သူေတာ္ေကာင္းတရားမ်ား လြယ္ကူစြာ ေလ့လာႏိုင္ရန္ ဤအ၀ိုင္းေလးမ်ား အတြင္းမွာ တရားစာမ်ား တရားပံုမ်ားကို သြပ္သြင္းထားပါတယ္ သင္တို႔ စိတ္တိုင္းၾက ကူးယူျဖတ္ေတာက္ လြတ္လပ္စြာ အသံုးျပဳႏိုင္ပါတယ္။
Monday, July 19, 2010
ရဟန္းျဖစ္ၿပီး ခိုး၍ ေျခာင္း၍ နားေထာင္မႈ...
သိကၡာပုဒ္ အမွတ္ ၁၂၇
ဥပႆုတိသိကၡာပုဒ္ - (ဥပႆုတိ=နားေထာင္ျခင္း)
ရဟန္းျဖစ္ၿပီး ခိုး၍ ေျခာင္း၍ နားေထာင္မႈ...
ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာဝတၴိျပည္ အနာထပိဏ္သူေဌး၏ အရံျဖစ္ေသာ ေဇတဝန္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူေသာအခါ ဆဗၺဂၢီရဟန္း တို႔သည္ သီလကုိ ခ်စ္ျမတ္ႏုိးကုန္ေသာ ရဟန္းတို႔ႏွင့္အတူ ခိုက္ရန္ျဖစ္ကုန္၏။ သီလကို ခ်စ္ျမတ္ႏုိးကုန္ေသာ ရဟန္းတို႔သည္ ''ငါ့သွ်င္တို႔ ဤဆဗၺဂၢီရဟန္းတို႔သည္ အရွက္မ႐ိွကုန္၊ ဤရဟန္းတို႔ႏွင့္ အတူ ခိုက္ရန္ျဖစ္ျခင္းငွါ မသင့္'' ဟု ေျပာဆုိကုန္၏။
သီလကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးေသာသူတို႔ႏွင့္ သီလကို မႏွစ္သက္ေသာ ဆဗၺဂၢီရဟန္းတို႔ အတူတြဲ၍ မရႏိုင္ေပ... ခိုက္ရန္ျဖစ္တိုင္း ႏွစ္ဖက္လံုး မေကာင္းဟု ေျပာမျဖစ္ႏိုင္... ယုတ္ညံ့သူျခင္း ခိုက္ရန္ျဖစ္တတ္သလို... ျမင့္ျမတ္သူႏွင့္ ယုတ္ညံ့သူတို႔လည္း ခိုက္ရန္ျဖစ္တတ္ေပသည္... ျမင့္ျမတ္သူျခင္းကား ဘယ္ေသာအခါမွ ခိုက္ရန္မျဖစ္ေတာ့ေပ... (အရိယာသံဃာ)
ဆဗၺဂၢီရဟန္းတို႔သည္ ''ငါ့သွ်င္တို႔ သင္တို႔သည္ အဘယ့္ေၾကာင့္ ငါတို႔ကုိ အရွက္မ႐ိွ'' ဟု ဆုိကုန္ဘိသနည္း ဟူ၍ ေျပာဆုိကုန္၏၊ ငါ့သွ်င္တို႔ သင္တို႔သည္ အဘယ္သို႔ေသာ အျခင္းအရာျဖင့္ ၾကားကုန္သနည္းဟု ဆုိသည္႐ိွေသာ္ ငါတို႔သည္ အသွ်င္တို႔၏ စကားသံကုိ ၾကားေလာက္ရာ အနီးအရပ္၌ တည္ေနကုန္၏ ဟု ေျပာဆုိကုန္၏။
အလုိနည္းေသာ ရဟန္းတို႔သည္ ''အဘယ့္ေၾကာင့္ ဆဗၺဂၢီရဟန္းတို႔သည္ ခိုက္ရန္ ျဖစ္ကုန္ေသာ ျငင္းခုံကုန္ေသာ ဆန္႔က်င္ေသာ စကားကုိ ေျပာဆုိကုန္ေသာ ရဟန္းတို႔၏ စကားသံကုိ ၾကားေလာက္ရာ အနီးအရပ္၌ တည္ေနကုန္ဘိသနည္း'' ဟု ကဲ့ရဲ႕ကုန္၏၊ ႐ႈတ္ခ်ကုန္၏၊ အျပစ္ျပ ေျပာဆုိၾကကုန္၏။ပ။
''ရဟန္းတို႔ သင္တို႔သည္ ခုိက္ရန္ျဖစ္ကုန္ေသာ ျငင္းခုံကုန္ေသာ ဆန္႔က်င္ေသာ စကားကုိ ေျပာဆုိကုန္ေသာ ရဟန္းတို႔၏ စကားသံကုိ ၾကားေလာက္ရာ အနီးအရပ္၌ တည္ေနကုန္၏ ဟူသည္ မွန္သေလာ'' ဟု စိစစ္ ေမးျမန္းေတာ္မူ၏။ပ။
မွန္ပါသည္ ျမတ္စြာဘုရားဟု ေလွ်ာက္ၾကကုန္၏။
ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ကဲ့ရဲ႕ေတာ္မူ၏။ပ။ မဂ္ဖုိလ္မွ အခ်ည္းႏွီး ျဖစ္ေသာ ေယာက်္ားတို႔ သင္တို႔သည္ အဘယ့္ေၾကာင့္ ခုိက္ရန္ျဖစ္ကုန္ေသာ ျငင္းခုံကုန္ေသာ ဆန္႔က်င္ေသာ စကားကုိ ေျပာဆုိကုန္ေသာ ရဟန္းတို႔၏ စကားသံကုိ ၾကားေလာက္ရာ အနီးအရပ္၌ တည္ေနကုန္ဘိသနည္း။ မဂ္ဖိုလ္မွ အခ်ည္းႏွီး ျဖစ္ေသာ ေယာက်္ားတို႔ ဤ သင္တို႔ျပဳမိေသာအမႈသည္ မၾကည္ညိဳေသးေသာ သူတို႔အား ၾကည္ညိဳေစျခင္းငွါ လည္းေကာင္း။ပ။
ရဟန္းတို႔ ဤသို႔လွ်င္ ဤသိကၡာပုဒ္ေတာ္ကုိ ျပၾကကုန္ေလာ့။ 469
''အၾကင္ရဟန္းသည္ ခုိက္ရန္ျဖစ္ကုန္ေသာ ျငင္းခုံကုန္ေသာ ဆန္႔က်င္ေသာ စကားကုိ ဆုိကုန္ေသာ ရဟန္းတို႔၏ စကားသံကုိ ၾကားေလာက္ရာ အနီးအရပ္၌ 'ဤရဟန္းတို႔ ေျပာဆုိလတံၱ႕ေသာ စကားကုိ နားေထာင္အံ့' ဟု ထုိအေၾကာင္းကုိသာလွ်င္ အေၾကာင္းျပဳ၍ အျခားအေၾကာင္း မ႐ိွဘဲ ရပ္တည္ျငားအံ့၊ ထုိရဟန္းအား ပါစိတ္ အာပတ္ သင့္၏'' ဤသို႔ ျပၾကကုန္ေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 127 - 78 - 470
ယခင္က ေခ်ာင္းနားေထာင္လွ်င္ မဂ္ဖိုလ္မွ အခ်ီးႏွီးေသာ ေယာက္က်ားဟုဆို၍ ပါစိတ္အာပတ္ သင့္သည္ ဆိုခဲ့ေသာ္... ယခုေခတ္တြင္ ေခ်ာင္း၍ အသံပါ ဖမ္းထားၾကေပေသးသည္ မည္သို႔ေသာ အာပတ္မ်ား ဆက္သင့္မည္ မေျပာတတ္ပါ...
၈ - ဥပႆုတိသိကၡာပုဒ္ အဖြင့္
အၾကင္ ဟူသည္ အၾကင္သို႔ သေဘာ ရွိေသာ။ပ။ ရဟန္း ဟူသည္။ပ။ ဤအရာ၌ ဤဉတိၱစတုတၴကံျဖင့္ ရဟန္းအျဖစ္သို႔ ေရာက္သူကုိ ''ရဟန္း'' ဟူ၍ အလုိ႐ိွ အပ္၏။ ရဟန္းတို႔၏ ဟူသည္ အျခားေသာ ရဟန္းတို႔၏။ ခုိက္ရန္ျဖစ္ကုန္ေသာ ျငင္းခုံကုန္ေသာ ဆန္႔က်င္ေသာ စကားကုိ ေျပာဆုိကုန္ေသာ ဟူသည္ အဓိက႐ုဏ္း ျဖစ္ကုန္ေသာ။ စကားသံကုိ ၾကားေလာက္ရာအနီးအရပ္၌ ရပ္တည္ျငားအံ့ ဟူသည္ ''ဤရဟန္းတို႔၏ စကားကုိ ၾကား၍ ေစာဒနာအံ့ ေအာက္ေမ့ေစအံ့ တစ္ဖန္ ျပန္၍ ေစာဒနာအံ့ တစ္ဖန္ျပန္၍ ေအာက္ေမ့ေစအံ့ မ်က္ႏွာမလွေအာင္ ျပဳအံ့'' ဟု သြားအံ့၊ ဒုကၠဋ္အာပတ္ သင့္၏။
အၾကင္အရပ္၌ ရပ္တည္လ်က္ နာၾကားအံ့၊ ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏။ ေနာက္မွ သြားေသာ ရဟန္းသည္ နာၾကားအံ့ဟု ႏွလံုးပုိက္၍ လ်င္လ်င္ျမန္ျမန္ သြားအံ့၊ ဒုကၠဋ္အာပတ္ သင့္၏။ အၾကင္အရပ္၌ ရပ္လ်က္ နားေထာင္အံ့၊ ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏။ ေရွ႕မွ သြားေသာ ရဟန္းသည္ နာၾကားအံ့ဟု ႏွလံုးပိုက္၍ ခ်န္ေနရစ္အံ့၊ ဒုကၠဋ္အာပတ္ သင့္၏။ အၾကင္အရပ္၌ ရပ္တည္၍ နာၾကားအံ့၊ ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏။ ရဟန္း၏ တည္ရာအရပ္သို႔လည္းေကာင္း၊ ေနရာအရပ္သို႔ လည္းေကာင္း၊ အိပ္ရာအရပ္သို႔ လည္းေကာင္း လာ၍ တုိင္ပင္သည္႐ိွေသာ္ ေခ်ာင္းဟန္႔ရမည္၊ သိေစရမည္၊ အကယ္၍မူလည္း ေခ်ာင္းမဟန္႔ျငားအံ့ အကယ္၍မူလည္း မသိေစျငားအံ့၊ ပါစိတ္ အာပတ္ သင့္၏။ ထုိအေၾကာင္းကုိသာလွ်င္ အေၾကာင္းျပဳ၍ အျခားအေၾကာင္း မ႐ိွဘဲဟူသည္ စကားသံကုိ ၾကားေလာက္ရာ အနီးအရပ္၌ တည္ေနျခင္းငွါ တစ္စံုတစ္ခုေသာ အျခားအေၾကာင္းသည္ မ႐ိွ။ 471
ရဟန္း၌ ရဟန္းဟု အမွတ္႐ိွသည္ျဖစ္၍ ၾကားေလာက္ရာ အနီးအရပ္၌ တည္အံ့၊ ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏။ ရဟန္း၌ ယံုမွား႐ိွသည္ျဖစ္၍ ၾကားေလာက္ရာ အနီးအရပ္၌ တည္အံ့၊ ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏။ ရဟန္း၌ ရဟန္းမဟုတ္ဟု အမွတ္႐ိွသည္ျဖစ္၍ ၾကားေလာက္ရာ အနီးအရပ္၌ တည္အံ့၊ ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏။ ရဟန္းမဟုတ္ေသာ သူ၏ ၾကားေလာက္ရာ အနီးအရပ္၌ တည္အံ့ ဒုကၠဋ္အာပတ္ သင့္၏။ ရဟန္း မဟုတ္ေသာ သူ၌ ရဟန္းဟု အမွတ္ရွိအံ့။ ဒုကၠဋ္အာပတ္ သင့္၏။ ရဟန္းမဟုတ္ေသာ သူ၌ ယံုမွားရွိအံ့၊ ဒုကၠဋ္အာပတ္ သင့္၏။ ရဟန္းမဟုတ္ေသာ သူ၌ ရဟန္းဟု အမွတ္ရွိအံ့၊ ဒုကၠဋ္အာပတ္ သင့္၏။ 472
''ဤရဟန္းတို႔၏ စကားကုိ ၾကား၍ ေရွာင္ၾကဥ္အံ့ အထူးေရွာင္ၾကဥ္အံ့ ၿငိမ္းေစအံ့ မိမိကုိယ္ကုိ လြတ္ေစအံ့'' ဟု ႏွလံုးသြင္း၍ သြားအံ့၊ အာပတ္ မသင့္။ ႐ူးေသာ ရဟန္း၊ အစလက္ဦး လြန္က်ဴးေသာ ရဟန္းတို႔အားလည္း အာပတ္ မသင့္။ 473
၈ - ဥပႆုတိသိကၡာပုဒ္၊ သဟဓမၼိက၀ဂ္၊ ဘိကၡဳပါစိတ္အခန္း။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။
Tuesday, July 13, 2010
ေလာဘ, ေဒါသ, ေမာဟ တရားတို႔သည္...
ပုရိသသုတ္
ေလာဘ, ေဒါသ, ေမာဟ တရားတို႔သည္...
သာဝတၴိနိဒါန္း။ ထိုအခါ ပေသနဒီေကာသလမင္းသည္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ျမတ္စြာဘုရားကို ရွိခိုးလ်က္ တစ္ခုေသာ အရပ္၌ ထိုင္၏၊ တစ္ခုေသာ အရပ္၌ ထိုင္ေနၿပီးေသာ္ ပေသနဒီ ေကာသလမင္းသည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤစကားကို ေလွ်ာက္၏- ''အသွ်င္ဘုရား အဘယ္မွ်ကုန္ေသာ တရားတို႔သည္ သတၱဝါ၏ ကိုယ္တြင္း၌ ျဖစ္ကုန္သည္ရွိေသာ္ အစီးအပြား မရွိျခင္းငွါလည္းေကာင္း၊ ဆင္းရဲျခင္းငွါ လည္းေကာင္း၊ ခ်မ္းသာစြာ မေနရျခင္းငွါ လည္းေကာင္း ျဖစ္ပါကုန္သနည္း'' ဟု ေလွ်ာက္၏။
မင္းႀကီး သံုးပါးေသာ တရားတို႔သည္ သတၱဝါ၏ ကိုယ္တြင္း၌ ျဖစ္ကုန္သည္ရွိေသာ္ အစီးအပြား မရွိျခင္းငွါ ဆင္းရဲျခင္းငွါ ခ်မ္းသာစြာ မေနရျခင္းငွါ ျဖစ္ကုန္၏။
အဘယ္သံုးပါးတို႔နည္းဟူမူ-
၁...
မင္းႀကီး လိုခ်င္မႈ 'ေလာဘ'တရားသည္ သတၱဝါ၏ ကိုယ္တြင္း၌ ျဖစ္သည္ရွိေသာ္ အစီးအပြား မရွိျခင္းငွါ ဆင္းရဲျခင္းငွါ ခ်မ္းသာစြာ မေနရျခင္းငွါ ျဖစ္၏။
၂...
မင္းႀကီး အမ်က္ထြက္မႈ 'ေဒါသ'တရားသည္ သတၱဝါ၏ ကိုယ္တြင္း၌ ျဖစ္သည္ရွိေသာ္ အစီးအပြား မရွိျခင္းငွါ ဆင္းရဲျခင္းငွါ ခ်မ္းသာစြာ မေနရျခင္းငွါ ျဖစ္၏။
၃...
မင္းႀကီး ေတြေဝမႈ 'ေမာဟ'တရားသည္ သတၱဝါ၏ ကိုယ္တြင္း၌ ျဖစ္သည္ရွိေသာ္ အစီးအပြား မရွိျခင္းငွါ ဆင္းရဲျခင္းငွါ ခ်မ္းသာစြာ မေနရျခင္းငွါ ျဖစ္၏။
မင္းႀကီး ဤသံုးပါးကုန္ေသာ တရားတို႔သည္ သတၱဝါ၏ ကိုယ္တြင္း၌ ျဖစ္ကုန္သည္ရွိေသာ္ အစီးအပြား မရွိျခင္းငွါ ဆင္းရဲျခင္းငွါ ခ်မ္းသာစြာ မေနရျခင္းငွါ ျဖစ္၏၊ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤစကားကို မိန္႔ေတာ္မူ၏။ပ။
အခြံလွ်င္ အႏွစ္ရွိေသာ ဝါးပင္၊က်ဴပင္စေသာ အပင္ကို မိမိအသီးသည္ ညႇဥ္းဆဲ ဖ်က္ဆီးသကဲ့သို႔၊ မိမိကိုယ္တြင္း၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ ေလာဘ, ေဒါသ, ေမာဟ တရားတို႔သည္ မေကာင္းေသာ စိတ္ရွိေသာ သတၱဝါကို ညႇဥ္းဆဲဖ်က္ဆီးကုန္၏ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 113
၂ - ပုရိသသုတ္၊ ပဌမ၀ဂ္၊ သဂါထာ၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။
Thursday, July 8, 2010
အရဟတၱဖိုလ္ကုိ မ်က္ေမွာက္ျပဳရန္ ထိုက္၏...
အဂၢဓမၼသုတ္
အရဟတၱဖိုလ္ကုိ မ်က္ေမွာက္ျပဳရန္ ထိုက္၏...
ရဟန္းတို႔ တရား ေျခာက္မ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ရဟန္းသည္ ျမတ္ေသာ တရား ဟု ဆိုအပ္ေသာ အရဟတၱဖိုလ္ကုိ မ်က္ေမွာက္ ျပဳရန္ မထိုက္။
အဘယ္ေျခာက္မ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ-
ရဟန္းတို႔ ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္
၁... ယံုၾကည္မႈ 'သဒၶါ' မရွိ၊
၂... ရွက္မႈ 'ဟိရီ' မရွိ၊
၃... ေၾကာက္လန္႔မႈ 'ၾသတၱပၸ' မရွိ၊
၄... ပ်င္းရိ၏၊
၅... ပညာမဲ့၏၊
၆... ကုိယ္ႏွင့္ အသက္တို႔၌ ငဲ့ကြက္မႈ ရွိ၏။
ရဟန္းတို႔ ဤတရား ေျခာက္မ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ရဟန္းသည္ ျမတ္ေသာ တရားဟု ဆိုအပ္ေသာ အရဟတၱဖိုလ္ကုိ မ်က္ေမွာက္ျပဳရန္ မထိုက္။
ရဟန္းတို႔ တရား ေျခာက္မ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ရဟန္းသည္ ျမတ္ေသာ တရားဟု ဆိုအပ္ေသာ အရဟတၱဖိုလ္ကုိ မ်က္ေမွာက္ျပဳရန္ ထိုက္၏။
အဘယ္ေျခာက္မ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ-
ရဟန္းတို႔ ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္ ယံုၾကည္မႈ 'သဒၶါ' ရွိ၏၊ ရွက္မႈ 'ဟိရီ' ရွိ၏၊ ေၾကာက္လန္႔မႈ 'ၾသတၱပၸ' ရွိ၏၊ ထက္သန္ေသာ လံု႔လရွိ၏၊ ပညာရွိ၏၊ ကုိယ္ႏွင့္ အသက္တို႔၌ ငဲ့ကြက္မႈ မရွိ။
ရဟန္းတို႔ ဤ တရားေျခာက္မ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ရဟန္းသည္ ျမတ္ေသာ တရားဟု ဆိုအပ္ေသာ အရဟတၱဖိုလ္ကုိ မ်က္ေမွာက္ျပဳရန္ ထိုက္၏ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 83
၉ - အဂၢဓမၼသုတ္၊ အရဟတၱ၀ဂ္၊ ဆကၠနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။ အရဟတၱဖိုလ္ကုိ မ်က္ေမွာက္ျပဳရန္ ထိုက္၏...
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။
Thursday, July 1, 2010
အမ်ဳိးသမီး (မာတုဂါမ) နွင့္ အတူအိပ္မႈ...
သိကၡာပုဒ္ အမွတ္ ၅၅
ဒုတိယသဟေသယ်သိကၡာပုဒ္
အမ်ဳိးသမီး (မာတုဂါမ) နွင့္ အတူအိပ္မႈ...
ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာဝတၴိျပည္ အနာထပိဏ္သူေဌး၏ အရံ ျဖစ္ေသာ ေဇတဝန္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူ ေသာအခါ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါသည္ သာဝတၴိျပည္သို႔ ႂကြသြားရာ ညေနခ်မ္းအခ်ိန္တြင္ ေကာသလတိုင္း ဇနပုဒ္ရြာတစ္ရြာသို႔ ေရာက္၏။
ထိုအခါ ထိုရြာ၌ မိန္းမတစ္ေယာက္သည္ ဧည့္သည္တည္းခိုရန္ အိမ္ကို ျပဳလုပ္ထား၏။ ထိုအခါ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါသည္ ထိုမိန္းမထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးလွ်င္ ထိုမိန္းမကို ''ႏွမ အကယ္၍ ဝန္မေလးပါမူကား ဧည့္သည္တည္းခိုရန္ အိမ္၌ တစ္ညဥ့္ေနလို၏'' ဟု ေျပာဆို၏။ အသွ်င္ဘုရား ေနေတာ္မူပါေလာ့ဟု ေလွ်ာက္၏။
အျခားခရီးသည္တို႔လည္း ထိုမိန္းမထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးလွ်င္ ထိုမိန္းမကို ''အရွင္မ သင့္အား အကယ္၍ ဝန္မေလးပါမူကား ဧည့္သည္ တည္းခိုရန္အိမ္၌ တစ္ညဥ့္မွ် တည္းခိုၾကပါရေစ'' ဟု ေျပာဆိုၾကကုန္၏။အေမာင္တို႔ ဤရဟန္းသည္ ေရွ႕ဦးစြာ ႂကြလာ၏၊ ထိုရဟန္း ခြင့္ျပဳပါက ေနကုန္ေလာ့ဟု ဆို၏။
ထိုအခါ ထိုခရီးသည္တို႔သည္ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါ မေထရ္ထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါကို ''အသွ်င္ဘုရား အသွ်င္အား အကယ္၍ ဝန္မေလးပါမူကား ဧည့္သည္တည္းခိုရန္ အိမ္၌ တစ္ညဥ့္မွ် တည္းခိုၾကပါရေစ'' ဟု ေလွ်ာက္ၾကကုန္၏။ ဒါယကာတို႔ ေနကုန္ေလာ့ဟု မိန္႔ဆို၏။
ထိုအခါ ထိုမိန္းမသည္ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါကို ျမင္သည္ႏွင့္ တစ္ၿပဳိင္နက္ တပ္မက္စိတ္ ျဖစ္ေန၏။ ထိုအခါထိုမိန္းမသည္ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါကုိ ''အသွ်င္ဘုရား အသွ်င္သည္ ဤလူတို႔ႏွင့္ ေရာျပြန္းေသာေၾကာင့္ ခ်မ္းသာစြာ ေနရမည္ မဟုတ္ပါ၊ အသွ်င္ဘုရား ေတာင္းပန္ပါသည္၊ အကြၽႏု္ပ္သည္ အသွ်င္ဘုရား၏ ေညာင္ေစာင္း 'ခုတင္' ကို အိမ္တြင္း၌ ခင္းေပးပါအံ့'' ဟု ေလွ်ာက္၏။ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါ ဆိတ္ဆိတ္ေန၍ လက္ခံေလ၏။
ထိုအခါ ထိုမိန္းမသည္ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါ၏ ေညာင္ေစာင္းကို အိမ္တြင္း၌ ခင္း၍ အဝတ္တန္ဆာ ေကာင္းစြာ ဝတ္စားဆင္ယင္ၿပီးလွ်င္ သင္းပ်ံ႕ေမႊးႀကဳိင္ေသာ နံ႕သာအနံ႕တို႔ျဖင့္ ႀကဳိင္လွဳိင္ေစလ်က္ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါကို ''အသွ်င္ဘုရား အသွ်င္သည္ အလြန္အဆင္းလွ၏၊ ႐ႈခ်င္စဖြယ္ ရွိ၏၊ ၾကည္ညိဳဖြယ္ ေကာင္းလွ၏။ အကြၽႏု္ပ္ သည္လည္း အဆင္းလွပါသည္။ ႐ႈခ်င္စဖြယ္ရွိပါသည္၊ ၾကည္ညိဳဖြယ္ေကာင္းပါသည္။ အသွ်င္ဘုရား ေတာင္းပန္ပါသည္၊ တပည့္ေတာ္မသည္ အသွ်င္ဘုရား၏ မယားျဖစ္လိုပါ၏'' ဟု ေလွ်ာက္၏။
ဤသို႔ ေလွ်ာက္ေသာအခါ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါ မေထရ္သည္ ဆိတ္ဆိတ္ ေန၏။
ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္လည္း။ပ။ သံုးႀကိမ္ေျမာက္လည္း ထိုမိန္းမသည္ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါကို ''အသွ်င္ဘုရား အသွ်င္သည္ အလြန္အဆင္းလွ၏၊ ႐ႈခ်င္စဖြယ္ ရွိ၏၊ ၾကည္ညိဳဖြယ္ ေကာင္းလွ၏၊ အကြၽႏု္ပ္သည္လည္း အလြန္အဆင္းလွပါသည္၊ ႐ႈခ်င္စဖြယ္ ရွိပါသည္၊ ၾကည္ညိဳဖြယ္ ေကာင္းပါသည္၊ အသွ်င္ဘုရား ေတာင္းပန္ပါသည္၊ အသွ်င္သည္ တပည့္ေတာ္မႏွင့္ ဥစၥာပစၥည္း အားလံုးကို သိမ္းပိုက္ ခံယူေတာ္မူပါ'' ဟုေလ်ာက္၏။
အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါသည္ သံုးႀကိမ္ေျမာက္လည္း ဆိတ္ဆိတ္ေန၏။
ဆိတ္ဆိတ္ေနျခင္းသည္ ၀န္ခံသည္မည္၏ဟု ေနရာတကာမွတ္၍ မရႏိုင္ပါ... ဤေနရာတြင္ အရွင္အႏု႐ုဒၶါ၏ ဆိတ္ဆိတ္ေနျခင္းသည္ လက္မခံျခင္း အမွတ္သာ ျဖစ္ေပသည္...
ထိုအခါ ထိုမိန္းမသည္ အဝတ္ထဘီကို ခြၽတ္၍ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါ၏ ေရွ႕မွ စႀကႍလည္း ေလွ်ာက္၏၊ ရပ္လည္း ရပ္၏၊ ထိုင္လည္း ထိုင္၏၊ အိပ္လည္း အိပ္၏၊ ထိုအခါ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါသည္ မ်က္စိအစရွိေသာ ဣေျႏတို႔ကို ေအာက္သို႔ခ်၍ ထိုမိန္းမကို ၾကည့္လည္း မၾကည့္၊ စကားလည္း မေျပာ ေနေတာ္မူ၏။
အရွင္အႏု႐ုဒၶါသည္ကား အံ့ဖြယ္ထူးဆန္း ရဟန္းျမတ္ျဖစ္ေပသည္တကား... သာမန္သူလိုကိုယ္လို ရဟန္းသာဆိုလွ်င္ေတာ့ ပါရာဇိကေလာက္ေပၿပီ... လွကလည္းလွ ပစၥည္းကလည္းျပည့္စံု အဝတ္ထဘီကိုလည္း ခြၽတ္၍ျပ ေနရာကလည္း ႏွစ္ဦးျခင္း လိုလိုခ်င္ခ်င္လည္း လကၡံေန... မလြယ္ မလြယ္... ၾကည္ညိဳပါသည္ အရွင္ဘုရား... ၾကင့္ရေပဦးမည္ အရွင္ေကာင္းတို႔...
ထိုအခါ ထိုမိန္းမသည္ ''အခ်င္းတို႔ အံ့ဖြယ္ ရွိစြတကား၊ အခ်င္းတို႔ မျဖစ္ဖူးျမဲ ျဖစ္စြတကား၊ မ်ားစြာေသာ လူတို႔သည္ ငါ့ကို အရာအေထာင္ေသာ ဥစၥာပစၥည္းျဖင့္ ေစလႊတ္၍ ေတာင္းရမ္း ကုန္၏၊ ေစ့စပ္ေၾကာင္းလမ္းၾကကုန္၏။ ဤရဟန္းသည္ကား ငါကုိယ္တိုင္ ေတာင္းပန္ပါလ်က္ ငါႏွင့္ ဥစၥာပစၥည္းအားလံုးကို သိမ္းပိုက္ခံယူဖို႔ရန္ အလိုမရွိ'' ဟု ဆို၍ ထဘီကို ဝတ္ၿပီးလွ်င္ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါ၏ ေျခတို႔၌ဦးေခါင္းျဖင့္ ဝပ္လွ်ဳိးလ်က္ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါကို ''အသွ်င္ဘုရား မိုက္သည့္ အေလ်ာက္ ေတြေဝသည့္ အေလ်ာက္ မလိမၼာသည့္ အေလ်ာက္ အျပစ္သည္ တပည့္ေတာ္မကို လႊမ္းမိုး က်ေရာက္ခဲ့ပါၿပီ။ တပည့္ေတာ္မသည္ ဤသို႔ မေတာ္မေလ်ာ္ေသာ အမႈကို ျပဳမိပါ၏၊ အသွ်င္ဘုရား အသွ်င္သည္ တပည့္ေတာ္မ၏ အျပစ္ကို အျပစ္အားျဖင့္ ေနာင္အခါ ေစာင့္စည္း ပါရျခင္းငွါ သည္းခံေတာ္မူပါေလာ့'' ဟု ေလွ်ာက္၏။
သူေတာ္ေကာင္းဓာတ္ကိန္းသူမ်ား အမွားကို အျမဲ ေတာင္းပန္တာ ေတြ႔ရတယ္... သူညံ့မ်ားကေတာ့ မိမိအမွားကို အမွားနဲ႔ ထပ္ဖံုးၾကျပန္ပါတယ္... ဘုန္းႀကီးတို႔တစ္ေတြေကာ သူေတာ္ေကာင္း တကယ္ ျဖစ္လိုသူေတြလား... သူညံ့ျဖစ္ေနသူေတြလား... ဆန္းစစ္ၾကဖို႔ လိုေပၿပီ... ျပဳျပင္ၾကဖို႔ လိုေနသည္...
''ႏွမ ေကာင္းပါၿပီ၊ မိုက္သည့္အေလ်ာက္ ေတြေဝသည့္အေလ်ာက္ မလိမၼာသည့္ အေလ်ာက္ အျပစ္သည္ သင့္ကို လႊမ္းမိုးႏွိပ္စက္ခဲ့၏၊ သင္သည္ ဤသို႔ မေတာ္ မေလ်ာ္ေသာ အမႈကို ျပဳမိ၏၊ ႏွမ သင္သည္ အၾကင္ေၾကာင့္ အျပစ္ကို အျပစ္အားျဖင့္ ျမင္၍ တရားႏွင့္ေလ်ာ္စြာ ကုစား၏၊ ထို႔ေၾကာင့္ သင္၏ ထိုအျပစ္ကို ငါတို႔ သည္းခံကုန္၏။ ႏွမ အၾကင္သူသည္ အျပစ္ကို အျပစ္အားျဖင့္ ျမင္၍ တရားႏွင့္ ေလ်ာ္စြာ ကုစား၏၊ ေနာင္အခါ၌လည္း ေစာင့္စည္း၏၊ ဤသို႔ ျပဳျခင္းသည္ ဘုရား၏ အဆံုးအမ၌ ႀကီးပြားေၾကာင္းသာလွ်င္ ျဖစ္၏'' ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။
အမွားကိုအမွားလို႔သိၿပီး ကုစားျခင္းဟာ ျမတ္ဗုဒၶသာသနာမွာ ႀကီးပြားေၾကာင္းတဲ့ သူေတာ္ေကာင္းျဖစ္လိုသူေတြက အမွားကို ေတာင္းပန္ၾကသလို... သူေတာ္ေကာင္းေတြက သည္းခံခြင့္လႊတ္ၾကျပန္ပါတယ္... သည္လိုသာဆို ေလာကႀကီးဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာ ေပ်ာ္ရႊင္ရမယ္... လူသတ္လက္နက္ေတြ ကြယ္ေပ်ာက္သြားမွာ အမွန္ပါပဲ...
ထိုအခါ ထိုမိန္းမသည္ ထိုညဥ့္လြန္သျဖင့္ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါကို မြန္ျမတ္ေသာ ခဲဖြယ္ ေဘာဇဥ္ျဖင့္ ေရာင့္ရဲသည့္ တိုင္ေအာင္ တားျမစ္သည့္ တိုင္ေအာင္ ကိုယ္တိုင္ လုပ္ေကြၽးလ်က္ ဆြမ္းစားၿပီး၍ သပိတ္မွ လက္ဖယ္ၿပီးေသာအခါ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါကို ရွိခိုး၍ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထိုင္ေန၏။
တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထိုင္ေနေသာ ထုိမိန္းမကို အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါသည္ တရားစကားျဖင့္ အက်ိဳးစီးပြါးကို သိျမင္ေစလ်က္ တရားကို ေဆာက္တည္ေစကာ တရားက်င့္သံုးရန္ ထက္သန္ ရႊင္လန္းေစ၏။ ထိုအခါ ထိုမိန္းမသည္ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါက တရားစကားျဖင့္ အက်ိဳးစီးပြါးကို သိျမင္ေစလ်က္ တရားကို ေဆာက္တည္ ေစကာ တရားက်င့္သံုးရန္ ထက္သန္ ရႊင္လန္းေစအပ္ၿပီးျဖစ္ရကား အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါအား-
''အသွ်င္ဘုရား တရားေတာ္သည္ အလြန္ႏွစ္သက္ဖြယ္ ရွိပါေပ၏။ အသွ်င္ဘုရား တရားေတာ္သည္ အလြန္ႏွစ္သက္ဖြယ္ ရွိပါေပ၏။ အသွ်င္ဘုရား ဥပမာေသာ္ကား ''ေမွာက္ထားသည္ကို လွန္ျပဘိသကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း၊ ဖံုးလႊမ္းထားသည္ကို ဖြင့္လွစ္ျပ ဘိသကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း၊ မ်က္စိလည္ေသာသူအား လမ္းမွန္ကို ေျပာၾကားဘိ သကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း၊ 'မ်က္စိအျမင္ရွိေသာ သူတို႔သည္ အဆင္းတို႔ကို ျမင္ၾကလိမ့္မည္' ဟု အမိုက္ေမွာင္၌ ဆီမီးတန္ေဆာင္ကို ေဆာင္ျပဘိ သကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း ဤအတူသာလွ်င္ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါသည္ မ်ားစြာေသာ အေၾကာင္းျဖင့္ တရားေတာ္ကို ျပေတာ္မူပါေပ၏။
အသွ်င္ဘုရား ထိုတပည့္ေတာ္မသည္...
ထိုျမတ္စြာဘုရားကို ကိုးကြယ္ရာဟူ၍ ဆည္းကပ္ပါ၏၊
တရားေတာ္ကိုလည္း ကိုးကြယ္ရာဟူ၍ ဆည္းကပ္ပါ၏၊
သံဃာေတာ္ကိုလည္း ကိုးကြယ္ရာဟူ၍ ဆည္းကပ္ပါ၏၊
အသွ်င္သည္ တပည့္ေတာ္မကို ယေန႔မွစ၍ အသက္ထက္ဆံုး ကိုးကြယ္ ဆည္းကပ္ေသာ ဥပါသိကာမ ဟူ၍ မွတ္ေတာ္မူပါ'' ဟု ေလွ်ာက္၏။
ဆြမ္းအမကို အရွင္ေကာင္းေတြက တရားေဟာၿပီး ေက်းဇူးဆပ္တယ္တဲ့... ဆြမ္းအမမွာ အက်ဳိးၾကီးလိုက္တာ အသိမွန္ အျမင္မွန္လို႔ ရတနာသံုးပါး ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္သူ ဥပါသိကာမ ျဖစ္သြားၿပီ... ခုေတာ့ကာ တစ္ခ်ဳိ႔က တရားတိုတိုေဟာပါတဲ့... တစ္ခ်ဳိ႔က သည္ဘုန္းႀကီးေတြ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ လည္း မေျပာဘူးတဲ့... သူတို႔က ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဆိုတဲ့ စကားေလာက္ကိုပဲ တန္ဖိုးလို႔ ထင္ထားတတ္ၾကေတာ့တယ္... ဆင္းရဲျခင္း အမ်ဳိးမ်ဳိးေဘးမွ လြတ္ကင္းေစေသာ သီလေပးျခင္း တရားေဟာျခင္း ေမတၱာပို႔ျခင္းကို ေက်းဇူးဆပ္တယ္လို႔ မသိမျမင္ၾက မထင္ၾကေတာ့ေပ... ျမတ္ဗုဒၶသာသနာ ကုန္ဆံုးဖို႔ရာ လကၡဏာေတြဟု ထင္မိေပသည္...
ထိုအခါ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါသည္ သာဝတၴိျပည္သို႔ သြား၍ ရဟန္းတို႔အား ဤအေၾကာင္းကို ေျပာၾကား၏၊ အလိုနည္းေသာ ရဟန္းတို႔သည္ ''အဘယ့္ေၾကာင့္ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါသည္ မာတုဂါမႏွင့္ အတူ အိပ္ဘိသနည္း'' ဟု ကဲ့ရဲ႕ကုန္၏၊ ႐ႈတ္ခ်ကုန္၏၊ အျပစ္ျပ ေျပာဆိုၾကကုန္၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန္းတို႔သည္ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါကို မ်ားစြာေသာ အေၾကာင္းျဖင့္ ကဲ့ရဲ႕ျပစ္တင္ ၾကၿပီးလွ်င္ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤအေၾကာင္းကို ေလွ်ာက္ၾကကုန္၏။ပ။
''အႏု႐ုဒၶါ သင္သည္ မာတုဂါမႏွင့္ အတူအိပ္၏ ဟူသည္ မွန္သေလာ'' ဟု စိစစ္ ေမးျမန္းေတာ္မူ၏။ မွန္ပါသည္ ျမတ္စြာဘုရားဟု ေလွ်ာက္၏။ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ကဲ့ရဲ႕ေတာ္မူ၏။ပ။ အႏု႐ုဒၶါ သင္သည္ အဘယ့္ေၾကာင့္ မာတုဂါမႏွင့္အတူ အိပ္ဘိ သနည္း။ အႏု႐ုဒၶါ ဤ သင္ျပဳမိေသာအမႈသည္ မၾကည္ညိဳေသးေသာ သူတို႔အား ၾကည္ညိဳေစျခင္းငွါ လည္းေကာင္း။ပ။
ရဟန္းတို႔ ဤသို႔လွ်င္ ဤသိကၡာပုဒ္ေတာ္ကို ျပၾကကုန္ေလာ့။ 55
''အၾကင္ရဟန္းသည္ မာတုဂါမႏွင့္အတူ အိပ္ျခင္းကို ျပဳျငားအံ့၊ 55- 6- 56
ထိုရဟန္း အား ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏'' ဤသို႔ ျပၾကကုန္ေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။
ဤသို႔ မေဖါက္မျပန္ အရွင္ေကာင္းကိုေတာင္မွ မာတုဂါမႏွင့္ တမိုးထဲေအာက္၌ အိပ္မိ၍ အကဲ့ရဲ႕ခံရသည္... အျပစ္တင္ခံရသည္... သူေတာ္ေကာင္းေတြက ကဲ့ရဲ႕ၾကေပသည္... သို႔အတြက္ သီလသိကၡာ ျဖည့္က်င့္လိုေသာ ဆရာေတာ္ဘုရားမ်ား ခရီးသြားလွ်င္ ညပိုင္းလည္း ထိုင္၍သာ ေနၾကသည္ဟု ၾကားဖူးပါသည္... နိသဇၨိဓုတင္ေဆာင္ ရဟန္းမ်ား အာပတ္မသင့္ အလြန္ေကာင္းေပသည္...
၆ - ဒုတိယ သဟေသယ်သိကၡာပုဒ္ အဖြင့္
အၾကင္ ဟူသည္ အၾကင္သို႔ သေဘာ ရွိေသာ။ပ။
ရဟန္း ဟူသည္။ပ။ ဤအရာ၌ ဤဉတၱိစတုတၴကံျဖင့္ ရဟန္းအျဖစ္သို႔ ေရာက္သူကို ''ရဟန္း'' ဟူ၍ အလိုရွိ အပ္၏။
မာတုဂါမဟူသည္ လူမိန္းမတည္း၊ ဘီလူး နတ္,မ မဟုတ္၊ ၿပိတၱာ,မ မဟုတ္၊ တိရစၧာန္,မ မဟုတ္၊ အယုတ္ဆံုးအားျဖင့္ ယေန႔႕ေမြးဖြားေသာ သူငယ္မပင္ ျဖစ္ေစကာမူ မာတုဂါမ မည္၏၊ ထို႔ထက္ႀကီးေသာ မိန္းမျဖစ္မူကား ဆိုဖြယ္ရာမရွိ။
အတူ ဟူသည္ တစ္ေပါင္းတည္း။
အိပ္ရာေနရာ မည္သည္ အမိုးအလံုးစံု ရွိေသာ အကာအရံ အလံုးစံုရွိေသာ ေနရာ၊ အမ်ားအားျဖင့္ အမိုးရွိေသာ အမ်ားအားျဖင့္ အကာအရံရွိေသာ ေနရာတည္း။
အိပ္ျခင္းကို ျပဳျငားအံ့ဟူသည္ ေနဝင္ေသာအခါ၌ မာတုဂါမအိပ္ေနေသာ္ ရဟန္းသည္ အိပ္ျငားအံ့၊ ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏။ ရဟန္း အိပ္ေနေသာ္ မာတုဂါမသည္ အိပ္ျငားအံ့၊ ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏။ ႏွစ္ဦးလံုး မူလည္း အိပ္ကုန္အံ့၊ ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏။ ထ၍ အဖန္ တလဲလဲ အိပ္ကုန္အံ့၊ ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏။ 57
မာတုဂါမကို မာတုဂါမဟု အမွတ္ရွိသည္ျဖစ္၍ အတူအိပ္ျငားအံ့၊ ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏။
မာတုဂါမ၌ ယံုမွားရွိသည္ျဖစ္၍ အတူအိပ္ျငားအံ့၊ ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏။ မာတုဂါမ၌ မာတုဂါမ မဟုတ္ဟု အမွတ္ရွိသည္ ျဖစ္၍ အတူအိပ္ျငားအံ့၊ ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏။ အမိုးတစ္ဝက္ အကာအရံတစ္ဝက္ ရွိေသာ ေက်ာင္း၌ အိပ္အံ့၊ ဒုကၠဋ္အာပတ္ သင့္၏။ ဘီလူးမႏွင့္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ၿပိတၱာမႏွင့္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ပ႑ဳက္ႏွင့္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ တိရစၧာန္မႏွင့္ ေသာ္လည္းေကာင္း အတူအိပ္ျငားအံ့၊ ဒုကၠဋ္အာပတ္ သင့္၏။ မာတုဂါမ မဟုတ္သူ၌ မာတုဂါမဟု အမွတ္ရွိအံ့၊ ဒုကၠဋ္အာပတ္ သင့္၏။ မာတုဂါမ မဟုတ္သူ၌ ယံုမွားရွိအံ့၊ ဒုကၠဋ္အာပတ္ သင့္၏။ မာတုဂါမ မဟုတ္သူ၌ မာတုဂါမ မဟုတ္ဟု အမွတ္ရွိအံ့၊ အာပတ္ မသင့္။ 58
အမိုးအလံုးစံု ရွိ၍ အကာအရံလံုးဝ မရွိေသာ ေနရာ၊ အကာအရံအလံုးစံု ရွိ၍ အမိုး လံုးဝ
မရွိေသာ ေနရာ၊ အမ်ားအားျဖင့္ အမိုးမရွိေသာ အမ်ားအားျဖင့္ အကာအရံမရွိေသာ ေနရာ၌ အာပတ္ မသင့္။ မာတုဂါမအိပ္ေသာ္ ရဟန္းသည္ ထိုင္ေနအံ့၊ ရဟန္းအိပ္ေသာ္ မာတုဂါမ ထိုင္ေနအံ့၊ ႏွစ္ဦးလံုးမူလည္းထိုင္ေနကုန္အံ့၊ အာပတ္ မသင့္။ ႐ူးေသာ ရဟန္း၊ အစလက္ဦး လြန္က်ဴးေသာ ရဟန္းတို႔အားလည္း အာပတ္ မသင့္။ 59
တစ္အိမ္ထဲမွာ မာတုဂါမႏွင့္ ရဟန္း အတူေနခဲ့ရေသာ္ ဘုရားစကား နားေထာင္လိုပါလွ်င္... တစ္ဦးအိပ္လွ်င္ တစ္ဦး ထိုင္ေနၾကပါကုန္... က်င့္ထားရေပဦးမည္...
၆ - ဒုတိယသဟေသယ်သိကၡာပုဒ္၊ ၁ - မုသာဝါဒဝဂ္၊ ဘိကၡဳပါစိတ္အခန္း၊ ပါစိတ္ပါဠိေတာ္။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။
Monday, June 28, 2010
Sunday, June 27, 2010
ရဟန္းေတာ္မ်ား အရက္ေသာက္မႈ...
သိကၡာပုဒ္ အမွတ္ ၁၀၀
သုရာပါနသိကၡာပုဒ္
ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေစတီယတုိင္း၌ ေဒသစာရီ လွည့္လည္သည္ ရွိေသာ္ ဘဒၵဝတိကာရြာသို႔ ေရာက္ေတာ္မူ၏။ ႏြားေက်ာင္းသား ဆိတ္ေက်ာင္းသား လယ္ထြန္သမား ခရီးသြားေသာ သူတို႔သည္ အေဝးက ပင္လွ်င္ ျမတ္စြာဘုရား ၾကြလာေတာ္မူ သည္ကုိ ျမင္၍ ''အသွ်င္ဘုရား သရက္ပင္ဆိပ္သို႔ ၾကြေတာ္ မမူပါလင့္၊ သရက္ပင္ဆိပ္ ရေသ့၏ ေက်ာင္းသခၤမ္း၌ လ်င္ေသာ ၾကမ္းေသာ အဆိပ္ရွိသည့္ တန္ခုိးႏွင့္ ျပည့္စုံေသာ နဂါးသည္ ေနပါ၏ ဘုရား၊ ထုိနဂါးသည္ ျမတ္စြာဘုရားကုိ မညႇဥ္း ဆဲပါေစလင့္'' ဟု ေလွ်ာက္ကုန္၏၊ ဤသို႔ ေလွ်ာက္သည္ ရွိေသာ္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဆိတ္ဆိတ္ ေနေတာ္ မူ၏။
ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္လည္း...ပ...
သုံးႀကိမ္ေျမာက္လည္း...ပ...
ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အစဥ္အတုိင္း ေဒသစာရီ လွည့္လည္သည္ရွိေသာ္ ဘဒၵဝတိကာရြာသို႔ ဆိုက္ေရာက္ေတာ္မူ၍ ထုိဘဒၵဝတိကာရြာ၌ပင္ သီတင္းသုံး ေနေတာ္မူ၏။
ထုိအခါ အသွ်င္သာဂတသည္ သရက္ပင္ဆိပ္ရေသ့ ေက်ာင္းသခၤမ္းသို႔ ခ်ဥ္းကပ္လ်က္ မီးတင္းကုတ္သို႔ ဝင္၍ ျမက္ဖ်ာကုိ ခင္းၿပီးလွ်င္ ထက္ဝယ္ဖြဲ႕ေခြေနကာ ကုိယ္ကုိ ေျဖာင့္မတ္စြာ ထားလ်က္ ကမၼ႒ာန္းသို႔ ေရွး႐ႈသတိကုိ ျဖစ္ေစ၍ ထုိင္၏။
ထုိအခါ နဂါးသည္ အသွ်င္သာဂတ ဝင္လာသည္ကုိ ျမင္၍ ႏွလုံးမသာယာသျဖင့္ အခုိးလႊတ္၏၊ အသွ်င္သာဂတသည္လည္း အခုိးလႊတ္၏၊ ထုိအခါ နဂါးသည္ အမ်က္ေဒါသကုိ သည္းမခံႏုိင္၍ အလွ်ံလႊတ္၏၊ အသွ်င္သာဂတသည္လည္း ေတေဇာကသိုဏ္းကုိ ဝင္စား၍ အလွ်ံလႊတ္၏၊ ထုိအခါ အသွ်င္သာဂတသည္ နဂါး၏ တန္ခုိးကုိ မိမိ၏ တန္ခုိးျဖင့္ ကုန္ေစ၍ ဘဒၵဝတိကာရြာသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၏။
ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဘဒၵဝတိကာရြာ၌ ေမြ႕ေလ်ာ္ေတာ္မူသေရြ႕ သီတင္းသုံး ေနေတာ္မူၿပီးလွ်င္ ေကာသမၺီျပည္သို႔ ေဒသစာရီ လွည့္လည္ၾကြသြားေတာ္မူ၏။ ေကာသမၺီျပည္သား ဥပါသကာတို႔သည္ ''သရက္ပင္ဆိပ္၌ ေနေသာ နဂါးႏွင့္အတူ အသွ်င္သာဂတသည္ စစ္ထုိးသတက္'' ဟု ၾကားကုန္၏။
ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အစဥ္အတုိင္း ေဒသစာရီ လွည့္လည္ေတာ္မူသည္ ရွိေသာ္ ေကာသမၺီျပည္သို႔ ေရာက္ေတာ္မူ၏၊ ထုိအခါ ေကာသမၺီျပည္သား ဥပါသကာတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ခရီးဦးႀကိဳဆုိ၍ အသွ်င္သာဂတထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးေနာက္ အသွ်င္သာဂတကုိ ရွိခုိးၿပီးလွ်င္ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ရပ္ကုန္လ်က္ ''အသွ်င္ဘုရား အသွ်င္ဘုရားတို႔အား အဘယ္ဝတၴဳပစၥည္းသည္ ရခဲပါသနည္း၊ ႏွစ္ၿခိဳက္ဖြယ္လည္း ျဖစ္ပါသနည္း၊ အဘယ္ဝတၳဳပစၥည္းကုိ စီရင္ရပါကုန္အံ့နည္း'' ဟု ေလွ်ာက္ကုန္၏။
ဤသို႔ ေလွ်ာက္သည္ ရွိေသာ္ ဆဗၺဂၢီရဟန္းတို႔သည္ ေကာသမၺီျပည္သား ဥပါသကာတို႔ကုိ ''ဒါယကာတို႔ ကာေပါတိက အမည္ရွိေသာ 'ခုိေျခအဆင္းႏွင့္တူသည့္ နီေသာ အဆင္းရွိေသာ' ၾကည္လင္ေသာ ေသအရက္သည္ ရဟန္းတို႔အား ရလည္း ရခဲ၏၊ ႏွစ္ၿခိဳက္ဖြယ္လည္း ျဖစ္၏၊ ထုိေသအရက္ကုိ စီရင္ကုန္ေလာ့'' ဟု ေျပာဆုိကုန္၏။
ထုိအခါ ေကာသမၺီျပည္သား ဥပါသကာတို႔သည္ အိမ္တုိင္း အိမ္တိုင္း၌ ကာေပါတိကမည္ေသာ ၾကည္လင္ေသာ ေသအရက္ကုိ စီရင္ၿပီးလွ်င္ ဆြမ္းခံဝင္လာေသာ အသွ်င္သာဂတကုိ ျမင္၍ ''အသွ်င္ဘုရား အသွ်င္သာဂတသည္ ကာေပါတိကမည္ေသာ ၾကည္လင္ေသာ ေသအရက္ကုိ ေသာက္ေတာ္မူပါေလာ့၊ အသွ်င္ဘုရား အသွ်င္သာဂတသည္ ကာေပါတိက မည္ေသာ ၾကည္လင္ေသာ ေသအရက္ကုို ေသာက္ေတာ္ မူပါေလာ့'' ဟု အသွ်င္သာဂတကုိ ေလွ်ာက္ကုန္၏၊ ထုိအခါ အသွ်င္သာဂတသည္ အိမ္တုိင္း အိမ္တိုင္း၌ ကာေပါတိကမည္ေသာ ၾကည္လင္ေသာ ေသအရက္ကို ေသာက္၍ ၿမဳိ႕မွ ထြက္လာသည္ ရွိေသာ္ ၿမဳိ႕တံခါး ဝ၌ လဲက် 'တိမ္းလဲ' ေလ၏။
ဆဗၺဂၢီကဲ့သို႔ေသာ ရဟန္းဆိုးမ်ားသည္ လူေကာင္းမ်ားကဲ့ရဲ႕မည့္ လုပ္ငန္းမွန္သမွ် လုပ္ကိုင္ၾကေပသည္... တပည့္မ်ား အလိုေလာဘၾကီးလွ်င္ ဆရာမ်ားလည္း ဒုကၡေရာက္ၾကရေပ၏... နဂါးကိုႏိုင္ေအာင္ ၿပိဳင္ႏိုင္ေသာ တန္ခိုး အဘိညာဥ္ တကယ္ရွိေသာ အရွင္သာဂရသည္ပင္ ပ်က္ဆီးရေပၿပီ ဒုကၡေရာက္ရေပၿပီ... ေသရည္ေသရက္ေသာက္ျခင္းမွာ ရဟန္းမဟုတ္သူ လူမ်ားပင္ မျပဳသင့္ေသာ အမႈျဖစ္ေပသည္... တဏွာေလာဘေနာက္ လိုက္ၾကကုန္ေသာ ရဟန္းဆိုး တို႔ကလည္း မသင့္ေသာ အမႈကို ျပဳၾကေပသည္... နားလည္မႈ အသိကင္းေသာ ရြာသားတို႔ကလည္း မသင့္ေသာအမႈမ်ားကို ရဟန္းတို႔အၾကိဳက္ လုပ္ေပးၾက ေပသည္... လူေတြက အျပစ္မျမင္တတ္ေလ ရဟန္းေတြ ပ်က္ဆီးေလမ်ား ျဖစ္ေနေတာ့မွာလားေတာ့ မသိပါေပ...
ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ မ်ားစြာေသာ ရဟန္းတို႔ႏွင့္အတူ ၿမဳိ႕မွ ထြက္ၾကြလာသည္ ရွိေသာ္ ၿမိဳ႕တံခါးဝ၌ လဲေနေသာ အသွ်င္သာဂတကုိ ျမင္၍ ရဟန္းတို႔ကုိ ''ရဟန္းတို႔ သာဂတကုိ ယူေဆာင္ခဲ့ ကုန္ေလာ့'' ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ထုိရဟန္းတို႔သည္ ''ေကာင္းပါၿပီ အသွ်င္ဘုရား'' ဟု ျမတ္စြာဘုရားအား ဝန္ခံၿပီးၾကလွ်င္ အသွ်င္သာဂတကုိ ေက်ာင္းအရံသို႔ ေဆာင္ယူခဲ့၍ ျမတ္စြာဘုရား ရွိေတာ္မူရာ အရပ္သို႔ ေခါင္းျပဳလ်က္ အိပ္ေစကုန္၏။ ထုိအခါ အသွ်င္သာဂတသည္ ျပန္လွန္၍ ျမတ္စြာဘုရား ရွိေတာ္မူရာ အရပ္ကုိ ေျခရင္းျပဳလ်က္ အိပ္ေလ၏။
ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရဟန္းတို႔ကုိ ''ရဟန္းတို႔ ေရွးအခါ၌ သာဂတသည္ ငါဘုရား၌ ႐ုိေသျခင္း တုံ႔ဝပ္ျခင္းရွိသည္ မဟုတ္ပါေလာ'' ဟု ေမးေတာ္မူ၏။ အသွ်င္ဘုရား ႐ုိေသျခင္း တုံ႔ဝပ္ျခင္း ရွိသည္ မွန္ပါ၏ဟု ေလွ်ာက္ကုန္၏။
ရဟန္းတို႔ သာဂတသည္ ယခုအခါ ငါဘုရား၌ ႐ုိေသျခင္း တုံ႔ဝပ္ျခင္ ရွိေသး၏ေလာဟု ေမးေတာ္မူ၏။ အသွ်င္ဘုရား ႐ုိေသျခင္း တုံ႔ဝပ္ျခင္း မရွိေတာ့ပါဟု ေလွ်ာက္ကုန္၏။
ရဟန္းတို႔ သာဂတသည္ သရက္ပင္ဆိပ္၌ ေနေသာ နဂါးႏွင့္အတူ စစ္ထုိးသည္ မဟုတ္ပါေလာဟု ေမးေတာ္မူ၏။ အသွ်င္ဘုရား ဤသို႔ စစ္ထုိးသည္ မွန္ပါ၏ဟု ေလွ်ာက္ကုန္၏။
ရဟန္းတို႔ ယခုအခါ သာဂတသည္ နဂါးႏွင့္ အတူ စစ္ထုိးျခင္းငွါ စြမ္းႏုိင္ပါဦး မည္ေလာဟု ေမးေတာ္မူ၏။ အသွ်င္ဘုရား မစြမ္းႏုိင္ေတာ့ပါဟု ေလွ်ာက္ကုန္၏။
ရဟန္းတို႔ အၾကင္ေသအရက္ကုို ေသာက္၍ မူးယစ္ေသာေၾကာင့္ အမွတ္သညာ ကင္းရာ၏ 'မိန္းေမာ ေတြေဝရာ၏'၊ ထုိေသအရက္ကုိ ေသာက္သင့္ပါ၏ေလာဟု ေမးေတာ္မူ၏။ အသွ်င္ဘုရား မေသာက္သင့္ပါဟု ေလွ်ာက္ကုန္၏။
ရဟန္းတို႔ သာဂတအား မေလ်ာက္ပတ္၊ မေလ်ာ္ကန္၊ မသင့္တင့္၊ ရဟန္းတို႔၏ အျပဳအမူမဟုတ္၊ မအပ္၊ မျပဳသင့္။ ရဟန္းတို႔ အဘယ္ေၾကာင့္ သာဂတသည္ ေသအရက္ကုိ ေသာက္ဘိသနည္း။ ရဟန္းတို႔ ဤ သာဂတ ျပဳမိေသာအမႈသည္ မၾကည္ညိဳေသးေသာ သူတို႔အား ၾကည္ညိဳေစျခင္းငွါ လည္းေကာင္း။ပ။
ရဟန္းတို႔ ဤသို႔လွ်င္ ဤသိကၡာပုဒ္ေတာ္ကုိ ျပၾကကုန္ေလာ့။ 326
''ေသအရက္ကို ေသာက္ျခင္းေၾကာင့္ ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏'' ဤသို႔ ျပၾကကုန္ေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 100- 51-327
ျမတ္စြာဘုရား ေငြအလွဴခံေတာ့လည္း ပါစိတ္ အရက္ေသာက္ေတာ့လည္းပါစိတ္ ဆိုေတာ့ကာ တစ္ခ်ဳိ႔ေသာ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးမ်ား လူေရွ႕တြင္ ေငြအလွဴခံ၍ ပါစိတ္အာပတ္ အသင့္ခံေနၾကခ်ိန္ျဖစ္၍… ယခုအခါ တစ္ခ်ဳိ႔ေသာ ရဟန္းမ်ားသည္လည္း ပါစိတ္ျခင္းတူတူ ဆိုၿပီးေနာက္ အရက္ေသာက္ ေနၾကသည္ဟု ၾကားသိရေပသည္… ျမတ္ဗုဒၶသာသနာတြင္းမွာ သည္လိုေတြ ျဖစ္ေနၾကပါၿပီဘုရား… အျပစ္ေျပာရဲသူလည္း မရွိသေလာက္ကို နည္းေနပါၿပီ… ကိုယ္က သူ႔အမွားေထာက္ျပလွ်င္ သူကလည္း ကိုယ္အမွားေတြ ေထာက္ျပမည္ကို ေၾကာက္ေနၾကျခင္း ျဖစ္ေနေပၿပီဟု ထင္ပါသည္ဘုရား… သာသနာကို ေစာင့္ေရွာက္သူမ်ားကလည္း ေစာင့္ေရွာက္ၾကပါသည္… သို႔ေသာ္ ဖ်က္သူနဲ႔ ေစာင့္ေရွာက္သူ အင္အားမမွ်၍ တျဖည္းျဖည္း ယိုယြင္းမႈေတြ ပိုမ်ားလာပါၿပီဘုရား… သူေတာ္ေကာင္းတို႔သည္ ရန္မလုပ္ဘဲ ျပဳျပင္ၾကပါသည္… တပည့္ေတာ္လည္း ထို႔အတူသာ ျပဳျပင္သြားပါမည္ဘုရား…
၁ - သုရာပါနသိကၡာပုဒ္ အဖြင့္
ေသ မည္သည္ မုန္႔ညက္ျဖင့္ ျပဳေသာ ေသမုန္႔ျဖင့္ ျပဳေသာ ေသထမင္းျဖင့္ ျပဳေသာ ေသတေဆးခပ္၍ ျပဳေသာ ေသအထူးထူးေသာ အရာဝတၴဳတို႔ႏွင့္ ယွဥ္ေစ၍ ျပဳေသာ ေသတည္း။
အရက္ မည္သည္ အပြင့္ျဖင့္ ျပဳေသာ အရက္ အသီးျဖင့္ ျပဳေသာ အရက္ ပ်ားရည္ျဖင့္ ျပဳေသာအရက္ ထန္းလ်က္ တင္လဲျဖင့္ျပဳေသာအရက္ အထူးထူးေသာ အရာဝတၴဳတို႔ႏွင့္ ယွဥ္ေစ၍ ျပဳေသာ အရက္တည္း။
ေသာက္ျငားအံ့ဟူသည္ အယုတ္သျဖင့္ သမန္းျမက္ဖ်ားျဖင့္ေသာ္လည္း ေသာက္အံ့၊ ပါစိတ္အာပတ္သင့္၏။ ေသအရက္၌ ေသအရက္ဟု အမွတ္ရွိသည္ျဖစ္၍ ေသာက္အံ့၊ ပါစိတ္အာပတ္သင့္၏၊ ေသအရက္၌ ယုံမွားရွိသည္ျဖစ္၍ ေသာက္အံ့၊ ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏။ ေသအရက္၌ ေသအရက္ မဟုတ္ဟု အမွတ္ရွိသည္ ျဖစ္၍ ေသာက္အံ့၊ ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏။ ေသအရက္မဟုတ္သည္၌ ေသအရက္ဟု အမွတ္ရွိအံ့၊ ဒုကၠဋ္အာပတ္ သင့္၏။ ေသအရက္ မဟုတ္သည္၌ ယုံမွားရွိအံ့၊ ဒုကၠဋ္အာပတ္ သင့္၏။ ေသအရက္ မဟုတ္သည္၌ ေသအရက္မဟုတ္ဟု အမွတ္ရွိအံ့၊ အာပတ္ မသင့္။ 328
ေသအရက္မဟုတ္ဘဲ ေသအရက္၏ အဆင္း ေသအရက္၏ အနံ႕ ေသအရက္၏ အရသာရွိေသာ အေဖ်ာ္ကို ေသာက္အံ့၊ ဟင္းခ်က္ရာ၌လည္းေကာင္း၊ စမဲဟင္းလ်ာ ခ်က္ရာ၌လည္းေကာင္း၊ ဆီခ်က္ရာ၌ လည္းေကာင္း၊ သွ်ိသွ်ား ဖန္ခါး တင္လဲ၌လည္းေကာင္း အနံ႔ေကာင္းစိမ့္ေသာငွါ ေသအရက္ အနည္းငယ္ ထည့္ခ်က္၍ စားအံ့၊ ေသအရက္မဟုတ္ေသာ အရိ႒မည္ေသာ ေဆးနက္ေရ အေဖ်ာ္ကုိ ေသာက္အံ့၊ အာပတ္ မသင့္။ ႐ူးေသာ ရဟန္း၊ အစလက္ဦး လြန္က်ဴးေသာ ရဟန္းတို႔အားလည္း အာပတ္ မသင့္။ 329
၁ - သုရာပါနသိကၡာပုဒ္၊ ၆ - သုရာပါနဝဂ္၊ ဘိကၡဳပါစိတ္အခန္း၊ ပါစိတ္ပါဠိေတာ္။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။
Wednesday, June 16, 2010
ဆြမ္းေျခာက္ကို သိမ္းထား၍ အကပ္မခံပဲစားမႈ...
သိကၡာပုဒ္ အမွတ္ ၈၇
သႏၷိဓိကာရကသိကၡာပုဒ္
ဆြမ္းေျခာက္ကို သိမ္းထား၍ အကပ္မခံပဲစားမႈ...
ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာဝတၴိျပည္ အနာထပိဏ္သူေဌး၏ အရံျဖစ္ေသာ ေဇတဝန္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူေသာအခါ အသွ်င္အာနႏၵာ၏ ဥပဇၩာယ္ျဖစ္ေသာ အသွ်င္ေဗလ႒သီသသည္ ေတာ၌ေန၏၊ ထုိေဗလ႒သီသသည္ ဆြမ္းအလို႔ငွါ လွည့္လည္ၿပီး၍ ဟင္းလြတ္ကင္းေသာ ထမင္းသက္သက္ကုိ အရံသို႔ယူေဆာင္၍ ေျခာက္ေသြ႔ေစလ်က္ သုိမီွးသိမ္းဆည္း ထား၏၊
အာဟာရအလုိ႐ိွေသာ အခါ၌ ေရျဖင့္ ဆြတ္၍ ဆြတ္၍ သံုးေဆာင္၏၊
ၾကာျမင့္မွ ရြာသို႔ ဆြမ္းအလို႔ငွါဝင္၏။
ရဟန္းတို႔သည္ အသွ်င္ေဗလ႒သီသကုိ ''ငါ့သွ်င္ အဘယ့္ေၾကာင့္ သင္သည္ ၾကာျမင့္မွ ရြာသို႔ ဆြမ္းအလို႔ငွါ ဝင္ဘိသနည္း'' ဟု ဆုိကုန္၏။ ထုိအခါ အသွ်င္ေဗလ႒သီသသည္ ရဟန္းတို႔အား ဤအေၾကာင္းကုိ ေျပာၾကား၏။ ငါ့သွ်င္ အသို႔နည္း သင္သည္ သုိမွီးသိမ္းဆည္းျခင္းကုိ ျပဳ၍ ေဘာဇဥ္ကုိ စားသေလာဟု ေမးၾကကုန္၏။
မွန္ေပသည္ ငါ့သွ်င္တို႔ဟု ဆုိ၏။
အလုိနည္းေသာ ရဟန္းတို႔သည္ ''အဘယ့္ေၾကာင့္ အသွ်င္ေဗလ႒သီသသည္ သိုမီွး သိမ္းဆည္းျခင္းကုိ ျပဳ၍ ေဘာဇဥ္ကုိ စားဘိသနည္း''ဟု ကဲ့ရဲ႕ကုန္၏၊ ႐ႈတ္ခ်ကုန္၏၊ အျပစ္ျပ ေျပာဆုိၾကကုန္၏။
ဤအရွင္ျမတ္သည္ ဆြမ္းအလို႔ငွာ အခ်ိန္ကုန္ မခံလိုေတာ့၍ လည္းေကာင္း... ရသမွ်အခ်ိန္ကို မိမိရရွိထားေသာ နိေရာဓသမာပတ္ကိုသာ ၀င္စားေနလို၍ လည္းေကာင္း... ဤသို႔ ဆြမ္းက်န္ကို အကပ္မခံဘဲ သံုးေဆာင္ေနျခင္း ျဖစ္ေပသည္... ကိေလသာျဖင့္ မဟုတ္ပါေပ... တကယ္ေတာ့ ဤအက်င့္သည္ ေရာင့္ရဲလြယ္ေသာအက်င့္ ေခါင္းပါး ျခိဳးျခံေသာ အက်င့္ျဖစ္ေပသည္... ခ်ီးက်ဴးဖြယ္ရာပင္... သို႔ေသာ္ ေနာင္အခါ လူအမ်ားကဲ့ရဲ႕မည္ေဘး ပုထုဇဥ္ရဟန္းတို႔ အတုယူမွား၍ သိုမွီးသိမ္းဆည္း စားေသာက္ၾကမည့္ ေဘးတို႔ကို ျမင္ေတာ္မူ၍သာ ျမတ္ဗုဒၶသည္ ဤအျပဳအမူကို ကဲ့ရဲ႕၍ သိကၡာပုဒ္ေတာ္ကို ပညတ္ေတာ္မူခဲ့ေပသည္...
ျမတ္ဗုဒၶ ပညတ္ေတာ္ မူခဲ့သည္ေတာင္မွ ယခုကာလ ျဖစ္ျခင္တိုင္း ျဖစ္ေနၾကေပေသးသည္... မပညတ္ခဲ့လွ်င္ကား ဆိုဖြယ္ရာ မရွိေတာ့ပါေပ... ပုထုဇဥ္ရဟန္းတို႔၏အျပစ္ေလာ... ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ဒကာတို႔၏အျပစ္ေလာ... ေခတ္ကာလ၏အျပစ္ေလာ မေျပာတတ္ေတာ့ပါေပ... ကိုယ္ျပဳသည့္ကံ ကိုယ္သာ ခံစံၾကရေပမည္ကား အမွန္ပင္ ျဖစ္ေပေတာ့သည္...
''ေဗလ႒သီသ သင္သည္ သုိမွီး သိမ္းဆည္းျခင္းကုိ ျပဳ၍ ေဘာဇဥ္ကုိ စား၏ ဟူသည္ မွန္သေလာ'' ဟု စိစစ္ ေမးျမန္းေတာ္မူ၏။
မွန္ပါသည္ ျမတ္စြာဘုရားဟု ေလွ်ာက္၏။
ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ကဲ့ရဲ႕ေတာ္မူ၏။ ေဗလ႒သီသ အဘယ့္ေၾကာင့္ သင္သည္ သိုမွီးသိမ္းဆည္းျခင္းကုိ ျပဳ၍ ဆြမ္းကုိ စားဘိသနည္း။ ေဗလ႒သီသ ဤ သင္ျပဳမိေသာအမႈသည္ မၾကည္ညိဳေသးေသာ သူတို႔အား ၾကည္ညိဳေစျခင္းငွါ လည္းေကာင္း။ပ။
ရဟန္းတို႔ ဤသို႔လွ်င္ ဤသိကၡာပုဒ္ကို ျပၾကကုန္ေလာ့။ 252
''အၾကင္ရဟန္းသည္ သုိမွီးသိမ္းဆည္းျခင္းကုိ ျပဳ၍ ခဲဖြယ္ကုိေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ေဘာဇဥ္ကုိ ေသာ္လည္းေကာင္း ခဲမူလည္း ခဲျငားအံ့ စားမူလည္း စားျငားအံ့၊ ထုိရဟန္းအား ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏'' ဤသို႔ ျပၾကကုန္ ေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 253
၈ - သႏၷိဓိကာရကသိကၡာပုဒ္ အဖြင့္
အၾကင္ ဟူသည္ အၾကင္သို႔ သေဘာ ႐ိွေသာ။ပ။
ရဟန္း ဟူသည္။ပ။ ဤအရာ၌ ဤဉတၱိစတုတၴကံျဖင့္ ရဟန္းအျဖစ္သို႔ ေရာက္သူကုိ ''ရဟန္း''ဟူ၍ အလုိ႐ိွအပ္၏။ သုိမီွးသိမ္းဆည္းျခင္းကုိျပဳျခင္း မည္သည္ ယေန႔ အကပ္ခံထားေသာ ခဲဖြယ္ေဘာဇဥ္ကုိ တစ္ပါးေသာ ေန႔၌ ခဲ၏။ ခဲဖြယ္ မည္သည္ ေဘာဇဥ္ငါးပါးတို႔ကုိ လည္းေကာင္း၊ ယာမကာလိကကုိ လည္းေကာင္း၊ သတၱာဟ ကာလိကကုိ လည္းေကာင္း၊ ယာဝဇီဝိကကို လည္းေကာင္း ဖယ္ထား၍ အႂကြင္းသည္ ခဲဖြယ္မည္၏။ ေဘာဇဥ္ မည္သည္ ထမင္း၊ မုေယာမုန္႔၊ မုန္႔လံုး၊ ငါး၊ စမဲဟင္းလ်ာဟူေသာ ေဘာဇဥ္ငါးပါး တို႔တည္း။ ''ခဲအံ့ စားအံ့''ဟူ၍ ခံယူျငားအံ့၊ ဒုကၠဋ္အာပတ္ သင့္၏။ မ်ဳိတုိင္း မ်ဳိတုိင္း ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏။ 254
မ်ဳိတိုင္း မ်ဳိတိုင္း ကုသိုလ္စိတ္မွ ေလွ်ာက်ေသာအျပစ္ ကုသိုလ္စိတ္မရွိ... ဆြမ္းတလုတ္ ႏွစ္ခါမ်ဳိက အာပတ္ႏွစ္ခု... ဆြမ္းတစ္ပြဲ ဆြမ္းလုတ္ေပါင္း ၅၀- ဆိုပါက အာပတ္ ၁၀၀... ပါးစပ္ထဲ အႂကြင္းအက်န္ေလး မ်ဳိခ်ပါက အာပတ္ ထပ္သင့္ဦးမည္... အကပ္မခံေသာ ဆြမ္းဘုဥ္းေပးပါက ဆြမ္းတစ္ပြဲ အာပတ္ေပါင္း ၁၀၀- ေက်ာ္ေပေတာ့မည္... ဦးေလာကသာ မကပ္ေသာဆြမ္းကို ဘုဥ္းေပးရမည္ဆိုပါက ဆြမ္းတစ္ပြဲ အာပတ္ေပါင္း ၃၀၀- ေက်ာ္ေလာက္ေပမည္... နည္းနည္းျခင္း ခဏခဏ မ်ဳိခ်တတ္၏... အရွင္တို႔ မကပ္ေသာဆြမ္း ဘုဥ္းရမည္ဆိုပါက အာပတ္အေရအတြက္ နည္းေအာင္ အလံုးႀကီးႀကီးႏွင့္ တစ္ခ်က္တည္းသာ မ်ဳိသင့္ေပသည္... ဘုရားသားေတာ္ မွန္ပါက ဘုရားစကား နားေထာင္၍ မကပ္ေသာဆြမ္း မဘုဥ္းသည္ကား အေကာင္းဆံုးသာ ျဖစ္ေပေတာ့သည္...
သုိမွီးသိမ္းဆည္းထားေသာ ခဲဖြယ္ေဘာဇဥ္၌ သုိမွီးသိမ္းဆည္းထားေသာ ခဲဖြယ္ ေဘာဇဥ္ဟု အမွတ္႐ိွသည္ျဖစ္၍ ခဲဖြယ္ကုိေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေဘာဇဥ္ကုိေသာ္ လည္းေကာင္း ခဲမူလည္း ခဲျငားအံ့၊ စားမူလည္း စားျငားအံ့၊ ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏။
သုိမွီးသိမ္းဆည္းထားေသာ ခဲဖြယ္ေဘာဇဥ္၌ ယံုမွား႐ိွသည္ျဖစ္၍ ခဲဖြယ္ကုိ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေဘာဇဥ္ကုိ ေသာ္လည္းေကာင္း ခဲမူလည္း ခဲျငားအံ့၊ စားမူလည္း စားျငားအံ့၊ ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏။
သုိမွီးသိမ္းဆည္းထားေသာ ခဲဖြယ္ေဘာဇဥ္၌ သုိမွီးသိမ္းဆည္းထားေသာ ခဲဖြယ္ေဘာဇဥ္ မဟုတ္ဟု အမွတ္႐ိွသည္ျဖစ္၍ ခဲဖြယ္ကုိေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ေဘာဇဥ္ကုိေသာ္ လည္းေကာင္း ခဲမူလည္း ခဲျငားအံ့၊ စားမူလည္း စားျငားအံ့၊ ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏။
ယာမကာလိကကုိလည္းေကာင္း၊ သတၱာဟကာလိကကုိလည္းေကာင္း၊ ယာဝဇီဝိကကို လည္းေကာင္း အာဟာရအလို႔ငွါ ခံယူအံ့၊ ဒုကၠဋ္အာပတ္ သင့္၏။ မ်ဳိတုိင္း မ်ဳိတုိင္း ဒုကၠဋ္အာပတ္ သင့္၏။
သုိမွီးသိမ္းဆည္းထားေသာ ခဲဖြယ္ေဘာဇဥ္ မဟုတ္သည္၌ သုိမွီးသိမ္းဆည္းထားေသာ ခဲဖြယ္ ေဘာဇဥ္ဟု အမွတ္ရွိအံ့၊ ဒုကၠဋ္အာပတ္ သင့္၏။
သုိမွီးသိမ္းဆည္းထားေသာ ခဲဖြယ္ေဘာဇဥ္ မဟုတ္သည္၌ ယံုမွားရွိအံ့၊ ဒုကၠဋ္အာပတ္ သင့္၏။
သုိမွီးသိမ္းဆည္းထားေသာ ခဲဖြယ္ေဘာဇဥ္ မဟုတ္သည္၌ သုိမွီးသိမ္းဆည္းထားေသာ ခဲဖြယ္ ေဘာဇဥ္မဟုတ္ဟု အမွတ္ရွိအံ့၊ အာပတ္ မသင့္။ 255
ယာဝကာလိကကုိ မြန္းမလြဲမီအခါ၌ သုိမီွးသိမ္းဆည္း၍ စားျငားအံ့၊ ယာမကာလိကကုိ ယာမ္၌ သုိမီွးသိမ္းဆည္း၍ စားျငားအံ့၊ သတၱာဟကာလိကကို ခုနစ္ရက္ပတ္လံုး သုိမီွးသိမ္းဆည္း၍ စားျငားအံ့၊ ယာဝဇီဝိကကုိ (အနာဟူေသာ) အေၾကာင္း႐ိွခဲ့ေသာ္ စားျငားအံ့၊ အာပတ္ မသင့္။ ႐ူးေသာ ရဟန္း၊ အစလက္ဦး လြန္က်ဴးေသာ ရဟန္းတို႔အားလည္း အာပတ္ မသင့္။ 256
ေရွးက ေရာင့္ရဲၾကကုန္ေသာ သူတို႔က ဤအျပဳအမူကို ကဲ့ရဲ႕ၾကေပသည္... ယခုေခတ္သည္ကား... ေဟ့ ဘုန္းႀကီး စားေလစားစား ကိုယ့္ဟာကိုယ္ယူစား... တို႔လာကပ္ရတာ သက္သာတယ္... လာရတာမလြယ္ဘူး... အားေပးသူမ်ားကလည္း အားေပးၾကေပသည္... လုပ္သူမ်ားကလည္း လုပ္ၾကေပသည္... ၀ိနည္းေတာ္ကို ေလးစားလိုက္နာ၍ သာသနာျပဳေတာ္မူေသာ အရွင္ေကာင္း အရွင္ျမတ္မ်ားကိုကား သာသနာျပဳပုဂၢိဳလ္မ်ားအျဖစ္ ဂါရ၀တရား ေရွ့ထား၍ ၾကည္ညိဳမိပါသည္...
၈ - သႏၷိဓိကာရကသိကၡာပုဒ္၊ ၄ - ေဘာဇန၀ဂ္၊ ဘိကၡဳပါစိတ္အခန္း၊ ပါစိတ္ပါဠိေတာ္။
ပါစိတ္အာပတ္= ကုသိုလ္စိတ္မွ ေလွ်ာက်သည္...
ဒုကၠဋ္အာပတ္= မေကာင္းေသာ လုပ္ေဆာင္ခ်က္အျဖစ္ လူအမ်ားကဲ့ရဲ႕ဖြယ္အျပစ္...
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။
ရဟန္းတို႔ ရွိမခိုးထိုက္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ ႏွင့္ ရွိခိုးထိုက္ေသာ ပုဂၢိဳလ္
ရဟန္းတို႔
ရွိမခိုးထိုက္ေသာ ပုဂၢိဳလ္
ႏွင့္
ရွိခိုးထိုက္ေသာ ပုဂၢိဳလ္
ရဟန္းတို႔ ရွိမခုိး ထိုက္ေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔သည္ ဤဆယ္ေယာက္တို႔တည္း။
၁။ ေရွးဦး ပၪၥင္း ျဖစ္သူသည္ ေနာက္မွ ပၪၥင္းျဖစ္သူကို ရွိမခိုးအပ္၊
၂။ လူ သာမေဏကို ရွိမခိုးအပ္၊
၃။ နာနာသံဝါသက အဓမၼဝါဒီ သီတင္းႀကီးကို ရွိမခိုးအပ္၊
၄။ မာတုဂါမကုိ ရွိမခိုးအပ္၊
၅။ ပ႑ဳက္ကို ရွိမခိုးအပ္၊
၆။ ပရိဝါသ္ ေနေသာ ရဟန္းကို ရွိမခိုးအပ္၊
၇။ အရင္းသို႔ ငင္ထုိက္ေသာ ရဟန္းကုိ ရွိမခိုးအပ္၊
၈။ မာနတ္ ေပးျခင္းငွာ ထုိက္ေသာ ရဟန္းကို ရွိမခိုးအပ္၊
၉။ မာနတ္ က်င့္ဆဲ ရဟန္းကို ရိမွ ခိုးအပ္၊
၁၀။ အဗၻာန္ သြင္းထိုက္ေသာ ရဟန္းကို ရွိမခိုးအပ္၊
ရဟန္းတို႔ ရွိမခုိး ထိုက္ေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔ကား ဤဆယ္ဦးတို႔တည္း။
ရဟန္းတို႔ ရွိခုိးထိုက္ေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔သည္ ဤသံုးဦးတို႔တည္း။
၁။ ေနာက္မွ ပၪၥင္းျဖစ္ေသာ သူသည္ ေရွးဦး ပၪၥင္းျဖစ္ေသာ သူကို ရွိခိုး ထုိက္၏၊
၂။ နာနာသံဝါသက ဓမၼဝါဒီ သီတင္းႀကီးကို ရွိခိုးထုိက္၏၊
၃။ ရဟန္းတို႔ နတ္ မာရ္နတ္ ျဗဟၼာတို႔ႏွင့္ တကြေသာ နတ္ေလာကႏွင့္ သမဏျဗာဟၼဏ မင္းမ်ား လူမ်ားႏွင့္ တကြေသာ ဤလူ႕ ေလာက၌ ေရွးဘုရားတို႔အတူ လာေတာ္မူေသာ ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထုိက္ေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို ရွိခိုး ထုိက္၏၊
ရဟန္းတို႔ ရွိခုိး ထိုက္ေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔ကား ဤသံုးဦးတို႔တည္း ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 312
ရွိမခိုးထိုက္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ စသည္၊ ၆ --- ေသနာသနကၡႏၶက၊ စူဠ၀ဂ္ပါဠိေတာ္။...
Subscribe to:
Posts (Atom)
