ဒုတိယသဟေသယ်သိကၡာပုဒ္
အမ်ဳိးသမီး (မာတုဂါမ) နွင့္ အတူအိပ္မႈ...
ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာဝတၴိျပည္ အနာထပိဏ္သူေဌး၏ အရံ ျဖစ္ေသာ ေဇတဝန္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူ ေသာအခါ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါသည္ သာဝတၴိျပည္သို႔ ႂကြသြားရာ ညေနခ်မ္းအခ်ိန္တြင္ ေကာသလတိုင္း ဇနပုဒ္ရြာတစ္ရြာသို႔ ေရာက္၏။
ထိုအခါ ထိုရြာ၌ မိန္းမတစ္ေယာက္သည္ ဧည့္သည္တည္းခိုရန္ အိမ္ကို ျပဳလုပ္ထား၏။ ထိုအခါ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါသည္ ထိုမိန္းမထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးလွ်င္ ထိုမိန္းမကို ''ႏွမ အကယ္၍ ဝန္မေလးပါမူကား ဧည့္သည္တည္းခိုရန္ အိမ္၌ တစ္ညဥ့္ေနလို၏'' ဟု ေျပာဆို၏။ အသွ်င္ဘုရား ေနေတာ္မူပါေလာ့ဟု ေလွ်ာက္၏။
အျခားခရီးသည္တို႔လည္း ထိုမိန္းမထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးလွ်င္ ထိုမိန္းမကို ''အရွင္မ သင့္အား အကယ္၍ ဝန္မေလးပါမူကား ဧည့္သည္ တည္းခိုရန္အိမ္၌ တစ္ညဥ့္မွ် တည္းခိုၾကပါရေစ'' ဟု ေျပာဆိုၾကကုန္၏။အေမာင္တို႔ ဤရဟန္းသည္ ေရွ႕ဦးစြာ ႂကြလာ၏၊ ထိုရဟန္း ခြင့္ျပဳပါက ေနကုန္ေလာ့ဟု ဆို၏။
ထိုအခါ ထိုခရီးသည္တို႔သည္ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါ မေထရ္ထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါကို ''အသွ်င္ဘုရား အသွ်င္အား အကယ္၍ ဝန္မေလးပါမူကား ဧည့္သည္တည္းခိုရန္ အိမ္၌ တစ္ညဥ့္မွ် တည္းခိုၾကပါရေစ'' ဟု ေလွ်ာက္ၾကကုန္၏။ ဒါယကာတို႔ ေနကုန္ေလာ့ဟု မိန္႔ဆို၏။
ထိုအခါ ထိုမိန္းမသည္ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါကို ျမင္သည္ႏွင့္ တစ္ၿပဳိင္နက္ တပ္မက္စိတ္ ျဖစ္ေန၏။ ထိုအခါထိုမိန္းမသည္ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါကုိ ''အသွ်င္ဘုရား အသွ်င္သည္ ဤလူတို႔ႏွင့္ ေရာျပြန္းေသာေၾကာင့္ ခ်မ္းသာစြာ ေနရမည္ မဟုတ္ပါ၊ အသွ်င္ဘုရား ေတာင္းပန္ပါသည္၊ အကြၽႏု္ပ္သည္ အသွ်င္ဘုရား၏ ေညာင္ေစာင္း 'ခုတင္' ကို အိမ္တြင္း၌ ခင္းေပးပါအံ့'' ဟု ေလွ်ာက္၏။ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါ ဆိတ္ဆိတ္ေန၍ လက္ခံေလ၏။
ထိုအခါ ထိုမိန္းမသည္ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါ၏ ေညာင္ေစာင္းကို အိမ္တြင္း၌ ခင္း၍ အဝတ္တန္ဆာ ေကာင္းစြာ ဝတ္စားဆင္ယင္ၿပီးလွ်င္ သင္းပ်ံ႕ေမႊးႀကဳိင္ေသာ နံ႕သာအနံ႕တို႔ျဖင့္ ႀကဳိင္လွဳိင္ေစလ်က္ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါကို ''အသွ်င္ဘုရား အသွ်င္သည္ အလြန္အဆင္းလွ၏၊ ႐ႈခ်င္စဖြယ္ ရွိ၏၊ ၾကည္ညိဳဖြယ္ ေကာင္းလွ၏။ အကြၽႏု္ပ္ သည္လည္း အဆင္းလွပါသည္။ ႐ႈခ်င္စဖြယ္ရွိပါသည္၊ ၾကည္ညိဳဖြယ္ေကာင္းပါသည္။ အသွ်င္ဘုရား ေတာင္းပန္ပါသည္၊ တပည့္ေတာ္မသည္ အသွ်င္ဘုရား၏ မယားျဖစ္လိုပါ၏'' ဟု ေလွ်ာက္၏။
ဤသို႔ ေလွ်ာက္ေသာအခါ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါ မေထရ္သည္ ဆိတ္ဆိတ္ ေန၏။
ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္လည္း။ပ။ သံုးႀကိမ္ေျမာက္လည္း ထိုမိန္းမသည္ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါကို ''အသွ်င္ဘုရား အသွ်င္သည္ အလြန္အဆင္းလွ၏၊ ႐ႈခ်င္စဖြယ္ ရွိ၏၊ ၾကည္ညိဳဖြယ္ ေကာင္းလွ၏၊ အကြၽႏု္ပ္သည္လည္း အလြန္အဆင္းလွပါသည္၊ ႐ႈခ်င္စဖြယ္ ရွိပါသည္၊ ၾကည္ညိဳဖြယ္ ေကာင္းပါသည္၊ အသွ်င္ဘုရား ေတာင္းပန္ပါသည္၊ အသွ်င္သည္ တပည့္ေတာ္မႏွင့္ ဥစၥာပစၥည္း အားလံုးကို သိမ္းပိုက္ ခံယူေတာ္မူပါ'' ဟုေလ်ာက္၏။
အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါသည္ သံုးႀကိမ္ေျမာက္လည္း ဆိတ္ဆိတ္ေန၏။
ဆိတ္ဆိတ္ေနျခင္းသည္ ၀န္ခံသည္မည္၏ဟု ေနရာတကာမွတ္၍ မရႏိုင္ပါ... ဤေနရာတြင္ အရွင္အႏု႐ုဒၶါ၏ ဆိတ္ဆိတ္ေနျခင္းသည္ လက္မခံျခင္း အမွတ္သာ ျဖစ္ေပသည္...
ထိုအခါ ထိုမိန္းမသည္ အဝတ္ထဘီကို ခြၽတ္၍ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါ၏ ေရွ႕မွ စႀကႍလည္း ေလွ်ာက္၏၊ ရပ္လည္း ရပ္၏၊ ထိုင္လည္း ထိုင္၏၊ အိပ္လည္း အိပ္၏၊ ထိုအခါ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါသည္ မ်က္စိအစရွိေသာ ဣေျႏတို႔ကို ေအာက္သို႔ခ်၍ ထိုမိန္းမကို ၾကည့္လည္း မၾကည့္၊ စကားလည္း မေျပာ ေနေတာ္မူ၏။
အရွင္အႏု႐ုဒၶါသည္ကား အံ့ဖြယ္ထူးဆန္း ရဟန္းျမတ္ျဖစ္ေပသည္တကား... သာမန္သူလိုကိုယ္လို ရဟန္းသာဆိုလွ်င္ေတာ့ ပါရာဇိကေလာက္ေပၿပီ... လွကလည္းလွ ပစၥည္းကလည္းျပည့္စံု အဝတ္ထဘီကိုလည္း ခြၽတ္၍ျပ ေနရာကလည္း ႏွစ္ဦးျခင္း လိုလိုခ်င္ခ်င္လည္း လကၡံေန... မလြယ္ မလြယ္... ၾကည္ညိဳပါသည္ အရွင္ဘုရား... ၾကင့္ရေပဦးမည္ အရွင္ေကာင္းတို႔...
ထိုအခါ ထိုမိန္းမသည္ ''အခ်င္းတို႔ အံ့ဖြယ္ ရွိစြတကား၊ အခ်င္းတို႔ မျဖစ္ဖူးျမဲ ျဖစ္စြတကား၊ မ်ားစြာေသာ လူတို႔သည္ ငါ့ကို အရာအေထာင္ေသာ ဥစၥာပစၥည္းျဖင့္ ေစလႊတ္၍ ေတာင္းရမ္း ကုန္၏၊ ေစ့စပ္ေၾကာင္းလမ္းၾကကုန္၏။ ဤရဟန္းသည္ကား ငါကုိယ္တိုင္ ေတာင္းပန္ပါလ်က္ ငါႏွင့္ ဥစၥာပစၥည္းအားလံုးကို သိမ္းပိုက္ခံယူဖို႔ရန္ အလိုမရွိ'' ဟု ဆို၍ ထဘီကို ဝတ္ၿပီးလွ်င္ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါ၏ ေျခတို႔၌ဦးေခါင္းျဖင့္ ဝပ္လွ်ဳိးလ်က္ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါကို ''အသွ်င္ဘုရား မိုက္သည့္ အေလ်ာက္ ေတြေဝသည့္ အေလ်ာက္ မလိမၼာသည့္ အေလ်ာက္ အျပစ္သည္ တပည့္ေတာ္မကို လႊမ္းမိုး က်ေရာက္ခဲ့ပါၿပီ။ တပည့္ေတာ္မသည္ ဤသို႔ မေတာ္မေလ်ာ္ေသာ အမႈကို ျပဳမိပါ၏၊ အသွ်င္ဘုရား အသွ်င္သည္ တပည့္ေတာ္မ၏ အျပစ္ကို အျပစ္အားျဖင့္ ေနာင္အခါ ေစာင့္စည္း ပါရျခင္းငွါ သည္းခံေတာ္မူပါေလာ့'' ဟု ေလွ်ာက္၏။
သူေတာ္ေကာင္းဓာတ္ကိန္းသူမ်ား အမွားကို အျမဲ ေတာင္းပန္တာ ေတြ႔ရတယ္... သူညံ့မ်ားကေတာ့ မိမိအမွားကို အမွားနဲ႔ ထပ္ဖံုးၾကျပန္ပါတယ္... ဘုန္းႀကီးတို႔တစ္ေတြေကာ သူေတာ္ေကာင္း တကယ္ ျဖစ္လိုသူေတြလား... သူညံ့ျဖစ္ေနသူေတြလား... ဆန္းစစ္ၾကဖို႔ လိုေပၿပီ... ျပဳျပင္ၾကဖို႔ လိုေနသည္...
''ႏွမ ေကာင္းပါၿပီ၊ မိုက္သည့္အေလ်ာက္ ေတြေဝသည့္အေလ်ာက္ မလိမၼာသည့္ အေလ်ာက္ အျပစ္သည္ သင့္ကို လႊမ္းမိုးႏွိပ္စက္ခဲ့၏၊ သင္သည္ ဤသို႔ မေတာ္ မေလ်ာ္ေသာ အမႈကို ျပဳမိ၏၊ ႏွမ သင္သည္ အၾကင္ေၾကာင့္ အျပစ္ကို အျပစ္အားျဖင့္ ျမင္၍ တရားႏွင့္ေလ်ာ္စြာ ကုစား၏၊ ထို႔ေၾကာင့္ သင္၏ ထိုအျပစ္ကို ငါတို႔ သည္းခံကုန္၏။ ႏွမ အၾကင္သူသည္ အျပစ္ကို အျပစ္အားျဖင့္ ျမင္၍ တရားႏွင့္ ေလ်ာ္စြာ ကုစား၏၊ ေနာင္အခါ၌လည္း ေစာင့္စည္း၏၊ ဤသို႔ ျပဳျခင္းသည္ ဘုရား၏ အဆံုးအမ၌ ႀကီးပြားေၾကာင္းသာလွ်င္ ျဖစ္၏'' ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။
အမွားကိုအမွားလို႔သိၿပီး ကုစားျခင္းဟာ ျမတ္ဗုဒၶသာသနာမွာ ႀကီးပြားေၾကာင္းတဲ့ သူေတာ္ေကာင္းျဖစ္လိုသူေတြက အမွားကို ေတာင္းပန္ၾကသလို... သူေတာ္ေကာင္းေတြက သည္းခံခြင့္လႊတ္ၾကျပန္ပါတယ္... သည္လိုသာဆို ေလာကႀကီးဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာ ေပ်ာ္ရႊင္ရမယ္... လူသတ္လက္နက္ေတြ ကြယ္ေပ်ာက္သြားမွာ အမွန္ပါပဲ...
ထိုအခါ ထိုမိန္းမသည္ ထိုညဥ့္လြန္သျဖင့္ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါကို မြန္ျမတ္ေသာ ခဲဖြယ္ ေဘာဇဥ္ျဖင့္ ေရာင့္ရဲသည့္ တိုင္ေအာင္ တားျမစ္သည့္ တိုင္ေအာင္ ကိုယ္တိုင္ လုပ္ေကြၽးလ်က္ ဆြမ္းစားၿပီး၍ သပိတ္မွ လက္ဖယ္ၿပီးေသာအခါ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါကို ရွိခိုး၍ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထိုင္ေန၏။
တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထိုင္ေနေသာ ထုိမိန္းမကို အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါသည္ တရားစကားျဖင့္ အက်ိဳးစီးပြါးကို သိျမင္ေစလ်က္ တရားကို ေဆာက္တည္ေစကာ တရားက်င့္သံုးရန္ ထက္သန္ ရႊင္လန္းေစ၏။ ထိုအခါ ထိုမိန္းမသည္ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါက တရားစကားျဖင့္ အက်ိဳးစီးပြါးကို သိျမင္ေစလ်က္ တရားကို ေဆာက္တည္ ေစကာ တရားက်င့္သံုးရန္ ထက္သန္ ရႊင္လန္းေစအပ္ၿပီးျဖစ္ရကား အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါအား-
''အသွ်င္ဘုရား တရားေတာ္သည္ အလြန္ႏွစ္သက္ဖြယ္ ရွိပါေပ၏။ အသွ်င္ဘုရား တရားေတာ္သည္ အလြန္ႏွစ္သက္ဖြယ္ ရွိပါေပ၏။ အသွ်င္ဘုရား ဥပမာေသာ္ကား ''ေမွာက္ထားသည္ကို လွန္ျပဘိသကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း၊ ဖံုးလႊမ္းထားသည္ကို ဖြင့္လွစ္ျပ ဘိသကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း၊ မ်က္စိလည္ေသာသူအား လမ္းမွန္ကို ေျပာၾကားဘိ သကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း၊ 'မ်က္စိအျမင္ရွိေသာ သူတို႔သည္ အဆင္းတို႔ကို ျမင္ၾကလိမ့္မည္' ဟု အမိုက္ေမွာင္၌ ဆီမီးတန္ေဆာင္ကို ေဆာင္ျပဘိ သကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း ဤအတူသာလွ်င္ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါသည္ မ်ားစြာေသာ အေၾကာင္းျဖင့္ တရားေတာ္ကို ျပေတာ္မူပါေပ၏။
အသွ်င္ဘုရား ထိုတပည့္ေတာ္မသည္...
ထိုျမတ္စြာဘုရားကို ကိုးကြယ္ရာဟူ၍ ဆည္းကပ္ပါ၏၊
တရားေတာ္ကိုလည္း ကိုးကြယ္ရာဟူ၍ ဆည္းကပ္ပါ၏၊
သံဃာေတာ္ကိုလည္း ကိုးကြယ္ရာဟူ၍ ဆည္းကပ္ပါ၏၊
အသွ်င္သည္ တပည့္ေတာ္မကို ယေန႔မွစ၍ အသက္ထက္ဆံုး ကိုးကြယ္ ဆည္းကပ္ေသာ ဥပါသိကာမ ဟူ၍ မွတ္ေတာ္မူပါ'' ဟု ေလွ်ာက္၏။
ဆြမ္းအမကို အရွင္ေကာင္းေတြက တရားေဟာၿပီး ေက်းဇူးဆပ္တယ္တဲ့... ဆြမ္းအမမွာ အက်ဳိးၾကီးလိုက္တာ အသိမွန္ အျမင္မွန္လို႔ ရတနာသံုးပါး ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္သူ ဥပါသိကာမ ျဖစ္သြားၿပီ... ခုေတာ့ကာ တစ္ခ်ဳိ႔က တရားတိုတိုေဟာပါတဲ့... တစ္ခ်ဳိ႔က သည္ဘုန္းႀကီးေတြ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ လည္း မေျပာဘူးတဲ့... သူတို႔က ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဆိုတဲ့ စကားေလာက္ကိုပဲ တန္ဖိုးလို႔ ထင္ထားတတ္ၾကေတာ့တယ္... ဆင္းရဲျခင္း အမ်ဳိးမ်ဳိးေဘးမွ လြတ္ကင္းေစေသာ သီလေပးျခင္း တရားေဟာျခင္း ေမတၱာပို႔ျခင္းကို ေက်းဇူးဆပ္တယ္လို႔ မသိမျမင္ၾက မထင္ၾကေတာ့ေပ... ျမတ္ဗုဒၶသာသနာ ကုန္ဆံုးဖို႔ရာ လကၡဏာေတြဟု ထင္မိေပသည္...
ထိုအခါ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါသည္ သာဝတၴိျပည္သို႔ သြား၍ ရဟန္းတို႔အား ဤအေၾကာင္းကို ေျပာၾကား၏၊ အလိုနည္းေသာ ရဟန္းတို႔သည္ ''အဘယ့္ေၾကာင့္ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါသည္ မာတုဂါမႏွင့္ အတူ အိပ္ဘိသနည္း'' ဟု ကဲ့ရဲ႕ကုန္၏၊ ႐ႈတ္ခ်ကုန္၏၊ အျပစ္ျပ ေျပာဆိုၾကကုန္၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန္းတို႔သည္ အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါကို မ်ားစြာေသာ အေၾကာင္းျဖင့္ ကဲ့ရဲ႕ျပစ္တင္ ၾကၿပီးလွ်င္ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤအေၾကာင္းကို ေလွ်ာက္ၾကကုန္၏။ပ။
''အႏု႐ုဒၶါ သင္သည္ မာတုဂါမႏွင့္ အတူအိပ္၏ ဟူသည္ မွန္သေလာ'' ဟု စိစစ္ ေမးျမန္းေတာ္မူ၏။ မွန္ပါသည္ ျမတ္စြာဘုရားဟု ေလွ်ာက္၏။ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ကဲ့ရဲ႕ေတာ္မူ၏။ပ။ အႏု႐ုဒၶါ သင္သည္ အဘယ့္ေၾကာင့္ မာတုဂါမႏွင့္အတူ အိပ္ဘိ သနည္း။ အႏု႐ုဒၶါ ဤ သင္ျပဳမိေသာအမႈသည္ မၾကည္ညိဳေသးေသာ သူတို႔အား ၾကည္ညိဳေစျခင္းငွါ လည္းေကာင္း။ပ။
ရဟန္းတို႔ ဤသို႔လွ်င္ ဤသိကၡာပုဒ္ေတာ္ကို ျပၾကကုန္ေလာ့။ 55
''အၾကင္ရဟန္းသည္ မာတုဂါမႏွင့္အတူ အိပ္ျခင္းကို ျပဳျငားအံ့၊ 55- 6- 56
ထိုရဟန္း အား ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏'' ဤသို႔ ျပၾကကုန္ေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။
ဤသို႔ မေဖါက္မျပန္ အရွင္ေကာင္းကိုေတာင္မွ မာတုဂါမႏွင့္ တမိုးထဲေအာက္၌ အိပ္မိ၍ အကဲ့ရဲ႕ခံရသည္... အျပစ္တင္ခံရသည္... သူေတာ္ေကာင္းေတြက ကဲ့ရဲ႕ၾကေပသည္... သို႔အတြက္ သီလသိကၡာ ျဖည့္က်င့္လိုေသာ ဆရာေတာ္ဘုရားမ်ား ခရီးသြားလွ်င္ ညပိုင္းလည္း ထိုင္၍သာ ေနၾကသည္ဟု ၾကားဖူးပါသည္... နိသဇၨိဓုတင္ေဆာင္ ရဟန္းမ်ား အာပတ္မသင့္ အလြန္ေကာင္းေပသည္...
၆ - ဒုတိယ သဟေသယ်သိကၡာပုဒ္ အဖြင့္
အၾကင္ ဟူသည္ အၾကင္သို႔ သေဘာ ရွိေသာ။ပ။
ရဟန္း ဟူသည္။ပ။ ဤအရာ၌ ဤဉတၱိစတုတၴကံျဖင့္ ရဟန္းအျဖစ္သို႔ ေရာက္သူကို ''ရဟန္း'' ဟူ၍ အလိုရွိ အပ္၏။
မာတုဂါမဟူသည္ လူမိန္းမတည္း၊ ဘီလူး နတ္,မ မဟုတ္၊ ၿပိတၱာ,မ မဟုတ္၊ တိရစၧာန္,မ မဟုတ္၊ အယုတ္ဆံုးအားျဖင့္ ယေန႔႕ေမြးဖြားေသာ သူငယ္မပင္ ျဖစ္ေစကာမူ မာတုဂါမ မည္၏၊ ထို႔ထက္ႀကီးေသာ မိန္းမျဖစ္မူကား ဆိုဖြယ္ရာမရွိ။
အတူ ဟူသည္ တစ္ေပါင္းတည္း။
အိပ္ရာေနရာ မည္သည္ အမိုးအလံုးစံု ရွိေသာ အကာအရံ အလံုးစံုရွိေသာ ေနရာ၊ အမ်ားအားျဖင့္ အမိုးရွိေသာ အမ်ားအားျဖင့္ အကာအရံရွိေသာ ေနရာတည္း။
အိပ္ျခင္းကို ျပဳျငားအံ့ဟူသည္ ေနဝင္ေသာအခါ၌ မာတုဂါမအိပ္ေနေသာ္ ရဟန္းသည္ အိပ္ျငားအံ့၊ ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏။ ရဟန္း အိပ္ေနေသာ္ မာတုဂါမသည္ အိပ္ျငားအံ့၊ ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏။ ႏွစ္ဦးလံုး မူလည္း အိပ္ကုန္အံ့၊ ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏။ ထ၍ အဖန္ တလဲလဲ အိပ္ကုန္အံ့၊ ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏။ 57
မာတုဂါမကို မာတုဂါမဟု အမွတ္ရွိသည္ျဖစ္၍ အတူအိပ္ျငားအံ့၊ ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏။
မာတုဂါမ၌ ယံုမွားရွိသည္ျဖစ္၍ အတူအိပ္ျငားအံ့၊ ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏။ မာတုဂါမ၌ မာတုဂါမ မဟုတ္ဟု အမွတ္ရွိသည္ ျဖစ္၍ အတူအိပ္ျငားအံ့၊ ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏။ အမိုးတစ္ဝက္ အကာအရံတစ္ဝက္ ရွိေသာ ေက်ာင္း၌ အိပ္အံ့၊ ဒုကၠဋ္အာပတ္ သင့္၏။ ဘီလူးမႏွင့္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ၿပိတၱာမႏွင့္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ပ႑ဳက္ႏွင့္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ တိရစၧာန္မႏွင့္ ေသာ္လည္းေကာင္း အတူအိပ္ျငားအံ့၊ ဒုကၠဋ္အာပတ္ သင့္၏။ မာတုဂါမ မဟုတ္သူ၌ မာတုဂါမဟု အမွတ္ရွိအံ့၊ ဒုကၠဋ္အာပတ္ သင့္၏။ မာတုဂါမ မဟုတ္သူ၌ ယံုမွားရွိအံ့၊ ဒုကၠဋ္အာပတ္ သင့္၏။ မာတုဂါမ မဟုတ္သူ၌ မာတုဂါမ မဟုတ္ဟု အမွတ္ရွိအံ့၊ အာပတ္ မသင့္။ 58
အမိုးအလံုးစံု ရွိ၍ အကာအရံလံုးဝ မရွိေသာ ေနရာ၊ အကာအရံအလံုးစံု ရွိ၍ အမိုး လံုးဝ
မရွိေသာ ေနရာ၊ အမ်ားအားျဖင့္ အမိုးမရွိေသာ အမ်ားအားျဖင့္ အကာအရံမရွိေသာ ေနရာ၌ အာပတ္ မသင့္။ မာတုဂါမအိပ္ေသာ္ ရဟန္းသည္ ထိုင္ေနအံ့၊ ရဟန္းအိပ္ေသာ္ မာတုဂါမ ထိုင္ေနအံ့၊ ႏွစ္ဦးလံုးမူလည္းထိုင္ေနကုန္အံ့၊ အာပတ္ မသင့္။ ႐ူးေသာ ရဟန္း၊ အစလက္ဦး လြန္က်ဴးေသာ ရဟန္းတို႔အားလည္း အာပတ္ မသင့္။ 59
တစ္အိမ္ထဲမွာ မာတုဂါမႏွင့္ ရဟန္း အတူေနခဲ့ရေသာ္ ဘုရားစကား နားေထာင္လိုပါလွ်င္... တစ္ဦးအိပ္လွ်င္ တစ္ဦး ထိုင္ေနၾကပါကုန္... က်င့္ထားရေပဦးမည္...
၆ - ဒုတိယသဟေသယ်သိကၡာပုဒ္၊ ၁ - မုသာဝါဒဝဂ္၊ ဘိကၡဳပါစိတ္အခန္း၊ ပါစိတ္ပါဠိေတာ္။
