွ လြတ္၏။


ဆင္းရဲဟု အဖန္ဖန္႐ႈေသာဉာဏ္သည္ တစ္ပါးေသာ ဥပါဒါန္မွ လြတ္၏။

၁... ကာမုပါဒါန္မွ လြတ္၏။


အႏွစ္မရွိ အလိုသို႔ မလိုက္ဟု အဖန္ဖန္႐ႈေသာဉာဏ္သည္ သံုးပါးေသာ ဥပါဒါန္တို႔မွ လြတ္၏။

၁... ဒိ႒ဳပါဒါန္၊
၂... သီလဗၺတုပါဒါန္၊
၃... အတၱဝါဒုပါဒါန္မွ လြတ္၏။


ၿငီးေငြ႕ဖြယ္ဟု အဖန္ဖန္႐ႈေသာဉာဏ္သည္ တစ္ပါးေသာ ဥပါဒါန္မွ လြတ္၏။

၁... ကာမုပါဒါန္မွ လြတ္၏။


တပ္မက္မႈကင္းရာ နိဗၺာန္ကို အဖန္ဖန္႐ႈေသာဉာဏ္သည္ တစ္ပါးေသာ ဥပါဒါန္မွ လြတ္၏။

၁... ကာမုပါဒါန္မွ လြတ္၏။


ခ်ဳပ္ၿငိမ္းရာ နိဗၺာန္ကို အဖန္ဖန္႐ႈေသာဉာဏ္သည္ ေလးပါးေသာ ဥပါဒါန္တို႔မွ လြတ္၏။

၁... ကာမုပါဒါန္၊
၂... ဒိ႒ဳပါဒါန္၊
၃... သီလဗၺတုပါဒါန္၊
၄... အတၱဝါဒုပါဒါန္မွ လြတ္၏။


တစ္ဖန္ စြန္႔လႊတ္ျခင္းကို အဖန္ဖန္႐ႈေသာဉာဏ္သည္ ေလးပါးေသာ ဥပါဒါန္တို႔မွ လြတ္၏။

၁... ကာမုပါဒါန္၊
၂... ဒိ႒ဳပါဒါန္၊
၃... သီလဗၺတုပါဒါန္၊
၄... အတၱဝါဒုပါဒါန္မွ လြတ္၏။


အနိမိတၱကို အဖန္ဖန္ ႐ႈေသာဉာဏ္သည္ သံုးပါးေသာ ဥပါဒါန္တို႔မွ လြတ္၏။

၁... ဒိ႒ဳပါဒါန္၊
၂... သီလဗၺတုပါဒါန္၊
၃... အတၱဝါဒုပါဒါန္မွ လြတ္၏။


အပၸဏိဟိတကုိ အဖန္ဖန္႐ႈေသာဉာဏ္သည္ တစ္ပါးေသာ ဥပါဒါန္မွ လြတ္၏။

၁... ကာမုပါဒါန္မွ လြတ္၏။


ဆိတ္သုဥ္းျခင္းကို အဖန္ဖန္႐ႈေသာဉာဏ္သည္ သံုးပါးေသာ ဥပါဒါန္တို႔မွ လြတ္၏။

၁... ဒိ႒ဳပါဒါန္၊
၂... သီလဗၺတုပါဒါန္၊
၃... အတၱဝါဒုပါဒါန္မွ လြတ္၏။


၁... မျမဲဟု အဖန္ဖန္ ႐ႈေသာဉာဏ္၊
၂... အႏွစ္မရွိ အလိုသို႔ မလုိက္ဟု အဖန္ဖန္႐ႈေသာဉာဏ္၊
၃... အနိမိတၱကို အဖန္ဖန္ ႐ႈေသာဉာဏ္၊
၄... ဆိတ္သုဥ္းျခင္းကုိ အဖန္ဖန္႐ႈေသာဉာဏ္၊
ဤဉာဏ္ေလးပါးတို႔သည္ ဒိ႒ဳပါဒါန္၊ သီလဗၺတုပါဒါန္၊ အတၱဝါဒုပါဒါန္ဟူေသာ ဥပါဒါန္သံုးပါးတို႔မွ လြတ္ကုန္၏။

၁... ဆင္းရဲဟု အဖန္ဖန္႐ႈေသာဉာဏ္၊
၂...ၿငီးေငြ႕ဖြယ္ဟု အဖန္ဖန္႐ႈေသာဉာဏ္၊
၃... တပ္မက္မႈကင္းရာ နိဗၺာန္ကုိ အဖန္ဖန္႐ႈေသာဉာဏ္၊
၄... အပၸဏိဟိတကို အဖန္ဖန္႐ႈေသာဉာဏ္၊
ဤဉာဏ္ေလးပါးတို႔သည္ ကာမုပါဒါန္ ဟူေသာ တစ္ပါးေသာ ဥပါဒါန္မွ လြတ္ကုန္၏။

၁... ခ်ဳပ္ၿငိမ္းရာ နိဗၺာန္ကုိ အဖန္ဖန္႐ႈေသာဉာဏ္၊
၂... တစ္ဖန္စြန္႔လႊတ္ျခင္းကို အဖန္ဖန္႐ႈေသာဉာဏ္
ဟူေသာ ဤဉာဏ္ႏွစ္ပါးတို႔သည္ ကာမုပါဒါန္၊ ဒိ႒ဳပါဒါန္၊ သီလဗၺတုပါဒါန္၊ အတၱဝါဒုပါဒါန္ဟူေသာ ဥပါဒါန္ေလးမ်ဳိးတို႔မွ လြတ္ကုန္၏။ ဤကား အႏုပါဒါစိတၱႆဝိေမာကၡတည္း။ 68

မဟာဝဂ္၊ မွ၊ ပဋိသမ႓ိဒါမဂ္ပါဠိေတာ္။ ခုဒၵကနိကာယ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ဆက္ဖတ္သင့္တယ္ေနာ္- Read More...

Sunday, October 18, 2009

ကာမကို မွီဝဲမႈတို႔သည္ ဤသံုးပါးတို႔တည္း...

ကာမူပပတၱိသုတ္...

ဤေဒသနာကို ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေဟာေတာ္မူ၏၊ ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထိုက္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏ဟု အကြၽႏု္ပ္ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္- ရဟန္းတို႔ ကာမကို မွီဝဲမႈတို႔သည္ ဤသံုးပါးတို႔တည္း၊

အဘယ္သံုးပါးတို႔နည္း-

၁...
အျမဲထင္ရွားရွိေသာ ကာမကို မွီဝဲသူတို႔ လည္းေကာင္း၊

၂...
ကိုယ္တိုင္ ဖန္ဆင္း၍ ေမြ႔ေလ်ာ္တတ္သူ နိမၼာနရတိနတ္တို႔ လည္းေကာင္း၊

၃...
သူတစ္ပါးတို႔ ဖန္ဆင္းေသာ ကာမ၌ မိမိအလိုသို႔ လိုက္ေစေသာ ပရနိမၼိတ ဝသဝတၱီနတ္တို႔ လည္းေကာင္းတို႔တည္း၊

ရဟန္းတို႔ ကာမကို မွီဝဲမႈတို႔သည္ ဤသံုးပါးတို႔တည္း၊ ဤအနက္သေဘာကို ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏၊

ထိုသုတ္၌ ဤအနက္သေဘာကို -
''အၾကင္ ပရနိမၼိတဝသဝတၱီနတ္တို႔သည္ သူတစ္ပါး ဖန္ဆင္းေသာ ကာမ၌ မိမိ အလိုသို႔ လိုက္ေစကုန္၏၊ အၾကင္ နိမၼာနရတိနတ္တို႔သည္ ကိုယ္တိုင္ဖန္ဆင္း၍ ေမြ႕ေလ်ာ္တတ္ကုန္၏၊ ဆိုခဲ့ၿပီးေသာ နတ္တို႔မွ တစ္ပါးကုန္ေသာ အၾကင္လူ အစရွိေသာ ကာမ ခံစားသူတို႔သည္ အျမဲထင္ရွားရွိေသာ ကာမကို မွီဝဲကုန္၏၊ ထိုသတၱဝါအားလံုးတို႔သည္ ဤဘဝ တစ္ပါးေသာဘဝဟု ဆိုအပ္ေသာ သံသရာ ကို မလြန္ႏိုင္ကုန္။

ပညာရွိသည္ ကာမ ခံစားသူတို႔၌ ျဖစ္ေသာ ထိုအျပစ္မ်ဳိးကို သိ၍ နတ္၌ ျဖစ္ေသာ ကာမလူ၌ျဖစ္ေသာ ကာမအားလံုးတို႔ကို စြန္႔ပစ္ရာ၏။

ပညာရွိတို႔သည္ ခ်စ္အပ္ေသာ သေဘာရွိေသာ ႐ူပါ႐ံုစသည္တို႔၌ သုခေဝဒနာကို သာယာမႈျဖင့္ တပ္မက္ေသာ လူသာမန္တို႔ လြန္ေျမာက္ႏိုင္ခဲသည့္ တဏွာ အလ်ဥ္ကို အရဟတၱမဂ္ျဖင့္ ျဖတ္၍ အႂကြင္းမဲ့ ၿငိမ္းေအးၾကကုန္ၿပီ၊ အႂကြင္းမဲ့ ဆင္းရဲမွ လြတ္ေျမာက္ၾကကုန္ၿပီ။ အရိယသစၥာတရားကို သိျမင္ကုန္ေသာ မဂ္ပညာျဖင့္ သံသရာအဆံုးသို႔ ေရာက္ကုန္ေသာ ပညာရွိတို႔သည္ (ကုသိုလ္ ခႏၶာစသည္ကို) ေကာင္းစြာသိ၍ ဇာတိကုန္ရာ နိဗၺာန္ကို ထူးေသာ အရဟတၱမဂ္ဉာဏ္ျဖင့္ သိေသာေၾကာင့္ တစ္ဖန္ ဘဝသစ္သို႔ မေရာက္ၾကရကုန္'' ဟု ဤဂါထာျဖင့္ ဆိုအပ္၏။

ဤအနက္သေဘာကိုလည္း-
ျမတ္စြာဘုရားေဟာအပ္၏ဟု အကြၽႏု္ပ္ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္။ 95

၆ - ကာမူပပတၱိသုတ္၊ ပဥၥမဝဂ္၊ ဣတိဝုတ္ပါဠိေတာ္။ ခုဒၵကနိကာယ္။


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ဆက္ဖတ္သင့္တယ္ေနာ္- Read More...

Wednesday, October 14, 2009

ရွာမွီးျခင္းတရားသံုးပါး...




ဒုတိယဧသနာသုတ္ -
(ဧသနာ= ရွာမွီးျခင္း)


ဤေဒသနာကို ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေဟာေတာ္မူ၏။
ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထိုက္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏ဟု အကြၽႏု္ပ္ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္- ရဟန္းတို႔ ရွာမွီးျခင္းတို႔သည္ ဤ သံုးပါးတို႔တည္း။



အဘယ္သံုးပါးတို႔နည္း-

၁... ကာမကို ရွာမွီးျခင္း၊
၂... ဘဝကို ရွာမွီးျခင္း၊
၃... အက်င့္ျမတ္ကို ရွာမွီးျခင္းတို႔တည္း။
ရဟန္းတို႔ ရွာမွီးျခင္းတို႔သည္ ဤသံုးပါးတို႔တည္း။

ဤအနက္သေဘာကို ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏။

ထိုသုတ္၌ ဤအနက္သေဘာကို -

''အက်င့္ျမတ္ကို ရွာမွီးျခင္းႏွင့္တကြ ကာမကို ရွာမွီးျခင္း ဘဝကို ရွာမွီးျခင္းဟု ရွာမွီးျခင္း သံုးပါးတို႔တည္း။ ဤသည္သာမွန္၏ဟု အမွား သံုးသပ္ျခင္းသည္ ဒိ႒ိလွ်င္ အေၾကာင္းရွိ၏။ (ကိေလသာ) အဆင့္ဆင့္ တိုးပြါး၏။ ရာဂအားလံုးတို႔မွ ကင္းေသာ တဏွာကုန္ရာ အရဟတၱဖိုလ္ 'ဝိမုတၱိ' ရွိေသာ ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္သည္ ရွာမွီးျခင္းတို႔ကို စြန္႔လႊတ္၏။ ဒိ႒ိဟူေသာ တည္ရာ အေၾကာင္းတို႔ကို ပယ္ႏုတ္၏။

ရဟန္းသည္ ရွာမွီးျခင္းတို႔၏ ကုန္ျခင္းေၾကာင့္ အလိုအာသာမရွိသူ သို႔ေလာ သို႔ေလာ ေတြးေတာမႈ မရွိသူျဖစ္၏'' ဟု ဤဂါထာျဖင့္ ဆိုအပ္၏။

ဤအနက္သေဘာကိုလည္း ျမတ္စြာဘုရား ေဟာအပ္၏ဟု အကြၽႏု္ပ္ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္။55

၆ - ဒုတိယဧသနာသုတ္၊ ပဌမဝဂ္၊ ဣတိဝုတ္ပါဠိေတာ္၊ ခုဒၵကနိကာယ္။


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ဆက္ဖတ္သင့္တယ္ေနာ္- Read More...